Saul:
Wat jullie als mensen ervaren,
schijnt buitengewoon werkelijk te zijn.
6 november 2018 / door John Smallman
Er is alleen
Liefde, God, de allerhoogste en oneindige Intelligentie, de goddelijke Wijsheid,
het oneindige veld van Bewust Gewaarzijn; hoe zou je kunnen definiëren wat
boven de verbeelding of definitie staat en niet materieel is? Elk bewust voelend
wezen maakt deel uit van en is permanent verbonden met dat Goddelijke Veld en
ontvangt alles daaruit wat leven en bewustzijn mogelijk maakt. Meer en meer van
jullie beginnen jezelf open te stellen voor een besef van de mogelijkheid, dat
je een eeuwige verbinding hebt tot iets ver weg, veel groter dan je menselijke
vorm en zijn tijdelijke identiteit. Dit maakt deel uit van het ontwakingsproces
en het weten dat leven niet alleen een eenmalige ervaring is van mens te zijn.
Het geeft je gelegenheid te weten, dat incarneren als een mens een keuze was
die je maakte om het onechte te ervaren - afscheiding van de Bron.
Wat je ervaart
als mens lijkt extreem echt. En als mens moet je wel reageren op de situaties
die zich voordoen en deze aanpakken zoals je dat goeddunkt. Maar je hebt vaak
tegenstrijdige meningen in je over wat geschikt is op het moment dat deze zich
voordoen. Vaak is er onzekerheid - angst - die een of meer handelwijzen
suggereert dan wel liefde/mededogen /eerlijkheid die iets anders voorstelt.
Vaak wint de onzekerheid. Dan ontstaan er later twijfels
of spijt als een persoon zich realiseert, dat hij niet trouw aan zichzelf is geweest.
Of dat gebeurt als hij denkt dat hij gewonnen heeft door het systeem te
verslaan om persoonlijk voordeel te behalen ten koste van een ander of ten
koste van het systeem met als resultaat een gevoel van schuld.
Het leven als
een mens is een spel dat je droomt en games hebben regels. Diep in jezelf ken
je de regels. In feite is er natuurlijk maar één regel: houd van alles wat zich
voordoet. Je weet het. Maar er is altijd de verleiding om uit persoonlijk gewin
de regels te overtreden, om vals te spelen. Gebeurt dat vaak dan wordt het een
gewoonte en raakt in iemands bewustzijn zijn gebrek aan eerlijkheid en
integriteit verloren of vergeten. Als hij dan daarop wordt aangesproken is de
algemene reactie: "Wel, iedereen doet het."
Voordat je
incarneerde, heb je heel zorgvuldig en verstandig een pad voor jezelf gepland,
zodat de lessen die je had gekozen om te leren op het meest geschikte moment
aan je zouden worden gepresenteerd. Maar als je het systeem speelt, zoals velen
van jullie deden, herken je niet dat de lessen die je worden aangeboden de lessen
zijn die je in wijsheid hebt gekozen om te ervaren. Je realiseert je niet eens
dat het lessen zijn, en je denkt dat je oneerlijk wordt behandeld, of dat het
leven zelf oneerlijk is. Met die houding stevig op zijn plaats is het uiterst
moeilijk voor jou om je doel in het leven te vinden. Je kunt er uiteindelijk
van overtuigd raken dat het leven geen doel heeft en besluiten om "eruit
te halen wat je kunt, ongeacht ethiek, want het leven is een eenmalige
gebeurtenis en het is jouw recht en
plicht om voor jezelf te zorgen, jij, nummer één."
Het nadeel van
het vasthouden aan deze houding is - en het is een enorm nadeel - dat je nooit
vrede, tevredenheid of geluk zal vinden. Iemands leven wordt voornamelijk in
oorlog doorgebracht, opererend vanuit angst en voor altijd zich voorbereidend
op aanval en verraad en als iemand die veiligheid zoekt in rijkdom, macht en
invloed over anderen. Jullie kennen allemaal mensen die in een bijna constante
staat van angst leven, anderen voor hun ellende de schuld geven en voortdurend bereid
zijn om in conflict te raken, omdat ze geloven dat het essentieel is voor hun overleving.
Mensen die zo leven hebben grote moeite met liefde. Ze vormen relaties die
altijd lijken te eindigen in verbittering en verraad, wat voor hen bevestigt
dat liefde een illusie is.
Om verder te
gaan met soortgelijke ervaringen naar een plek die hen toestaat en aanmoedigt
om liefdevol te leven is bijna onmogelijk, tenzij een grote ramp of catastrofe
hen overspoelt. En velen ervaren dergelijke gebeurtenissen, vaak meer dan eens,
wanneer hun ware zelf probeert ze door elkaar te schudden om hen naar geestelijke
gezondheid en verstand te leiden.
Er zijn veel
organisaties die zijn opgericht om mensen die verslaafd zijn te helpen. Degenen
die als actieve leden in dergelijke organisaties dienst doen, verrichten geweldig
en heilig werk. Langzaamaan wordt duidelijk dat drugs en alcohol zeker niet de
enige verslavingen zijn. Verslavingen worden nu in het algemeen erkend als
ziekten, niet als misdaden, die de hulp van anderen vereisen om genezing
mogelijk te maken. Het is een zeer moeilijke weg om uit de ban van verslaving
te komen omdat verslaving, zodra het door de betrokken persoon wordt onderkend,
de neiging heeft elk gevoel van eigenwaarde te vernietigen, het te vervangen
door een intens gevoel van schaamte en schuld en vaak met een doodswens.
Wanneer personen dat in zichzelf ervaren, is het erg moeilijk voor hen om te
geloven dat ze geliefd zijn, want ze haten en verachten zichzelf. Houden van
degenen die zichzelf haten, is een heel moeilijke taak, omdat ze vaak zeer
wreed diegenen aanvallen, die hen willen helpen. Niettemin is het helpen van
hen een absoluut essentiële taak. Degenen die erbij betrokken zijn hebben
enorme steun nodig, zodat ze niet opbranden of zelf in die angstaanjagende
afgrond worden getrokken.
Echte Liefde is
het antwoord, het enige antwoord op elk probleem dat de mensheid treft. En er
is maar één probleem dat de mensheid in beslag neemt. En dat is het geloof in afscheiding.
Het verschijnt echter in een veelvoud van vermommingen waardoor het erg
moeilijk is om het te herkennen en te identificeren, tenzij en totdat mensen
zich ervan bewust worden dat er alleen maar het Ene is. Het Ene houdt zielsveel
van zichzelf, onvoorwaardelijk, oneindig - en elk bewust wezen is een deel of
aspect van het Ene - en in de diepte van Zichzelf weet Het dat Het Liefde is. De taak die jullie allemaal als mens hebben
is om zich deze goddelijke en onveranderlijke Waarheid te herinneren.
De grote vraag
is: "Hoe kun je dit doen?" Dit is in feite de enige vraag die je moet
stellen. En je moet het jezelf afvragen, omdat anderen het niet voor je kunnen
beantwoorden. Anderen kunnen begeleiding of aanwijzingen geven, maar alleen jij
kunt deze vraag beantwoorden. En, natuurlijk, het antwoord ligt al in je. Om
het te vinden, moet je je innerlijke ruimte binnengaan, die plaats van vrede,
dat heilige heiligdom waar Liefde op elk moment verblijft, wachtend met
oneindig geduld om jou te mogen omhelzen en je te tonen hoe
diep geliefd je bent.
Naar binnen gaan
en je daar ontspannen, al je gedachten of zorgen loslaten, het helpt je om vrede
te vinden en het onophoudelijke geklets in je brein te verstommen, dat, onder
andere, probeert je te overtuigen dat je schuldig en onwaardig bent, je moet
schamen. Herinner jezelf eraan dat je als mens een spel speelt en dat het nu
tijd is om het spel tot een goed einde te brengen. Blijf daar een tijdje rusten
- doe dit heel bewust minstens één keer per dag - en herinner jezelf eraan dat
je ware aard Liefde bent. Laat je gehechtheid los om over jezelf of anderen te
oordelen, alsook elke verbittering of wrok die naar boven komt. Vergeef jezelf
dat je die gevoelens hebt en vasthoudt en ga ervan uit dat er geen straf of vergelding
op volgt, omdat er alleen Liefde is die volledig aanvaardend, onvoorwaardelijk
en zonder enig oordeel is.
Het is je recht
om de Liefde waarin je wordt gehouden te voelen en ervan te genieten, de Liefde
die je ware aard is en waarin je eeuwige bestaat. En wanneer je het voelt, voel
je puur onvoorwaardelijke liefde en mededogen voor al het bewuste leven, terwijl
alle oordeel en schuld oplost en je volledig vrij maakt voor leven in vrede.
Met zoveel
liefde, Saul.
