Zodra je jezelf aan de kant van de meerderheid ziet staan, wordt het de hoogste tijd om een pauze in te lassen en hierover na te gaan denken. De kans is namelijk zeer klein dat je daar de waarheid zult vinden.”

Mahatma Ghandi.


woensdag 29 april 2020

Duimen of Denken? Deel 1 van 7 / Door Peter Verellen

Duimen of Denken?
Deel 1 van 7
Door Peter Verellen

Duimen voor een goede afloop is al iets, maar …

In de tekst, hoe het ooit begon, schrijf ik dat elk individu één deeltje bezit van God, en dat is waar, maar, dat doe ik vooral om er iedereen in te betrekken. Iedereen even waardig, maar ook hier is er meer aan de hand. God heeft iedereen één deeltje gegeven, in het oorspronkelijke plan. Misschien een eigenaardige vergelijking die ik nu maak, en toch zit er waarheid in het volgende. De Schepper als aannemer van onze planeet. Een bouwheer kan niet overal zijn, dus stuurt hij iemand, zeg maar de geschikte vakman, om een probleem op te lossen. Hij gaat niet neerdalen of zoiets, wel gaat hij voor een oplossing zorgen en dat komt er dus via meer ontwikkelde wezens, dan wij momenteel zelf zijn. De buitenaardsen, omdat zij het kortste bij ons staan. Hier grijpt God dus in via de kosmos.

Ten tweede en de reden van dit schrijven is de “herverdeling” van Goddelijke Oorsprong. Het is niet één op één meer. Als het zo zou blijven, kregen we het met een minderheid van “ontwaakten” niet meer op de rails. Wetende ook, dat er nog bewust “negatief” gedacht en gehandeld wordt, rechtstreeks door diegenen, die ons ten gronde willen richten, zouden we louter qua aantal aan het kortste eind blijven trekken. Nu zijn we bezig aan een letterlijk andere status en dat is waar de “hoogste” de meeste macht heeft. De “hoogste” is nu de “sterkste”. Jouw Goddelijk deel is nu wel een duizend-, een tienduizend-, een honderdduizendvoudig deel, wie zal het zeggen? Hoe hoger je frequentie op de moment, hoe hoger je inbreng op het goede verloop. Met de lage energieën, wordt geen rekening meer gehouden, het is dus nu “de tijd”, om er met de “positief denkende” tegenaan te gaan. De bewust “negatieven” gaan, door de verschrikkelijke “hoofdpijn”, die ze zullen krijgen, hun aanval moeten staken. Dit is weer geen straf, slechts een “spiegel van waarheid” die hen voorgehouden zal worden. Ze krijgen dus “ogenblikkelijk” terug binnen wat ze willen doorsturen. Instant karma zeg maar. Voor de anderen, die ik de ontwaakten noem en nog vele anderen, die op het punt van inzicht staan en ook uit hun slaap zullen gewekt worden, is het nu zaak om deze “gebundelde energie” verstandig en vooral “bewust” te gebruiken.

Er zijn twee mogelijkheden om dat te doen. Het visualiseren met intentie en de kracht van de ompoling. Uiteraard ook met intentie. Het is de intentie, van eender welke bewuste handeling dan ook, die het zijn kracht zal meegeven. Het visualiseren, kan zijn, dat je de zaken bewust voorstelt, zoals je ze zou willen, in de komende dimensie. Hier zijn “geen grenzen”, die leggen we namelijk zelf. Zolang het scheppend en van louter positieve oorsprong is, zijn de limieten nu nog ongekend.

De kracht van ompoling is zeer eenvoudig, doch uitermate sterk. Graag geef ik hier een voorbeeld van. Wat er ook zou kunnen gebeuren, afblokken met een krachtige Neen! Als voorbeeld haal ik er graag enkele aan. Neen ! Onze aarde zal niet overgenomen worden, het zal hen niet lukken. Neen, het zal niet gebeuren. Neen, de onderdrukking zal niet blijven duren. Stuur zoveel “bewuste” blokkeringen de wereld in als je zelf wil. En eindig steeds met een positieve noot. Neen, want het komt goed, dus dat wordt. JA ! Alles komt goed. Ja, we gaan naar een Gouden Tijd. Ja, we gaan naar een ongekende vrede en welvaart. Ja, ja, ja. Indien je daar op begint te letten en toepast op alles wat je hoort, ziet of leest en zelf denkt, wordt het een hobby op zich. Ik laat geen enkele gedachte die ik hoor, lees, zie of denk de revue passeren voor ik ze “gescand” heb met mijn neen, ja- indicator. Geen enkele. Nooit. Deze nooit, wordt dan. Altijd! Altijd ga ik voor het goede. Noem het zoals je wil, maar besef ten volle dat dit de sterkste energie is op de moment, ons ooit gegeven. In mijn denken, is het de Goddelijke Vonk maal oneindig. Jij maakt deze vonk momenteel zo groot als je zelf wil, denkt of kan bevatten.

Nogmaals, er zal niet gebeuren wat je wil, maar wat je denkt. Indien deze samenlopen, is het goed en versterken ze mekaar nog. Indien je zou, en nu haal ik een verkeerd voorbeeld aan, ook om het van zijn energie te ontnemen. Iets, dat “sommige mensen” vroeger wel eens foutief gebruikten. Bijvoorbeeld bij het afleggen van een examen. Je “wilt” er door zijn, maar je “denkt”, dat het niet gaat lukken. In dat geval kan je beter thuisblijven. Je denkt, dus je vraagt, om niet geslaagd te zijn. Deze tool was ons vroeger zo goed als ongekend. Ik zeg hier niet, dat jij het niet wist, maar de algemene bevolking, wist het niet of gebruikte het verkeerd, met het gekende resultaat. Om het zachtjes uit te drukken: De wereld is veel van zijn pluimen verloren. Indien je het niet weet, zou je er nog vanaf kunnen komen, met de vlag van de onschuld. Iets niet weten is in vele gevallen niet erg. Je weet het niet en dus zal er niets gebeuren, want je doet niets. In het aangehaalde voorbeeld is het toch net iets anders. Je weet het niet, maar je doet wel degelijk iets. Alle dagen opnieuw en al een heel leven lang “doe” je iets. Bewust of onbewust, je doet wel degelijk iets. En dat iets is “het programmeren van je gehele leven”. Denken. Weer zo een “eenvoudig” woordje.

Gewoon denken. Niettegenstaande het zo een eenvoudig woord is, zou ik het toch graag samen ontleden. En indien het niet stoort, er enkele voorzetsels bij zetten, om de betekenis ervan te benadrukken. Na-denken. Indien ik onze gekende woordenschat exact interpreteer, klopt deze betekenis al niet met hoe we het zeggen. Voor en na. Kent iedereen. Voor een “gebeurtenis” en na,  een “gebeurtenis”, of nadien. Nadenken zou dus betekenen, dat we over iets denken nadat het is gebeurd. Juist? Stel je even voor dat ik jou een rekensom laat oplossen. Dan ga je daar toch over nadenken. Juist? Ga je dan denken nadat je de som hebt opgelost? Lijkt me sterk, omdat je de uitkomst al gevonden hebt. Het woordje “na” is niet juist in onze taal, tenminste niet als we bedoelen, wat ik net als voorbeeld aanhaalde. Het is dan correcter om te zeggen tijdens, terwijl of nu-denken. Je denkt nu, over een oplossing. Nadien is het niet nodig om er over te denken. Nadenken zou dan betekenen, dat je denkt, over iets dat al gebeurd is. Kan dat? Natuurlijk wel. Dubbelchecken noemen ze dat dan. Er is iets gepland en nadien denk je nog eens alles na. Hebben we alles correct gedaan, om tot het beoogde resultaat te komen. Dubbelcheck. Belangrijk om te doen. Wanneer later deze tekst geschreven is, ga ik hem na-lezen om de schrijffouten er uit te halen. De planning, hierboven aangehaald, zou dan kunnen voor-denken genoemd worden, want dat is letterlijk wat je doet, wanneer je iets wil “plannen”. Denken op voorhand. Een idee dat je te binnen schiet zou je dan iets be-denken kunnen noemen. Ge-denken. Denken over diegenen die ons zijn voorgegaan. Dat kan ook op een triestige en op een vrolijke manier. In tijden van rouw mag er pijn en gemis gevoeld worden. Werk een rouwproces nooit tegen, maar laat alle emoties de vrije loop. Nadien kan er dan terug met een tevreden gevoel, blij van deze mens ooit gekend te hebben, en slechts met de overblijvende mooie momenten, aan terug-gedacht worden. Indien je beseft, dat jouw denk-energie, hen toekomt zou het ook veel logischer en veel eenvoudiger zijn, om dan met een glimlach aan hen terug te denken. Denk aan hen zoals je geleefd hebt met hen. Een doordenkertje, dat laatste. Nog een soort van denken. Door-denken, dat letterlijk nemen, zou betekenen, dat je door de situatie heen denkt. Je denkt er “door” dus de situatie kan niet anders dan opgelost geraken. Dat zou je dan, het denken kunnen noemen van. Ondanks-alles-ga-ik-voor-een-oplossing-denken. Ik ga er door, en niets of niemand houdt mij tegen. Dat soort instelling dus. Indien je zin hebt, kan je de oefening afmaken, door er alle voorzetsels die je kent voor te zetten en te kijken waar je dan uitkomt. Doe zoals ik en op een “kinderlijk” eenvoudige manier ga je nog vele verschillende soorten denken ontdekken, in je eigen “denken”. Boven-denken, zou je dan positief denken kunnen noemen, want via je positieve denken kom je hoger uit, of boven waar je nu bent. Onder-denken zou je dan negatief denken kunnen noemen, want via je negativiteit kom je lager uit, dan waar je nu bent. Met waar je bent, kan ik bedoelen met een te behalen situatie, zoals in een examen of iets dergelijks, en ook, veel belangrijker toch, de behaalde graad van trilling of zoals ik ze zo graag noem, de frequentie waar je momenteel bent. Waar je letterlijk thuishoort zeg maar.

In de vele mogelijkheden die er zijn zou ik er graag nog drie aanhalen. Deze drie zijn heden ten dage zo krachtig, zo belangrijk en zo bepalend te noemen, voor de dagen die nu nog zullen volgen. Eerst en vooral moeten we van onbewust naar bewust leren denken, dat had ik hier boven al gezegd, en toch herhaal ik het graag nog eens. De bewuste kracht is gelukkig veel sterker omdat je er “bewust” energie bij in steekt. Waarom is het vele onbewuste negatieve denken dan zo krachtig geweest? Wegens de herhaling. Neem een weegschaal en stel je korrels rijst voor. Bij het bewuste denken gaat er misschien een kilo ineens in de schaal en bij het onbewuste slechts één korrel. Zo is het vandaag tenminste het geval. Vroeger was het één korrel per keer, ongeacht de gekozen “kant”. Vermits het doelgerichte, geladen denken, slechts bij weinigen gekend was, ging het meestal korrel per korrel. Deze vele korrels in dezelfde schaal hebben er voor gezorgd dat wij nog weinig positief dachten. Met “wij” wil ik jou zeker niet “beschuldigen”. Het zou me plezier doen, dat je zou vinden dat je hier zeker “niet” bijhoort. Het gaat over het overgrote deel van de wereldbevolking “samen”.

Even over de volgende drie : (her) Programmerend denken, creërend denken en niet-denken.
Wees je er ten volle van bewust, dat je van bij je eerste ademhaling op Moeder Aarde bewust verkeerd geprogrammeerd bent. Alles wat je ooit gehoord, gelezen of gezien hebt, is misschien helemaal anders, dan datgene wat je toen geleerd hebt. Niettegenstaande vele titels en hogere diploma's, ben je slechts opgeleid, geprogrammeerd dus, in datgene wat “zij” belangrijk vonden dat je moest weten. Met “zij” bedoel ik hier de “duisteren”, die ik al uitvoerig besproken heb. Waaruit heb je gestudeerd? Uit de boeken die zij geschreven hebben. Welke boeken heb je dan gelezen? Alle boeken die door “hun” controle zijn gegaan. Wat heb je gehoord? Datgene wat zij wilden dat je zou horen. En wat heb je en zul je nog steeds zien tot de duisteren hun kracht volledig ontnomen is? Juist. Wat zij willen dat je ziet. Hoe en waar is dat begonnen? Bij je eerste schooldag. Toen je naar school mocht om “bij” te leren. Hoe leren wij alles aan? Via symbolen. Toen je als jongeling een appel zag getekend staan op een bordje met het onderschrift “appel” wist je vanaf toen, wat een appel was. Je had het geleerd. Stel dat daar toen “banaan” had gestaan, wat zouden wij dan zeggen tegen een appel vandaag? Juist ja, banaan. En toch is het een appel, niet? Het is zoals je het indertijd geleerd hebt, en dat is de waarheid. En vermits we het allemaal zo leuk vonden om op deze manier woordjes aan te leren is het programmeren begonnen. Vanaf dag één.

De mensen die iets weten, of denken te weten, zijn de moeilijkste om ooit van “gedacht” te doen veranderen. Zij “weten” het, want ze hebben er hard voor gestudeerd en ze zijn er bovendien voor gediplomeerd ook. Het is zelfs zinloos om ze proberen te wekken. Daarom richt ik me graag tot jullie. Het is niet meer één tegen één. Je krijgt een kracht, een energie en een mogelijkheid volgens je eigen frequentie. Verspil geen energie aan de diepe slapers. Maak elkaar sterker en sterker. Daarom schrijf ik wat jij nu leest. Ik maak mijn stelling hard, met een citaat uit de bijbel, niet omdat ik daar aanhanger van ben, maar omdat het me nu net te binnen schiet. “Zalig zijn de armen der geest”. Of soms nog erger : “Zalig zijn de simpelen van geest”. Meestal in één zin, met wij arme zondaars, ... God zou je komen helpen als je treurig en zwakzinnig bent en zo mak als een lam. Vergeet het maar. God helpt diegenen die zichzelf helpen. Dan bedoel ik niet vanuit het ego, om zoveel mogelijk te willen of om overal de beste te willen zijn. Diegenen die zelfstandig “denken” krijgen de waarheid binnen. Of eerder in een toestand van niet-denken, waarover later meer. Wanneer is je geest arm? Of hier in een totaal verkeerde context gebruikt, simpel? Indien hij niet geprogrammeerd is door anderen. Hij is niet “rijk” gevuld, hij is “arm” gevuld. Dat is hier de zin en de betekenis van deze vervormde uitspraak. Of God zou zeggen : Laat je eigen kennis even voor wat ze is. Ga rustig zitten en luister. Vroeg of laat geef ik je het antwoord op je gestelde vraag. Laat het even gebeuren, grijp niet in. Dat is een “arme” geest. Een geest in meditatie, als je het zo zou willen stellen. Indien ik toch gediplomeerd ben, dan is het logisch, dat ik geen vragen ga stellen . Dat zou het antwoord zijn van de diepe slapers. Verstrek ze alle mogelijke informatie die je hebt, maar forceer echter nooit. Wat iemand wil lezen, wordt nog altijd bepaald door deze persoon zelf. Wat is ook een arme, een simpele of een mogelijke zwakke geest, of wordt hier weer totaal uit de betekenis getrokken, zou ik beter zeggen. Een onwetende geest. Toegeven dat je het niet zelf weet. Stel je voor, dat je zou gaan zitten in meditatie om aan God te tonen hoe straf jij wel bent. Even laten zien wat ik al allemaal weet. Hoe geboeid zou God naar je luisteren denk je? En hoelang dan?

Ik schrijf graag en veel over God en toch bedoel ik het niet altijd zo. Laat ons zeggen dat God soms te hoog gegrepen is, voor de vragen die je zou kunnen hebben, over het leven. God weer even als aannemer, de bouwer van onze wereld, of opdrachtgever van de bouw, wie zal het zeggen? Stel dat ik geen namen ken, tot wie moet ik mij dan richten? Oei, dat is niet gemakkelijk. Toch nog even in mijn spirituele schrifturen duiken, om bij te leren. Weet je waarom ik dikwijls zeg dat ware spiritualiteit kinderlijk eenvoudig is? Je moet helemaal niets kennen. Stel dat ik – figuurlijk uiteraard    een loodgieter nodig heb. Hoe geraak ik daar aan, zonder zijn naam te kennen? Heb vertrouwen in God. Indien je hem verteld hebt, dat je bad lekt en dat je daar zelf niets aan kan doen, gaat hij je dan een schilder sturen, wat denk je? Je vertrouwen in God moet wel zo groot zijn, of je geloof, noem het weer zoals je zelf wil, dat je jouw lot, in zijn handen durft leggen, in volle overgave, omdat jij weet, dat hij weet, wie of wat jij nodig hebt. Stel dus een eerlijke en duidelijke vraag. Om dat te kunnen, heb je stap één nodig, in je eigen programmatie. Jij en niemand anders bepaalt wat er in je leven gebeurt. Je ego, je uitspraken, je handelingen, om er maar enkele te benoemen, die of dat bepaal je helemaal zelf. Wat er in je denken gebeurt of wie je toelaat, dat bepaal je helemaal zelf. Nu stel ik een vraag aan iedereen. Hebben jullie dat ooit al gedaan? Indien je geen “gespecifiëerde toegang” verleent, kan iedereen binnen. Dit is belangrijk. Indien je stap één overslaat, dan zou ik voorzichtig zijn, met de uitspraak: Ik krijg dit of dat “door”. In het verleden heb ik geschreven over het feit dat de “duisteren” net zo goed over de Liefde kunnen praten als jij en ik. Ze kunnen er over praten en schrijven zoveel ze willen en in naam van iedereen. Hoe kan je nu weten, dat je met de “juiste” in gesprek bent? Door je te programmeren.

Positieve energie en krachten zullen mij leiden en negatieve zullen mij niet raken noch deren. Ik word slechts gestuurd door het Goede en dat alleen. Iets negatiefs zal mij direct alarmeren. Altijd. Indien er iets negatiefs mijn denken zou willen bereiken, van wie of wat dan ook, wordt het direct omgepoold, ik laat mij slechts boeien door het Goede, het Liefdevolle en het Lichtgevende. Altijd.

Het lijkt eenvoudig en dat is het ook, als voorbeeld van jouw eigen gemaakte mantra, zeg maar. Ik geef hier slechts een voorbeeld, maar dit is nodig, vooraleer aan je eerste meditatie te beginnen. Dit zijn mijn woorden, uiteraard kan je met je eigen woorden iets maken, dat beter met je persoonlijkheid overeenkomt. Maak hem korter of langer, doe weer wat je zelf wil, maar weet wel. Voor je deze indrukken, als zekerheden bij jezelf gepland hebt, kan iedereen bij je binnen. Twijfel. Twijfel veroorzaken in je denken, is al voldoende, om er de kracht en de energie uit te halen. Handel. Ik ben de eerste om “mooie aanspreektitels” te gebruiken en te spreken met twee woorden, alstublieft en dankuwel. Dit is echter geen vraag, maar een toestand, als programmatie van jou in de kosmos. Stel dat ik superbeleefd zou zijn en mijn vraag beginnen met: Lieve God, zou het alstublieft mogelijk zijn dat, dit en dat … en hartelijk dank hiervoor. Dan zou god bij zichzelf denken, natuurlijk is dat mogelijk, maar dat heb ik niet in de hand, jij gaat over je eigen denken. Jij. Bedanken moet je me dus niet, want ik heb niets gedaan. Ik kan hier niets in doen omdat ik je deze vrijheid van denken heb gegeven. Hij zou je lief en vriendelijk vinden, maar niet kunnen ingrijpen. Je zou het ook een commando kunnen noemen van jou naar jezelf toe, noem het hoe je zelf wil. Weet, dat het nodig is, en zeker in deze “wispelturige tijden”, om jezelf eerst te programmeren.  Vanaf nu kan je iets “doorkrijgen” wat steeds juist zal zijn. Jij hebt dus bewust de deur op slot gedaan voor diegenen, die je liever niet zou tegenkomen. Indien je dus vanaf nu een vraag zou stellen, moet daar zelfs geen titel bij. Vraag gewoon wat je nodig hebt. Geef toe dat je het niet weet. Dan ben je even “arm” van geest en je vraag zal beantwoord worden. Door de juiste kracht.    Vanaf nu kan je in iedere vraag terug supervriendelijk zijn, omdat de programmatie een feit is. We zijn geen onbeleefde mensen, dus we blijven vriendelijk uiteraard. Omdat ik dikwijls zelf niet weet, wie ik aan de “lijn” heb, begin ik mijn gesprek graag met “lieve gidsen” en bedank ik uiteraard ook. Op den duur heb je al een antwoord voor er een vraag gesteld is. Dat maakt mij blij in het leven.

Lieve Lichtwerkers of Werkers aan het Goede, toch nog eens duidelijk maken dat ik hier niemand wil bekritiseren of iets beter wil weten, ik had gewoon het gevoel, dat ik dit met jullie moest delen.  Omdat je nu zeker bent dat je enkel en alleen nog zult begeleid worden door het Licht en de Liefde is het de moment, om een afspraak te maken, om met je gidsen te praten. Hoe leg je nu contact? Weeral is het zeer persoonlijk, dus ik ga niet zeggen wat ik er bij “voel”, omdat ik niet wil ingrijpen in het “geplande contact” dat jullie voor mekaar hebben. Laat me eerst nog eens zeggen dat het niet de bedoeling is om spelletjes te spelen. Ga je niet bezighouden met de cijfers van de lotto, om maar iets doms te zeggen, maar om te beginnen is het wel nodig om even een soort spel te spelen. De conversatie die zou kunnen ontstaan, waarom zeg ik hier, zou kunnen? Dat hangt van je eigen geloof af. Niet het geloof in iets of iemand, maar het geloof in dat wat je nu gaat doen. Vertrouw. De conversatie die dus kan ontstaan, in wat ik nu ga zeggen, is wat ik het ja-neen systeem noem. Gek dat ik dit hier uitleg, want het is ook één van je basiseigenschappen als bewoner van de Aarde. Neem je voornaam in gedachten en stel dan de vraag : Lieve gidsen, is “dit” mijn voornaam a.u.b. ?

Blijf even rustig ademen en voel wat er gebeurt. Warmte, een rilling, iets anders. Stel de vraag nog eens en nog enkele anderen waar je “ja” op krijgt. Stel er nu enkele waar je “neen” op krijgt. Heel eenvoudig, een andere naam is dus automatisch “neen”. Indien je weet wat de reactie is bij beide is het eerste contact gelegd. Iets voelen bij een “ja” en niets voelen bij een “neen” is ook een gevoel. Het komt er op neer, dat jij moet weten wat ja en neen is. Deze ja en neen hebben te maken met wat op deze moment het beste zou zijn voor jou eigen ontwikkeling of de toestand van de wereld. Dit gaat stap voor stap, en langzaam maar zeker, kan iemand daar zeer bedreven in worden. Aan wie stel je nu deze vragen? Dat weet je soms niet. Hangt van de gestelde vraag af. Hoe hoger de frequentie, hoe hoger de energie, waar je mee te maken krijgt. Jij moet er zeker van zijn dat je de waarheid van de juiste krijgt. Je bent dus steeds “in gesprek” met iemand die het kan weten. Beter gezegd, iemand die het kan en zal weten. Krijg je geen antwoord is het nog niet aan de orde. Ook dat is een antwoord. Het is momenteel nog niet voor jou bestemd. OK, bedankt. Weinig mensen kunnen zich voorstellen hoe het voelt om je vragen aan jezelf te stellen. Ook dat is mogelijk uiteraard. We zijn onsterfelijk en hier al veel geweest. Wie vertrouw jij meer dan je Zelf? Indien je deze toestand meemaakt kan je onmogelijk het gegeven “eenzaamheid” nog begrijpen. Hoe kan je nu “eenzaam” zijn, indien je steeds bij jezelf bent? Ik begrijp het alvast niet. Vrijheid?

Wordt vervolgd