Genezing voor de Mensheid
3 juni, 2018 / Door Andreas Popp
Er is een natuurwet die
doorslaggevend is voor het bestaan van de hele schepping: de wet van
wisselwerking. Het is de wet van zaad en oogst, van nemen en geven. Alle
voorvallen en gebeurtenissen in onze wereld zijn onderworpen aan deze bepaling,
ze dienen onvermijdelijk het natuurlijke evenwicht. Dat doorleven we dagelijks
duizenden malen, zonder er hoegenaamd over na te denken: wie inademt, moet
uitademen, wie neemt, moet geven, wie werkt, ontvangt zijn loon. We spannen ons
doorlopend in om een ‘rechtvaardig evenwicht’ te creëren, iets anders is
helemaal niet mogelijk, want ons innerlijk dwingt ons daartoe. Wij weten
intuïtief: het voortdurende evenwicht tussen geven en nemen levert gezonde
beweging, een levendige wisselwerking die een harmonische basis voor alles
veroorzaakt en onderhoudt. Daarom moet deze vereffening ook altijd blijven
stromen, moet blijven slingeren. Dit willen en uitwerken mag nooit verstoppen,
want dan raakt snel alles in een ongezond afloop, er komen dan disharmonische
krachten vrij die al heel snel uit de hand lopen en die de wissels in de
verkeerde richting zouden kunnen stellen, die uiteindelijk vernietiging heet.
Wat de mens zaait, zal hij
veelvuldig oogsten. Dat principe is onderdeel van de wisselwerking, het geldt
voor het hele zijn, voor alle aardse alsook voor de geestelijke processen. Maar
wat weten wij mensen daar nog van? Door de eenzijdige toepassing van de
universele krachten hebben wij onze innerlijke en uiterlijke balans verloren.
En we hebben de mooie Aarde, waarop we leven, waarop we mogen leven,
tegelijkertijd meegesleurd, hebben ook haar evenwicht ondermijnd. Zonder er
over na te denken, dat de onverbiddelijke wetten het noodlot van ons allemaal
bepalen, hebben we alleen maar genomen. Wij namen en roofden, plunderden de
heerlijke Planeet uit, wij moordden en onderwierpen, zonder na te denken over
de gevolgen van deze gewelddadige ongerechtigheid. Maar het blijft er bij: Wat
de mens zaait, zal hij veelvuldig oogsten.
Wij willen bij de beschouwing
voor een gezonde reorganisatie van plan B allereerst een analyse van de huidige toestand van onze Aarde
uitvoeren. Volledig in overeenstemming met de wetten van de wisselwerking is
haar toestand catastrofaal, alle natuurlijke levensbeginselen zijn nagenoeg
vernield, in de sociale, menselijke, in de financiële, economische alsook in de
ecologische bereiken in gelijke mate. Het helpt niets om deze uitspraak als te
pessimistisch van zich weg te willen wijzen, het feit blijft. En iedereen die
ogen heeft kan het zien, zijn geest merkt het. De krachtige onrust, de
toenemende druk in onze landen maant ziel en geweten van eenieder die zich ook
maar in aanzet zijn innerlijke stem wenst te openen. Nu wordt duidelijk: De
mens heeft gefaald, te lang heeft hij mateloos geraasd, zich te zeer boven
alles verheven wat hem door de natuur genadevol ter beschikking werd gesteld.
Wij hebben, na duizenden jaren van vernieling en falen dringend een nieuw
systeem nodig.
Als voorbeeld voor plan B
staat de natuur met haar vastomlijnde universele wetten. Deze herhalen zich in
ons dagelijkse leven in alle grote en kleine gebieden en thema’s. Deze
bepalingen, die de wereld in het innerlijke en het uiterlijke bij elkaar
houden, zijn veelomvattend, zijn eeuwig en toch zijn ze gemakkelijk te
begrijpen. Bij de juiste politieke en maatschappelijke voorwaarden en de
vereiste kennis zijn ze voor alle mensen uitvoerbaar.
Het plan B bestaat uit vier
componenten, die de basis vormen voor de belangrijkste economische systemen.
Deze zijn echter nooit afzonderlijk toepasbaar, maar functioneren alleen samen
met elkaar, in evenwichtige samenwerking van de afzonderlijke systemen en
zegenrijk als geheel. Laten we als voorbeeld nemen de vingers van een hand:
Ieder ledemaat, of het nu de duim, de wijs-, middel-, ringvinger of de pink is,
handelt en is afzonderlijk gezien slechts beperkt inzetbaar. Pas met het
vastpakken met de hele hand, of het nu gaat om het grove werk van uiteenlopende
aard, om enigerlei kunstzinnig precisiewerk, om handvaardigheid of werk aan
haarfijne instrumenten, altijd komen de vaardigheden en krachten van iedere betrokken
vinger alleen in de juiste natuurlijke samenwerking tot een succesvolle inzet.
De harmonische coördinatie van de
afzonderlijke delen van de vingers komt pas in pauzeloze samenwerking tot een
indrukwekkende perfectie van alle vingervaardigheden. Op dezelfde manier
functioneren de vier componenten van plan B. deze zijn:
1. Stromend geld
2. Het sociale grondrecht
3. Het onvoorwaardelijke basisinkomen
4. Een vrije pers
In deze samenhang tot de
hulpbron mens moet nog een noodzakelijk woord gezegd worden. Niet alleen onze
planeet bevindt zich in een erbarmelijke toestand. Ook de aardebewoners zelf
hebben zich een lange tijd geleden van hun natuurlijke opdracht verwijderd, door
eigen toedoen werken en streven naar onsterfelijke droombestemmingen als geluk,
harmonie, gezondheid en welstand te bereiken. Vinden we een oplossing van alle
wereldwijde economische ellende en problemen door middel van plan B ook
inderdaad haalbaar, dan hebben we daar toch als allereerste vereiste absoluut
geestelijk en lichamelijk intacte mensen met geschikte
karaktereigenschappen voor nodig wier
grondslag voor het leven van aanvang aan voldoende oervertrouwen en
standvastigheid en stabiliteit van de Ziel bevat. Slechts een ook
maatschappelijke, menselijke systeemverandering over de hele linie zal dit doel
pas mogelijk kunnen maken.
Daarbij hoort de in achtneming
van de algehele natuurlijke behoeften van de mens van welke leeftijdsklasse dan
ook en wel vanaf de geboorte, respectievelijk in het proces voorafgaand aan de
geboorte, tot aan het einde van het Aardse leven en verder. De bescherming van
zwangere vrouwen moet evenzo de hoogste prioriteit krijgen, net als de
verzorging van zuigelingen en kleuters alleen door de moeder en gezin.
Concepten van verzorging door vreemden hebben in het nieuwe systeem geen
bestemming, omdat die het natuurlijke en noodzakelijke bindingsproces tussen
moeder en kind – en daarmee in gelijke mate de uiteindelijk uitwerking ook alle
samenlevingen - fataal verhinderen. Het gevolg hiervan is het inmiddels
wereldwijd herkenbare gebrek aan inzet in ontelbare landen, die evenzo door de
vernietigende Gender Mainstreaming talrijke, vooral de Westelijke volkeren,
gewoonweg versplinterd heeft en voor een verantwoordelijk samenwerken en bij
elkaar houden volledig onbruikbaar gemaakt heeft. Gemeenschappelijk handelen
met respect en verantwoordelijkheid in de huidige maatschappelijke structuren
is tegenwoordig op veel plaatsen niet meer uitvoerbaar. De verhouding tussen
man en vrouw, die tegenwoordig ook vernietigd wordt door de wereldwijde
maatregelen van Gender Mainstreaming,
moet op dezelfde manier weer naar een gezonde en natuurlijke basis gezet
worden. Dit gebeurt niet, zoals tot nu toe onjuist is aangenomen, door de
gelijkmaking van de geslachten, maar omgekeerd: In de acceptatie en het respect
voor het verschil tussen man en vrouw. Pas wanneer al deze wetmatige
natuurlijke grondbeginselen in het leven geroepen worden, kan een nieuw systeem
zoals plan B in ogenschouw genomen worden en met succes waar gemaakt
worden.
Deze belangrijke voorwaarden
in de menselijke omgang met elkaar vormen bovendien de basis voor de natuurlijk
geordende regionale principes, die het maatschappelijke leven met elkaar,
respectievelijk het maatschappelijke systeem stabiel vestigen. Niet het
centraal gestuurde machtsysteem, zoals dat tot nu toe voor alle in de westelijk
beheerste landen gebruikelijk is, kan tot succes leiden, maar alleen de
regionale principes volgens het oude systeem van families en lokale
verenigingen: Door economisch zelfvoorzienende zelfbeschikking van de kleinste
gemeenschappen eerst, het zogenaamde subsidiariteitsbeginsel, kan ook in dit
bereik een samen leven en werken volgens de natuurlijke wetten uiteindelijk de
zegen brengen die de mensheid zo lang heeft moeten missen. Ook hier grijpt dan
vanzelfsprekend de wet van wisselwerking in, die steeds het gezonde evenwicht
in wederzijds geven en nemen voor mens, natuur, samenleving, economie enz. tot
gevolg heeft.
Onnatuurlijke,
imperialistische systemen beheersen momenteel nog de wereld, die met
dictatoriale druk de verhoudingen van eigendom en aanspraak omkeren en tot een
nieuwe, echter valse waarheid gemaakt hebben. Dat alles gebeurt nog vanuit
eenzijdige, ongestuurde hebzucht naar geld en macht. De spelers aan de top van
het wereldwijde financiële systeem vragen daarbij helemaal niet naar
gerechtigheid, naar waarheid, naar het welzijn voor mens en natuur. Egoïstisch
lijven ze in wat ze maar krijgen kunnen, zolang als ...., ja, zolang als,
totdat het niet meer gaat. Wij staan nu kort voor dat punt, de machtsystemen
storten in en wel in iedere levenssfeer van de mensen: in heel Europa,
wereldwijd!
Dit is vooral ook herkenbaar
aan de groeiende weerstand van de mensen tegen de vermeende heersende
machtelite van de politiek en de media, die evenwel tenslotte ook slechts de
handlangers van enkele weinige bevelhebbers zijn. Het wordt de mensen steeds
duidelijker dat dit ongelukzalig gestuurd wordt door reusachtige concerns en
banken, die als gigantische poppenspelers, overal waar het in hun voordeel is,
aan de touwtjes trekken. Regeringsleiders, ministers, staatssecretarissen en
een reusachtige armada van uitgeversmaatschappijen, TV-zenders, journalisten en
redacteuren hangen aan deze touwtjes. Zij moeten uitvoeren wat van hen verlangd
wordt. De kloof tussen waar en niet waar, tussen gezond en ongezond, wordt
daarbij steeds groter. En zo nemen onze politici intussen de meest ongeestige
beslissingen, omdat ze die nemen moeten en de journalisten spelen mee, omdat ze
meespelen moeten: Ze verspreiden de meest ziekelijke leugens als nieuwe
waarheid en schaffen de waarheid daarmee in werkelijkheid af. Verwarring en
dwaling in de wereld zijn de gevolgen hiervan.
Maar langzaam wordt het
opgemerkt. De mensen voelen steeds duidelijker dat daar iets mis is. De schijn
bedriegt, de Keizer draagt helemaal geen kleren, hij is veeleer spiernaakt. Als
een lopend vuurtje verspreidt deze zekerheid zich, via het internet, dat voor
private en semiprivate uitwisseling tussen de burgers gelukkig nog vrij
ongecontroleerd gebruikt kan worden. De straten van Europa vullen zich met
steeds groter wordende aantallen mensen die interactief afspraken maken en die
protesteren tegen wanbeheer, foute beslissingen en onrechtvaardigheid.
Geleidelijk aan herkennen ze het onrecht dat hen wordt aangedaan. Hun rol als
speelbal van willekeurige strategieën, die alleen tegen henzelf gericht zijn,
wordt voor hen zichtbaar. Nog is het een vergelijkenderwijs kleine schare die
door de meerderheid, die door de massamedia gestuurd wordt, uitgelachen wordt,
maar steeds bezorgder valt dit lachen stil. Iedereen merkt, daar is iets
verdorvens. Het voelt aan als een geweldig ontwaken, veroorzaakt door het licht
van de waarheid dat alles lijkt te doordringen: In Frankrijk, Spanje, Italië,
België, Groot Brittannië, in de Oost Europese staten net zoals in Scandinavië
maakt zich een groeiende weerstand merkbaar. En zelfs Duitsland verheft zich
uit een loden slaap: dat land, waarvan de burgers tot de geduldigste,
onderdanigste, meest goedgelovige en meest belastbare mensen in Europa gerekend
mogen worden, noteert op z’n laatst sinds het jaar 2015 ook groeiende
verzetsbewegingen, die in de vorm van protesten, van petities, verzoekschriften
via internet en daarbuiten plaatsvinden.
Vooral groeiende massa’s die
zich nu in toenemende mate in protestbewegingen en regelmatige demonstraties
opnieuw vinden, om tegen de gelijkmaking en verovering rebelleren, verlenen de
ontstemming van de mensen in het land nu een duidelijke uitdrukking.
Dat is onze huidige situatie,
natuurlijk in een paar woorden samengevat. Maar men mag niet over het hoofd
zien, dat ieder mens, direct of indirect, zijn persoonlijke deel daaraan heeft
bijgedragen dat onze aardbol in toenemende mate uit het evenwicht raakt. Wie
voor zichzelf noch zo een klein detail van nabij bekijkt en dit vanuit het
oogpunt van de wet van zaaien en oogsten wil beoordelen, komt snel tot het
inzicht dat onze situatie nogal vastgelopen is. Want het blijft zo: Alleen wie
geeft, kan ook nemen. Wij allemaal hebben tot nu toe uiteindelijk alleen maar
genomen, we hebben er op los geleefd, zonder naar ons recht te vragen.
Momenteel wordt ook de Europeanen in toenemende mate duidelijk welke prijs er
op hen afkomt. Zelfs wanneer niet ieder mens in gelijke mate en omvang bij de
uitbuiting en vernietiging van onze planeet betrokken is en was, omdat alleen
al de niveaus van verantwoordelijkheid van de verschillende hiërarchieën grote
verschillen vertonen, is het zich gehoorzaam schikken in die weerzinwekkende
omstandigheden, om daadkrachtig aan de grote misstanden mee te weven. Want
daarmee laat iedereen het onrecht toe, zonder zich daar tegen te verzetten. Hij
accepteert het! Hij accepteert het verkeerde! Voor zichzelf, maar ook voor alle
navolgende generaties, voor de wereld: Europa betaalt nu de rekening.
Hoort het niet bij de
belangrijke verantwoordelijkheid van ieder mens, om zijn werk en uitwerking
plichtsbewust en gewetensvol in het welzijn van de gemeenschap en de toekomst
te plaatsen? Ja, het is zelfs zijn hoogste taak om het hem voor een bepaalde
tijd toevertrouwde goed rechtmatig en zorgvuldig te beheren. Alleen zo kan het
leven op de Aarde op de lange termijn functioneren en ook blijven voortbestaan:
met respect voor alle leven en met de verantwoordelijkheid voor het eigen
denken en handelen, om niemand en niets schade toe te brengen.
Zelfs wanneer veel mensen de
politieke en economische warboel en de feiten op de achtergrond, in al hun
lelijke details helemaal niet kennen, kunnen ze van een medeschuldigheid toch
niet helemaal worden vrijgesproken: want onwetendheid beschermt niet tegen
straf. Een schaapachtig aanvaarden van alle weerzinwekkende omstandigheden is
verkeerd, met de motivering dat men als enkeling toch al niets kan bereiken,
maar met voortdurend overdenken, het moet een proces zijn dat blijvend in
beweging is, dat we zelf op gang moeten brengen en houden. Wie misstanden
waarneemt, moet naar de oorzaken zoeken en alle krachten aanwenden om de
wortels van het kwaad eruit te trekken. Dat is het ware mens-zijn. Iedere
enkeling telt in dit proces. De kracht, die door de wil voor het goede en
juiste kan worden vrijgegeven, is in de einduitkomst in staat om de hele wereld
te veranderen. Is dit te groot gedacht? In geen geval.
En daarmee zijn we aan een van
de belangrijkste punten aangeland. Ondanks dat zich tegenwoordig wereldwijd al
veel mensen op weg begeven hebben om tegen onrechtvaardigheid en vernietiging
te protesteren, is toch heel duidelijk waar te nemen dat hierdoor tot op heden
geen fundamentele verandering in de zichtbare wereld teweeggebracht kon worden.
Of hebben de anti-atoom bewegingen in de jaren zestig er ook maar voor een cent
aan kunnen veranderen dat intussen nagenoeg de hele wereld van de, uiteindelijk
de mensenhand helemaal niet stuurbare, atoomstroom afhankelijk is? Of nemen we
de vredesdemonstraties, die tegenwoordig weer overal ontstaan: deze waren er
tientallen jaren geleden ook al. En hebben ze aan de oorlogszucht en aan de
opzettelijke vernietiging van talrijke landen zoals Joegoslavië, Irak,
Afghanistan, Libië, Afrikaanse staten, de Oekraïne en meer, waarbij onze Europese landen door de inzet van de
NAVO direct betrokken zijn en waren, ook maar iets kunnen bereiken, verbeteren
of veranderen? Nee, natuurlijk niet. In de achter ons liggende jaren werden
miljoenen mensen meedogenloos gedood, enorm grote landen samen met al hun
belangrijke infrastructuren zoals voedsel- en waterverzorging onherkenbaar
vernietigd en uitgebuit. Welteverstaan, onze Europese landen nemen tot op
heden, door bekrompen solidariteit en berustende onderwerping aan de
wereldgestuurde macht, deel aan deze barbaarse en willekeurige acties, want de
door ons gekozen politici nemen deze noodlottige beslissingen mee! Onze
bewapeningstechniek bouwt tanks en bommen, onze generaals ontwikkelen
oorlogstactieken en gevaarlijke strategieën tegen vreemde volkeren die in de
dood gestuurd worden. Wat voor een karma, dat wij ons nu, in dit beslissende
ogenblijk in het tijdperk van de mensheid, ziende en willens en wetens op ons
laden!
Nee, tot op heden waren het
slechts lippendiensten, maar geen werkelijk ten goede veranderende daden, die
ons lot in die richting vormden, welk tot op heden ieder echt goed fundament
ontbreekt. Ook wanneer in de harten van veel mensen het voornemen van de beste
wil heersen mag: het heel wezenlijke, dat tot de ware veranderingen leiden kan,
ontbreekt tot op de dag van vandaag. Het is de kracht van de Geest, die in het
eindeffect als onze wil werkt.
Ook deze ongeschreven wetten
horen er in ons leven vanzelfsprekend en natuurlijk bij. Hun inachtneming
brengt zegen en harmonie, maar wanneer ze ontkend worden dreigt verval en
vernietiging. Slechts het weten van de ware macht van de mensen door de
herbeleving van zijn Geest leidt tot verantwoordelijk handelen, naar doordachte
beslissingen, naar voor de wereld duurzame oplossingen. De vrije wil is een
groot geschenk voor ieder mens, zodat hij zijn lot zelf in de hand leert nemen,
in het beste geval door de goede wil steeds voorrang te geven. De wil toont
zich in onze daden, aan onze vruchten worden wij herkend, zoals het zo mooi
heet. De wil ontstaat door de kracht van de Geest, wordt door deze tot effect
gestuurd, onder de steeds waarschuwende stem van het geweten. De laatste valt
natuurlijk heel verschillend uit, afhankelijk van de karaktereigenschappen van
de betreffende persoonlijkheid.
De mens als duaal wezen wordt
zowel door het verstand als door de Geest getuurd. De inachtneming van beide
componenten is voor de mensheid belangrijk om te overleven, ook hier geldt weer
het principe van de hand met de vijf vingers: niet afzonderlijk, maar pas op
een natuurlijke manier, samen met elkaar in overeenstemming, kunnen ze
succesvolle arbeid verrichten. Maar in de ontwikkeling van de voorbije eeuwen
en duizenden jaren voedde de mensheid het verstandsdenken op, hetgeen een
buitensporig en noodlottig materialisme tot gevolg had. Bekijken we onze wereld
eens in zijn huidige toestand: ze wordt door het verstand geregeerd, terwijl de
Geestelijke processen, het intuïtieve binnenin in toenemende mate genegeerd
moesten worden. Om moreel en ethisch onberispelijke beslissingen te nemen, zijn
echter ongetwijfeld beide bronnen noodzakelijk: het verstand oordeelt over
allerhande materiële zaken, terwijl de Geest als een soort toezichthouder
altijd in laatste instantie voor de uiteindelijke beslissing moet blijven. Hij
toetst door het gevoel van de mens zowel de morele grondbeginselen alsook
verreikende gewetensvragen. De impulsen van de Geest dienen altijd bij voorrang
onvoorwaardelijk gevolgd te worden, omdat deze ook vaak verstrekkende gevolgen
naar zich toe kunnen trekken die eeuwen en duizenden jaren uit kunnen strekken,
die alleen met het verstandsdenken nooit te onderzoeken zouden zijn.
Dit zijn allemaal weliswaar
geen zichtbare ontwikkelingsprocedures en toch zijn ze net zo werkelijk als
welke regeringsverklaring of oorlogsverklaring dan ook, die een politicus uitvaardigt
en daarmee ontwikkelingen in gang zet die grote gevolgen hebben. Ook hier ging
uiteindelijk, net zoals bij alle andere dingen en in alle tijden, altijd het
denkproces vooraf, dat uiteindelijk tot de op dat moment vaak uiterst
gevaarlijke beslissingen leidde. Met andere woorden: iedere handeling, ieder
woord dat men uitspreekt wordt voorafgegaan door een stille bestemming van de
eigen vrije wil. Dit punt is daarom zo belangrijk, omdat precies op deze plek
geluk of lijden, mooi of slecht, licht of donker tot de besluitvormers voor de
toekomst gemaakt worden: door onszelf! Daarmee hebben we alles zelf in de hand!
De terugkeer tot de inachtneming van de innerlijke stem, zijn Geest, is niet
alleen daarom het hoogste gebod voor ieder mens.
Ook als onze wetenschap het
tot op heden afwees om zich nader met een andersstoffelijke wereld, waarin de
processen van de Geest verlopen, bezig te houden, betekent dit nog lang niet
dat ze daarom niet zou bestaan. Maar het is van oudsher bekend: Wanneer
bepaalde feiten door de machtige overheden worden onderdrukt, gebeurt dit
natuurlijk alleen maar daarom dat ze gevaarlijk zouden kunnen worden.
Gevaarlijk voor de heersers. Gelukkig zijn het niet alleen beroemde filosofen,
dichters en denkers geweest, die zich in alle tijden met de onzichtbare
processen en vooral met de gevolgen van onze wereld van wil en gedachten hebben
bezig gehouden, zoals b.v. Platon, Aristoteles, Johann Wolfgang von Goethe of
Friedrich Schiller en natuurlijk nog vele anderen. Ook vermaarde natuurkundigen
en geesteswetenschappers zoals Albert Einstein, Werner Heisenberg, Fritz Albert
Popp, Carl-Friedrich von Weizäcker of Hans-Peter Dürr, kenden de volledig
werkelijk structuren en wetten die de onzichtbare wereld altijd en sinds
eeuwige tijden doortrekken en daardoor uiteindelijk tot vandaag ook de
zichtbare gevolgen mee vormen.
Meestal onderzochten deze
uitzonderingsexperts de relaties stil en in het geheim, uit angst voor hun
wetenschappelijke reputatie, hetgeen tot op heden zo gebleven is. Want nog
nooit was de zoektocht naar de hogere inzichten van het werkzaam zijn van de
schepping, en zeker iedere kennis van de fijnstoffelijke wetmatigheden, ooit
door de heersende klasse beloond geworden: dictators, regeringen, partijen,
media: ze zorgen allemaal tot op heden, doelgericht gestuurd door een verborgen
en voor de burgers uiterst onzichtbare machtselite voor zwijgen en stilstand.
Op z’n best lieten vroegere keizers en koningen de blik van de deskundigen in
deze geheimzinnige werelden toe voor hun eigen noodlot, maar meestal om daaruit
hun eigen voordeel te halen. Tegenwoordig worden ook maar de geringste
inzichten over het functioneren van onzichtbare scheppingskrachten aan duistere
en occulte kringen toegeschreven. Er wordt misbruik mee gepleegd, zowel als
inhoud alsook aan de terminologie. De mensen werd het voorrecht van dieper
inzicht of hoger besef van de wetten als dekkende noodzaak voor ontwikkeling
nooit toegestaan. Daar heeft de Kerk wel voor gezorgd, die geestelijk weten als
duivelswerk voorgehouden heeft en die alle mensen, waarvan de toegang tot de
fijnstoffelijke wereld voor hen gevaarlijk zou kunnen worden, vervolgde, zwart
maakte en vernietigde. Zo werd de geestelijke kant van de mensen, het kunnen
herkennen van het Hogere, de Hemelse Krachten, stap voor stap als ‘esoterische
onzin’, als ‘complottheorie’, als ‘wetenschappelijk onhoudbaar’ gebrandmerkt.
Het werd systematisch uit ons weten verwijderd, uitgeblust; de mensheid werd
geestelijk geamputeerd.
De kennis van de belangrijke wet
van wisselwerking, die zowel in de zichtbare alsook in de onzichtbare wereld,
voor iedereen en voor iedere zaak een blijvende en verbindende invloed heeft,
werd de mensen dus alleen maar als kruk aangeleverd en daarmee een evenwicht
tussen verstand en geest onmogelijk gemaakt. Is de huidige toestand in onze
wereld dan nog een wonder?
Maar nu breekt een nieuwe tijd
aan, de tijd van de waarheid. Overal is dit waar te nemen, of het nu de vele
onthullingen over de enorme afluisterpraktijken van geheime diensten zijn, of
het groeiende besef van de mensen over de deels verlogen structuren in de
politiek, de samenleving, de financiële wereld en de media, of neemt men het
steeds toenemende verlangen van de mensen wereldwijd naar vrede, vrijheid en
waarheid.
We hebben in de komende tijd
veel te leren. Om te begrijpen om wat het voor iedere enkeling gaat, dienen de
gebeurtenissen uit het verleden belicht te worden, die de misstanden van het
heden schiepen. Van aanvang aan zijn de enorme hiaten over de kennis van de
schepping herkenbaar, die de mens tot op heden niet in staat was om te
overbruggen: volkerenmoorden, oorlogen, lijden en pijn, dat is de balans van de
mensheid op deze aarde. Aan zijn werkelijke doel, dat vooral uit het stof van
geluk, tevredenheid, schoonheid en liefde geweven wordt, ging de mens in de
achterliggende eeuwen en millennia domweg voorbij.
Uiteindelijk is het vooral de
juiste toepassing van geven en nemen, die vroeg of laat de basis voor een
werkelijk internationaal begrip zal vormen. Het is de tijd waarin volkeren niet
tegenover elkaar maar naast elkaar zullen staan, elkaar eerbiedigen, helpen,
stimuleren, niet oorlog voeren, maar vrede en liefde stichtend. Omdat iedereen
door het inzicht gedragen wordt dat alle volkeren iets bezitten, wat absoluut
bij de volmaaktijd van het geheel behoort. Het zijn de aardse, vooral echter
ook de geestelijke waarden, die dan de ‘waarde van het volk’ uitmaken.
Met ons plan B willen we bij
deze geweldige uitdaging helpen. Het baseert zich op de natuurwetten, die tot
op heden door nagenoeg alle instellingen in deze wereld bestreden werden. Maar
alleen hier, in de vervulling van de Universele Wetten, zien we slechts nog een
oplossing voor de toekomst van onze wereld. Deze hebben ons steeds laten zien,
hoe wij mensen moeten leven. De natuur, dat is onomstreden, komt ook zonder ons
uit, maar wij niet zonder haar. Alleen wie in staat is, het tot nu toe
gestudeerde en geleerde een tijdlang terzijde te schuiven en zich met een
vragende geest te openen, kan hier ook antwoorden ontvangen.
In onze Duitstalige seminars
in Canada praten we over deze verbanden en over de voorbereidingen op die
komende tijd.
In deze zin.
Jullie Andreas Popp, Juni
2018
----------------------------
Bekijk de originele video en vele andere op de website hier:
Het origineel is te
lezen onder – Genesung für die Menschheit
Over Andreas Popp:
Al meer dan 25 staat de voormalige voorzitter
van de raad van bestuur van een zeer succesvolle ondernemersgroep met zijn
constructieve kritiek op het systeem in het licht van een goed bekend publiek.
De zogenaamde financiële crisis voorspelde de onafhankelijke onderzoeker vele
jaren voorafgaand aan het ‘bankroet van de Lehmann-Brothers’.
Andrea Popp, jaargang 1961, docent macro-economie,
begon zijn loopbaan in 1983 in het bereik risicomanagement bij een
dochteronderneming van de Londense ‘Guardian Royal Exchange Ltd.’ in
Hamburg.
Vanaf 1984 was hij verantwoordelijk voor de ondernemingsorganistatie
Popp GmbH en werd in 2000 voorzitter van de raad van bestuur van Popp AG. De in
1959 door zijn vader opgerichte onderneming vormde hij om tot een bloeiende
ondernemingsgroep.
In het jaar 2007 trok hij zich terug als
bestuursvoorzitter om zich aan het wetenschappelijke werk binnen de
‘Wissensmanufactur’ te wijden. De daar verzamelde kennis draagt hij over in
zijn spannende lezingen. Daarbij is hij onvermoeibaar als het gaat om het
veranderen van de samenleving in positieve zin.
Alle
bijdragen van Andreas Popp
De internationaal bekende schrijver en ‘heldere
denker’ onderzoekt en legt al jarenlang de politiek en economische wereld uit.
De opvallende resultaten, aan de andere kant van de
massamedia, legt hij op een algemeen begrijpelijke en vrolijke manier uit. Zijn
boeken en overige publicaties spreken voor zich. Zelfs in zijn TV-optredens
spreekt hij heldere taal.
Zijn Credo:
OM DICHTER BIJ DE KERN VAN DE WAARHEID TE KOMEN, MOETEN OOK DE NOG ZO
VANZELFSPREKENDE ‘FEITEN’ OP DE TESTBANK.
Ik hoop van ganser harte dat dit artikel van
Andreas Popp u van dienst is en groet u met de meest vriendelijke
hartelijkheid.
Transcriptie door: Sjra Knippenberg
Geplaatst op wakkeremensen met toestemming van
de auteur.
