maandag 24 december 2018

Symboliek: O, Tannenbaum: de oorsprong van de kerstboom / door Staff Writer,/ december 2018

Symboliek: O, Tannenbaum: de oorsprong van de kerstboom
door Staff Writer, december 2018

(Symboolwoordenboek)  In de meeste delen van de wereld is de winter koud en hard; de kerstboom, met zijn ornamenten en fonkelende lichtjes, is een teken van warmte en vrolijkheid. De kerstboom is zo'n populair symbool van de wintervakantie dat het is overgenomen door mensen van vele religies over de hele wereld. De gewoonte om een ​​altijd groene boom met lichten en ornamenten te versieren is ogenschijnlijk christelijk, maar de wortels ervan liggen diep in het heidense verleden.

Veel oude culturen zagen bomen als symbolen van Het Universum en bomen werden vaak geassocieerd met de vele heidense zonnegoden wiens verjaardagen werden gevierd tijdens de winterzonnewende. In de oudheid was het voortbestaan ​​van de mensheid volledig afhankelijk van de seizoenen, en zonnewende rituelen moedigden de terugkeer aan van de macht van de zonnegod aan. Vooral groenblijvende bomen werden gezien als symbolen van goddelijkheid en onsterfelijkheid omdat ze niet 'sterven' zoals andere bomen dat doen. Zo werd de terugkeer van de zon op de winterzonnewende gesymboliseerd door de groenblijvende boom. *

In het oude Griekenland geloofde men dat de God Attis, de zoon / gemalin van de moedergodin Cybele, was gestorven en opgestaan. ** Zijn verjaardag werd gevierd op 25 december en versierde groenblijvende bomen werden ter ere van hem in processies gedragen.

De groenblijvende boom is ook al lang geassocieerd met het geven van geschenken - burgers van het oude Rome vierden de Saturnalia, een festival van een week in december ter ere van de God Saturnus, door geschenken uit te wisselen die verbonden zijn met groenblijvende takken. Deze takken, genaamd  strenae, maakten deel uit van een festival van een week dat zo populair was, dat het grotendeels intact werd gehouden door christenen. Paus Liberius van Rome, in 354 na Chr., beval de datum van 25 december vanaf die tijd als de geboortedag van Christus te beschouwen, daarbij verwijzend naar het heidense feest van Saturnus. (Overigens is het beeld van Saturnus, de Romeinse God van de tijd, de oorsprong van het beeld van 'vadertijd', wat betekent dat vadertijd en vader Kerstmis dichterbij zijn dan men zou verwachten.) De feitelijke geboorte van Jezus, volgens bijbelse gevolgtrekking, zou in de lente zijn geweest.

Andere altijd groene tradities komen ook uit heidense bronnen. In een oude Noorse traditie werden groen blijvende bomen verbrand om de terugkeer van de zon aan te moedigen. Een directe afstammeling van deze praktijk, die nog steeds wordt uitgevoerd in afgelegen delen van Europa, is het Yule *** -logboek. (Deze zelfde Noorse tradities inspireerden ook de populaire begrip van het heimelijk nachtelijk geschenken geven door slee rijdende elven!)

Een soortgelijke gewoonte, dat de voorouder van de moderne kerstboom is, vond plaats in het heidense Duitsland - de twaalf 'raunachten', of wilde nachten, werden herdacht met een gedecoreerde dennenboom. Deze gewoonte om een ​​boom te verbranden werd uiteindelijk vervangen door bomen of houten piramides te versieren met brandende kaarsen, dat nog steeds gebruikelijk is in veel huishoudens in Europa.

Zoals bomen lang een symbool van wedergeboorte zijn geweest, werd de kerstboom een ​​natuurlijk symbool voor de herrezen God van het christendom. De eerste vermelding van een versierde boom ter ere van de christelijke geboorte was een zestiende-eeuwse beschrijving van een boom versierd met "rozen gesneden uit veelkleurig papier, appels, wafels, bladgoud en snoep", die in de oude traditie werd verbrand. Van de boom werd nu gezegd dat hij de boom van het paradijs vertegenwoordigt, die de visie van de hemel vertegenwoordigt. Dit was de boom. Het idee vatte men snel op en al snel waren kerstbomen bijna universeel populair.

Sterke oppositie tegen kerstbomen door de puriteinse kolonisten hield de kerstbomen van het Amerikaans grondgebied tot de negentiende eeuw, toen Duitse kolonisten de traditie populariseerden. Tot nog maar enkele jaren geleden werd de kerstboom ondersteboven opgehangen, opgehangen aan het plafond.

*Niet altijd! Voor de oude Kelten was het symbool van de terugkeer van de zonnegod de  maretak, wiens witte bessen werden gezien als zijn sperma, de belofte van de terugkeer van de heilige eik.

** Voor meer informatie over vóór de christen opgestane goden, zie:  The Mysterious Dying God

*** Yule komt van het oude Norse, Yul, wat 'wiel' betekent. Een gewoonte om een ​​brandend wiel op Yule-tijd naar beneden te laten rollen, heeft de moderne tijd in veel delen van Europa overleefd. Een soortgelijke praktijk werd uitgevoerd ter ere van de Keltische zonnegod  Taranis.


Vertaling: wakkeremensen.blogspot.nl

Wij vragen om uw ondersteuning
Lieve mensen, wanneer u ons werk waardeert, vragen wij u te overwegen
 ons te ondersteunen door middel van een vrijwillige donatie.
Meer informatie over het doneren kunt u HIER vinden.

Alvast bedankt, Ine & Martien