zaterdag 25 augustus 2018

Boodschap van Vader God “Accepteer wat op je weg komt” / 24 augustus 2018 / via Eillie Deus'

Boodschap van Vader God
“Accepteer wat op je weg komt”
24 augustus 2018 / via Eillie Deus'

Lieve Kind,

De strijd is gestreden.  Het lood is gelegd. De mens heeft het punt bereikt waarin kan gezegd worden: hij kwam, hij zag, hij overwon. En wàt heeft hij dan overwonnen ? De strijd tussen goed en kwaad, zou je kunnen zeggen. Maar eigenlijk is het de strijd om evenwicht tussen de krachten in de mens aanwezig + de strijd om evenwicht in contact/confrontatie met de buitenwereld. Een dubbele innerlijke strijd.
Betekent dit dan dat nu alles gemakkelijk wordt, dat alles koek en ei is? Neen. Het betekent dat energetisch de balans doorslaat naar de positieve kant – en dàt helpt.

Nog steeds gaat het om losmaken van, en achterlaten van energieën die je niet meer helpen evolueren.  Dat zijn oude pijnen, oude verdrietjes, oude boosheid, enz. Ga het niet te groot zoeken, het zit in dagelijkse kleine dingen verstopt.

Anderzijds mag als het ware al geproefd worden van de vreugde. Je kunt kriebels voelen om kinderlijk uitgelaten te genieten – geef eraan toe! Je innerlijke emmer, die zo vaak overliep van verdriet, mag nu eens gaan overlopen van vreugde. Vreugde, blijheid, zonder te weten waarom. Als deze energie je te pakken krijgt, acht je dan gelukkig en geniet.
En ontmoet je je emmer van verdriet, verwelkom hem, maar sta open voor de vreugde.
Tranen van vreugde en verdriet, ze horen er allebei bij.

Accepteer wat op je weg komt, kijk ernaar, probeer het te begrijpen (= wat is het verborgen geschenk ?  wat kan ik hieruit leren ?).
En zo word je meer en meer wie je écht Bent.

Liefde en bescherming,
jullie Vader God

--------ooo--------

Een bijzonder treffende verduidelijking van het thema “acceptatie” geeft ons de boomgeest Goudenregen uit het boek “Dryaden, de boomgeesten met helende krachten”, van Tiziana Mattera, 2009 Koppenhol Uitgeverij B.V., Hilversum, www.tarot.nl – ISBN 978-90-8508-137-1) :

“Acceptatie is de innerlijke bereidwilligheid om toe te stemmen, om ja te zeggen op een omstandigheid of een aspect dat de situatie van het moment zal veranderen.  Vaak discussiëren jullie tussen tegengestelde dingen : intolerantie en passieve toegevendheid.  Acceptatie “met gebogen hoofd” is geen echte acceptatie.  Ook is er geen sprake van acceptatie als je mond alleen de woorden spreekt, terwijl je van binnen rebelleert, kwaad bent of iets afwijst.  Stel je voor, je kijkt met veel plezier uit naar een vrije dag, en je zou dan graag een mooie weldadige wandeling maken in de natuur.  Je staat op het punt om te vertrekken, maar je auto weigert dienst !  Of je bent op de plek gekomen die je gekozen had, en van het ene moment op het andere betrekt de lucht, gaat het stromen van de regen, en je zorgeloze wandeling valt in het water.

Hoe accepteer je deze veranderingen?  Denk je dat deze voorbeelden maar kleinigheden zijn ?  Stel je dan andere situaties voor die bepaalde reacties bij je oproepen.  Als je de innerlijke bereidwilligheid heb om op het afwijken van je oorspronkelijke “programma” in te gaan, dan zul je ontdekken dat iets anders en iets wat even goed is, tot je kan doordringen.  Je hebt bijvoorbeeld, juist omdat je auto niet wou starten, die aardige persoon ontmoet die je al zo lang niet hebt gezien.  Of je hebt iets anders gedaan wat je heel leuk vond en waar je jezelf al heel lang de tijd niet voor hebt gegund.  Of je hebt de speciale bekoring kunnen ervaren van een wandeling in de regen, en je hebt daardoor de schoonheid van de omgeving vanuit een heel ander gezichtspunt kunnen beleven.  Dit zijn maar een paar voorbeelden van wat acceptatie betekent : openheid, en bereidwilligheid in onverwachte “wederwaardigheden”, waarbij je niet uit je evenwicht raakt.

 Jij bepaalt wat je kiest, en je doet er je voordeel mee, leert ervan.  Het zijn niet de gebeurtenissen die over jou beslissen.  Als ze dat wel doen, dan doen ze dat alleen in de mate dat jij ze de ruimte laat om je mee te slepen en je uit balans te brengen.  Toch zijn het in zekere zin tegengestelde keuzes, plotselinge veranderingen, die je  – als je de zin ervan niet ziet –  veranderen.  Want zij “dwingen” je de controle los te laten, de manier waarop je gewoonlijk zorgt dat je helder blijft en opgewekt.  Je kunt gebeurtenissen en mensen niet zomaar veranderen, alleen omdat die je niet bevallen, niet op één lijn met je zitten, je smaak en je plannen niet delen, niet passen in jouw controlesysteem.  Onplezierige of moeilijke omstandigheden komen in een ander, minder fel licht te staan als het je lukt ze echt tot je door te laten dringen, en het goede erin te ontdekken wat je op het eerste gezicht niet kunt zien.  Je zult moeite blijven houden zolang je van die ervaringen nog iets te leren hebt, namelijk het loslaten, het niet krampachtig blijven vasthouden aan je schema, aan de voorstelling die je van de gebeurtenis had.  De acceptatie van het perpetuum mobile van het leven, de eindeloze mengeling van mogelijkheden, zal je uiteindelijk vrij maken. 

Dit zal gebeuren zodra je inziet dat vrede en vreugde niet afhankelijk zijn van de omstandigheden, maar van hoe jij daar mee omgaat.  Het gebeurt als je je stemming daar niet meer van laat afhangen, als je je er niet meer door laat leiden.  Als jullie dat begrepen hebben, zal alle pijn en lijden uit deze wereld verdwijnen, want dan hebben jullie dat niet meer nodig.  Dan zal het leven niet alleen inspelen op jullie behoeften (zoals het dat nu al doet, ook al zie je dat niet altijd), maar ook op je beste en mooiste wensen.  Zodra je jezelf accepteert zoals je bent, met alles wat je in jezelf wel of niet waardeert, begin je jezelf echt te leren kennen.  De liefdevolle acceptatie van jezelf is de benodigde nederigheid, die de deuren sluit naar de trotse en onnodige rebel in je.  Als je een grotere macht erkent dan je eigen kleine ongedisciplineerde ik, als je je ogen opent voor deze overduidelijke waarheid en je weer aan deze macht toevertrouwt, dan kun je werkelijk uitgroeien tot het hoogste ideaal wat je voor jezelf hebt. 

Op dat moment geeft de pendel, die nu nog heen en slingert tussen pijn en geluk, zijn macht op, en hangt stil.  Je hebt de mogelijkheid te kiezen met wie je je leven wilt delen, met wie je wilt omgaan.  Niemand dwingt je bij iemand te blijven die je voortdurend naar beneden trekt.  Er bestaat niet een hogere moraal die je zou binden aan iets of iemand, die je schade doet. Behalve als je dat zelf gelooft.  Dan zou je keuze om bij zo iemand te blijven een bewuste keuze zijn, op basis van liefde of van een hoger doel dat verbonden is met de lessen van onvoorwaardelijke liefde.  In het andere geval zou je alleen maar leven in een kwellende en onnodige onderwerping, het zou een marteling zijn en je zou er geen winst uit halen.  Maar opnieuw : behalve als je nu juist voor deze ervaring kiest.  Veel van jullie “moeten” leren en accepteren zijn de consequenties van je handelen en je keuzes.  Leer om de zon binnen te laten die in jullie hart wil opgaan.  Moge haar lichtgevende kracht jullie weg verlichten.  En accepteer met dezelfde blijmoedigheid de regen en de wind.”

Gepubliceerd met toestemming van Koppenhol uitgeverij B.V. Hilversum