vrijdag 16 november 2018

Heavenletter 6496: Hoe kan dit allemaal waar zijn in hetzelfde leven? / 8 November, 2018


Brief uit de Hemel
Hoe kan dit allemaal waar zijn in hetzelfde leven?
8 November, 2018


God zei:

Geliefden, geliefden, wat houdt jullie zoet in jullie leven?
Ik verzoek jullie heel dringend om uit te kijken naar vreugde, of, ten minste, om het leven jullie te laten genieten!

Het leven hoeft niet zo ontnuchterend te zijn zoals het gemaakt is te zijn. Aangaande betrekkelijk leven, wordt naar het leven gekeken als snel en gedaan. Omdat het een betrekkelijk leven is, lijkt het soms te kort of te lang afhankelijk te zijn. Dit is het ding van leven van alledag – hoe jullie je er toevallig over voelen op een bepaald moment, alles hangt ervan af.

Het leven lijkt bruisend en daarom voortdurend veranderend. Jullie willen geen verveling, maar jullie willen iets in het leven waarop jullie kunnen vertrouwen, zoals geld en het leven zelf. Alles wat jullie lijken te hebben is speculatie. In de schijnbare werkelijkheid weten jullie niet wat er het volgende moment gaat gebeuren. Hoe dan ook, het leven is hier vandaag en morgen verdwenen.


Jullie doen er goed aan dat Oneindigheid jullie fundament is en eeuwigheid meer lijkt op jullie ‘figuurlijk’,  op jullie honkbalveld.

Natuurlijk toen jullie een kind waren, verlangden jullie ernaar om ouder te worden. Eenmaal toen jullie een zogenaamde volwassene zijn geworden, zouden jullie misschien niet zo graag willen dat jullie ouder worden. Jullie geest kan denken over zeer en pijntjes, en vrienden dwalen af. Jullie houden niet van het idee dat degenen die dierbaar zijn, ergens naar toe rennen en jullie in de ‘lucht’ achterlatend.

Ook houden jullie niet van het idee om ook alles goed genoeg alleen achter te laten. Jullie zijn misschien tussen en tussen. Het verhaal van het leven gaat maar door. Jullie hebben Mij horen zeggen dat er geen begin en dat er geen einde is.

Jullie willen echt geen oude persoon zijn die rondhangt met oude vrienden en overpeinzen wat er met zus en zo en toen is gebeurd, wanneer het onvermijdelijk is dat vroeger of later iedereen vertrekt naar het wilde blauw daarginds.

Natuurlijk, jullie hebben besloten dat jullie het zullen moeten doen zonder iedereen waar jullie zo op vertrouwen, of ze zullen het zonder jullie moeten doen.

Dit kan niet het meeste zijn dat het leven biedt. Noch willen jullie een van de eerste zijn die hem smeert voor de rest. Jullie willen niet te vroeg of te laat zijn. Jullie weten helemaal niet hoe lang jullie het volhouden, en jullie kunnen er ook niet zeker van zijn of jullie echt willen blijven of echt willen vertrekken.

Op de een of andere manier zijn jullie ingesteld op het verwachten van meer belofte van het leven. Het voelt misschien als een in de steek laten om bij het laatste hoofdstuk te geraken.

Jullie hebben je eerder afgevraagd waar kan de som van het leven over gaan. Jullie hebben nagedacht over al jullie vorige levens die mogelijk hebben geleid tot wat en waar jullie het nu allemaal over hebben. Wanneer alles is gezegd en gedaan, beginnen jullie te geloven dat er, door een of ander wonder, gelukkige eindes zijn.

Jullie vragen je af hoe het mogelijk is om alle vreugde te hebben gehad samen met alle angst en beven in hetzelfde leven alsof dit naar behoren is toegestaan. Kan het leven op de ene manier zijn of op een andere manier, en het is okay?


Vertaald voor wakkeremensen