Zelfcompassie
3 november 2019 / Door Irene
Verweij
Je bent ontslagen of je contract wordt niet verlengd:
soms gebeuren er dingen in het leven waar je niet vrolijk van wordt. Maar ja,
wat kun je daar aan doen?
We hebben het leven niet onder controle. Het enige wat
je kunt doen als het tegenzit, is je houding ten aanzien van de gebeurtenissen
bepalen. Hoe jij je verhoudt tot de dingen die gebeuren, daarin zit
persoonlijke vrijheid, daarin kun je een keuze maken.
Ben je een slachtoffer? Voel je je machteloos en gefrustreerd? Geef je de ander de schuld? Had hij/zij het anders moeten doen?
Met andere woorden ben je reactief? Of neem je een
proactieve houding aan; een houding waarin je probeert te begrijpen wat er
gebeurt en waarin je met zelfcompassie naar jezelf kijkt.
Zelfmedelijden? Nee, zelfcompassie, dat is heel wat anders. Met zelfmedelijden zit je
in een slachtofferrol, wanneer je vanuit zelfcompassie met jezelf omgaat, word
je je eigen beste vriend, die vol mededogen naar je kijkt en met je meeleeft.
Met zelfcompassie streef je naar gezondheid
en welzijn voor jezelf en dat leidt tot proactief gedrag om je situatie te
verbeteren, in plaatst tot passiviteit. Ook betekent het niet dat jouw
problemen belangrijker zijn dan een ander, het gaat er slechts over dat je denkt
dat jouw problemen ook belangrijk zijn en warme aandacht verdienen.
Vandaag de dag zijn we voornamelijk gefocust op onze
positieve gevoelens, we moeten ons goed voelen, vrolijk zijn, maar
helaas kan het een niet zonder het ander: ook verdriet, angst en boosheid horen
bij onze basisgevoelens. Het is de andere kant van dezelfde medaille. Als we
die minder prettige emoties niet onder ogen durven/willen zien, gaan ze een
eigen leven leiden in je schaduwzijde en komen ze er vaak in een verwrongen
vorm uit. Dan explodeer je bijvoorbeeld plotseling van woede zonder dat daar
een relevante aanleiding voor is.
Meestal verharden emoties als we ze wegduwen; verdriet
dat niet geuit is, verwordt tot boosheid. Ongeuite boosheid wordt bitterheid,
zelfs soms haat. Uiten hoeft niet te betekenen dat je tranen met tuiten huilt
of woest je haren uit je hoofd trekt: het belangrijkste is dat je als je het
moeilijk hebt om aandacht voor je gevoelens te hebben en jezelf niet in de kou
te laten staan.
Zelfcompassie biedt in dat opzicht erkenning voor je eigen gevoel,
waardoor je je getroost en gesteund voelt door jezelf. Met zelfcompassie verander je niet de gebeurtenissen, maar wel
hoe je deze ervaart.
Irene Verweij
www.schoolvoorlichtwerk.nl
www.schoolvoorlichtwerk.nl
