Het Jachtspel
Gepubliceerd 3 januari 2019 | Door Ans Hoornweg
Het volgende
moment hoorden ze meerdere schoten vlak bij hen in het bos? De militairen
besloten zich verdekt op te stellen en te kijken wat er precies gaande was.
In eerste
instantie zagen ze herten en wilde zwijnen die op de vlucht waren geslagen door
de harde knallen, maar toen ze goed keken zagen de militairen dat er kinderen
tussen die vluchtende dieren liepen, en dat die kinderen naakt waren?! En het
leek wel of ook zij op de vlucht waren en renden voor hun leven?!
De
militairen geloofden hun ogen niet en vroegen zich hardop af waarom die
kinderen hier zo laat en helemaal naakt in het bos renden ….. dit ging hun
begrip echt te boven! Een paar van de kinderen splitsten zich af van de rest en
renden naar de militairen die ze verderop hadden zien staan.
De kinderen
zagen er gedesoriënteerd uit en trilden over hun hele lijfjes, niet alleen
vanwege de kou maar ook van angst en emotie. Snel sloegen de militairen hun
warme jassen om de rillende kinderen heen en vroegen hen wat er was gebeurd en
waarom ze zo zonder kleren door het bos renden?
De kinderen
vertelden dat hen was beloofd dat ze die avond met de jagers mee mochten tijdens
een jachtspel. Dat vonden ze natuurlijk heel erg leuk en spannend om aan mee te
mogen doen.
Vlak voor
hun vertrek naar het bos hadden alle kinderen een lekker drankje gekregen –
daar waren ze, eerlijk gezegd, wel een beetje slaperig van geworden – en kregen
ze te horen dat ze zich, vóór de jacht zou beginnen, uit moesten kleden, omdat
‘de dieren immers ook geen kleren aanhadden’.
Dat vonden
de kinderen best wel vreemd, maar het beloofde een spannend jachtspel te worden
waar ze heel graag aan mee wilden doen, dus trokken ze toch maar hun kleren
uit. En toen begon eindelijk het spannende jachtspel.
Uitgelaten,
maar toch ook wel een beetje bang, renden de naakte kinderen het bos in om zich
daar – zoals afgesproken – te verstoppen. Een eindje verderop hoorden ze de
grote mensen die meededen aan het jachtspel heel hard lachen, en even later
hoorden ze echte schoten?!
Sommige
kinderen raakten bij het horen van de eerste schoten in paniek, want het was
toch maar een spelletje? Deze kinderen verlieten gelijk hun schuilplaatsen en
probeerden te vluchten, maar doordat ze nogal dizzy waren hadden ze geen flauw
idee welke kant ze op moesten rennen in dat donkere bos.
Gelukkig
hadden ze de militairen zien staan dus renden ze in hun paniek naar hen toe;
dat bleek hun redding want bij de militairen waren ze in veilige en goede
handen. Nadat ze hun angstige verhaal hadden gedaan verscheen er een groot
licht boven de militairen en de kinderen, en dat licht kwam steeds dichterbij.
In eerste
instantie dachten de militairen dat het een helikopter was, maar toen zagen ze
dat er een prachtige, grote, ronde Ufo boven hen hing. Het volgende moment
werden zowel zij als de kinderen ‘opgestraald’ in die Ufo.
In de Ufo
werden ze ‘verwelkomd’ door prachtige, mensachtige wezens die hen geruststelden,
verwarmden, en te drinken gaven. De wezens vertelden de kinderen dat sommige
Aardmensen heel erg wreed zijn, en dat hun daden wreder en wreder werden.
De wezens
vertelden de kinderen en de militairen dat ze niet van de Aarde kwamen, maar
vanuit het Universum. Vervolgens gaven zij hen een rondleiding in de Ufo.
De
buitenaardse wezens gaven hen de keuze of ze op de Aarde teruggezet wilden
worden of dat ze bij hen wilden blijven. Ze legden uit dat ze hen dan zouden
kunnen opleiden tot ‘helpers op Aarde’; dan zouden deze kinderen en militairen
vertegenwoordigers kunnen worden van buitenaardse vredesmissies op Aarde.
Zowel de
kinderen als de militairen kozen er voor om bij deze liefdevolle wezens te
blijven.
Veel liefs,
Ans
