De
juiste weg
Pamela Kribbe channelt Jeshua
30
oktober 2018
Lieve
mensen,
Ik ben
Jeshua. Ik groet jullie allen, en ben heel dichtbij.
Ik ben mens
geweest zoals jullie en begrijp heel goed het heen en weer gaan tussen licht en
donker, volheid en leegte, vreugde en pijn. Ik begrijp waar jullie in je leven
op aarde doorheen gaan.
Er is veel
verwarring in jullie over het vinden van de juiste weg, over het vinden van je
eigen weg. Onbewust richten velen van jullie zich op een doel om dit te
realiseren, en je verwacht dan dat er een stabiele toestand ontstaat van wat
jullie geluk of vrede noemen, een pijnvrije toestand. Jullie onderschatten het
belang van de dualiteit, van het heen en weer gaan tussen uitersten, het
beleven van diepe emoties, zowel de lichte als de donkere.
Jullie
willen toe naar een punt van rust en vrede, en tegelijk willen jullie leven,
ervaring opdoen. Jouw ziel wil léven. Voel dat eens van binnenuit. Voel ook dat
er diepe ervaringen zijn geweest in je leven, die - ook al waren ze heel
pijnlijk - tot grote openbaringen hebben geleid: tot diepe inzichten in het
mens-zijn, in wie je bent en wie je niet bent.
Soms is het
juist in situaties van diepe nood, wanneer je geconfronteerd wordt met
verlies of dood, dat je contact maakt met je ziel, met je grootheid. Herinner
je zo’n moment in je leven. Ga terug naar een moment dat je je werkelijk
realiseerde: ik ben veel groter dan alleen het menselijk bewustzijn, dan het
lichaam waarin ik woon; ik ben veel ouder en ruimer dan ik had gedacht. Het is
juist die ruimte - het besef van groter zijn, van veel meer zijn
dan alleen dit lichaam en deze denkende geest - die je helpt om rust en vrede
te vinden te midden van de warboel, van de chaos in het leven.
Tegelijk
blijf je die chaos en warboel echter wel beleven. Ups en downs, wisselende
gemoedstoestanden en stemmingen horen bij het leven; die blijven bij je tot het
einde. Maar door in je leven van alledag voedsel te geven aan het besef van
ruimte om je heen, aan het besef van je grotere ik, het besef van je ziel,
wordt alles zachter en betrekkelijker. Dát hebben jullie nodig.
De diepte
van het menselijk lijden is groot. Er is in de mensen op aarde veel pijn en een
gevoel van afgescheiden zijn. Er is behoefte aan besef van een andere dimensie,
waarin eenheid ervaren wordt, ruimtelijkheid, oneindigheid. Vanuit die dimensie
kun je voelen dat niets ooit echt verloren gaat. Niemand die je verliest is
echt verloren. Waarmee je in liefde verbonden blijft, dat is altijd aanwezig.
Je blijft verbonden met dat wat je lief hebt. Voel die ruimte van de
zijns-dimensie, de niet-fysieke dimensie. Voel die letterlijk om je heen, zoals
je hier nu zit in je aardse lichaam. Voel hoeveel meer je bent: een bewustzijn,
een veld van energie. Voel dat je verbonden bent met een niet-aardse, een
bovenaardse sfeer van zijn waaruit je voortkomt: het land van
de ziel. Dat is geen plaats in fysieke zin: dat is menselijk gedacht. Maar om
het aanschouwelijk te maken voor je menselijke geest, kun je het je wel
voorstellen als een heel mooie plek.
Stel je
voor: een prachtige, natuurlijke plek. Kies maar uit wat in je opkomt, wat voor
jou bijzonder voelt. Het ziet er paradijselijk uit. Er heerst diepe rust en
stilte, en tegelijk is het er heel vriendelijk en zacht qua sfeer. Misschien
zie je een duin of een strand of een ander landschap. Stel je voor dat je er
doorheen loopt. Voel dat je lichaam, wanneer je daar loopt, lichter aanvoelt,
anders vibreert. Je bent ook sterk verbonden met de omgeving: die lééft en jij
bent er deel van. De bomen, planten of dieren die er zijn: die zien jou, die
nemen je waar; ze heten je welkom en jij groet hen terug. Alles wat leeft op
deze plek is met elkaar verbonden.
Nu vind je
ergens in deze mooie omgeving een aangename plaats om even te zitten. Je voelt
om je heen de levende energie van de natuur, van de aarde. Alle spanningen die
je in het dagelijks leven hebt opgebouwd laat je nu van je af glijden. Je vult
je helemaal met de frisse en zachte energie van deze plek.
Stel je nu
voor dat je vanaf deze plek - die niet op aarde is, hoewel hij er aards
kan uitzien - naar de aarde kijkt en dat je vanaf die verheven plek naar je
aardse ik toe gaat, naar wie je bent en naar wat je doet in het dagelijks
leven. Je kijkt nu naar jezelf vanuit het perspectief van een engel. Op die
paradijselijke plek heb je contact gemaakt met wie je bent als engel, niet
geïncarneerd, niet gebonden aan vorm, vol van liefde en zachtmoedigheid.
Nu beweeg je
vanuit dit engel-zelf toe naar je aardse ik. Bezie jezelf eens met de ogen van
die engel. Kijk naar je gestalte, naar je lichaam, en vooral naar de energie
die je daarbij ziet of voelt. Wat valt je op? Wat is het eerste dat je opvalt
als je naar jezelf kijkt vanuit die andere dimensie? Waar heeft jouw aardse ik
het moeilijk mee? Wat heeft het ‘t meest nodig op dit moment? Laat dat dan naar
dit aardse toe stromen. Jij bent als engel in staat om je aardse zelf te geven
wat het nodig heeft. Of het nu rust is of bemoediging, liefde, of juist
daadkracht en moed. Voel maar wat de engel jou wil geven en laat dit toe in je
lichaam, laat het binnenstromen.
In het begin
zei ik dat jullie veel groter zijn dan je aardse ik, dus ook groter dan de
dualiteit, het heen en weer bewegen tussen donker en licht, pijn en vreugde. Ik
raad je aan om in je dagelijks leven regelmatig contact te maken met dit
ruimere bewustzijn of met die paradijselijke plek waar je was. In het leven van
alledag zullen licht en donker elkaar blijven afwisselen. Stemmingen komen en
gaan, zo ook allerhande gebeurtenissen. En dat is goed. Het hoort zo. Het hoort
simpelweg bij het leven op aarde. Door je regelmatig terug te trekken in die
tuin of dat paradijsje maak je contact met een groter bewustzijn dat in je
leeft. Je hebt niets nodig buiten jezelf. Als je in dat grotere bewustzijn
bent, voel je contact met liefde, kennis en wijsheid, en kun je jezelf daarmee
vullen. Houd dit vast! Zo breng je meer vrede in je dagelijks bewustzijn, besef
je dat alles tijdelijk is en ga je ook iets van die vrede doorgeven aan andere
mensen. Hoe meer jij die vrede innerlijk voelt, des te meer wordt die ook
zichtbaar voor anderen, en dat is een weldaad voor hen.
Dank je wel
voor je aandacht en je aanwezigheid hier.
Tekstredactie: Ben van den Broek
