Zodra je jezelf aan de kant van de meerderheid ziet staan, wordt het de hoogste tijd om een pauze in te lassen en hierover na te gaan denken. De kans is namelijk zeer klein dat je daar de waarheid zult vinden.”

Mahatma Ghandi.


zaterdag 19 mei 2018

Kan het God wat schelen? Een boodschap van Jennifer Hoffman / 13 februari 2018 / Geplaatst 19 mei 2018

Kan het God wat schelen?
Een boodschap van Jennifer Hoffman
13 februari 2018 / Geplaatst 19 mei 2018
Vertaald uit het Engels door Henk Steur

Ik vond dit stukje terwijl ik wat oude artikelen uit 2012 las en hoewel ik sympathie voelde voor de schrijfster die voelde dat het God niet kon schelen dat zij leed omdat zij geen enkele hulp kreeg bij het veranderen van haar levenssituatie, had ik ook in de gaten hoeveel schuld zij aan alles gaf omdat haar leven niet vooruit ging.

Hoe vaak hebben wij gehuild en ons tot het Universum gericht omdat er niets veranderde en vergaten dat wij energetisch gezien soeverein zijn, de staat van onze realiteit is onze verantwoordelijkheid en wij dienen zelf onze heling aan de gang te zetten. Wij hebben van niemand of niets toestemming nodig om te handelen, te beginnen met het veranderen van ons geloofssysteem om de vervullende, vreugdevolle, liefhebbende realiteit te scheppen die wij willen hebben.

Hier is wat zij schreef:

“Ik begrijp niet dat wat ik geloof circulaire logica is die vertelt: “Het kan God niet schelen hoeveel pijn jij hebt en hij heeft alles zo gecompliceerd gemaakt dat je onmogelijk kunt manifesteren wat je zou willen.” Ondanks de diepste godsvrucht en meditatie ben ik nooit in staat geweest om wat dan ook te manifesteren. Terwijl ik altijd mijn angsten kan opmerken heb ik niet het geringste idee over de manier waarop ik hen kan laten gaan.


Ik heb lang vermoed dat het hele “proces” van ascensie zich op onbewuste niveaus afspeelt. Waarom komt het Universum niet gewoon en zegt: “Jullie zullen afschuwelijk lijden totdat jullie dit niet meer doen en er is niemand die hier iets aan kan doen.” Als energieën ervaren moeten worden voordat je hen kwijt kunt raken waarom wordt dit dan niet gewoon gezegd?

Het lijkt erop dat het God geen fluit kan schelen als je helemaal gek wordt door dit proces. Ik word er niet goed van als hoor dat Alles Perfect is en dat ik niet echt afschuwelijk moet lijden en niet gewoon denk dat ik Ben.

Men is geneigd om te denken dat ik niet heb geleerd wat ik nodig heb om mijzelf te helen, misschien komt het omdat ik geen goede leraar heb. Ik kon er niet meer aan gedaan hebben dan ik heb gedaan en toch…..niets! 

Nadat ik dit had gelezen herinnerde ik mij een tijd in mijn leven waarin ik geen baan had, ik had geen geld, sliep op een tweepersoons matras op de grond in een appartement van een vriend en vroeg mij af hoe ik in godsnaam in deze situatie verzeild was geraakt. Ik was een slimme, ervaren, ontwikkelde en professionele, volwassen vrouw – wat was er in mijn leven gebeurd?

Ik wilde het elke nacht uitschreeuwen naar God door angst en frustratie en God vertellen dat hij een puinhoop maakte van mijn leven en ik wilde gewoon teruggaan naar huis. Toen werd ik elke morgen wakker en dacht: ”Verdomme, ik ben nog steeds hier.” Ik deed dit elke nacht en wel zes maanden lang omdat ik dacht dat dit de enige manier om mijn problemen op te lossen was, om in de nacht vredig en pijnloos te overlijden.

Terwijl ik ondersteboven was van mijn situatie was voelde ik dit nog meer omdat God mij nooit antwoorde in de tijd waarin ik daar behoefte aan had. Ik was een goed mens geweest, verdiende ik niet een beetje opluchting? Waarom was er totale stilte in mijn tijd van extreme behoefte? Ik kreeg mijn antwoord in een droom waarin ik naar Gods kantoor ging en klaagde over mijn situatie en hij mij antwoordde door mij in de “wachtkamer” te zetten totdat ik uit kon vogelen wie de echte macht in mijn leven had. Het was zo’n schokkende droom dat ik huilend wakker werd en er zeker van was dat God mij totaal had verlaten.

Wat is er dus aan de hand als onze levens op hun kop staan en wij er niet achter kunnen komen wat wij daaraan kunnen doen? Kan het God iets schelen en hoe weten wij of wij ooit enige hulp of steun zullen krijgen? Dit is een vraag die wij feitelijk niet zouden mogen stellen hoewel het de eerste is waar wij aan denken. Het is voor ons onmogelijk om gescheiden te zijn van onze goddelijke verbinding maar dit geeft ons ook geen gratis ritje. Energetische soevereiniteit vraagt om twee dingen: geloof en actie.

De schrijfster schreef: ” Ondanks de diepste godsvrucht en meditatie ben ik nooit in staat geweest om wat dan ook te manifesteren”. En zij had gelijk want de Wet van Aantrekkingskracht zegt dat wij in actie moeten komen om iets te manifesteren. Als wensen onze realiteit zou scheppen zouden wij ons allemaal op een heel andere plaats bevinden maar dit is niet de manier waarop het proces werkt.

Terwijl meditatie geweldig is om de innerlijke stem te vinden is het onze bereidheid om te stoppen met het verbinden met helingscirkels die blijven draaien totdat wij “perfect” zijn en actie gaan ondernemen om te zien wat er mogelijk is want dat ontsluit onze potentiëlen en schept transformatie in ons leven.

Geloof is het filter waardoor universele energie wordt vertaald. Ons geloof wordt weerspiegeld in onze realiteit. Als wij platzak zijn, dakloos, en in de goot leven, is dit niet God aan het werk, het is ons geloof aan het werk. Als wij er klaar voor zijn om een gelukkiger en meer vervullend leven te leiden moeten wij ons geloofsstelsel naar een plaats brengen die de energie op een meer positieve, heilzame manier zal filteren.

Wij kunnen bekrachtiging vinden in het zijn van gemartelde helers die dagelijks klagen over hoe slecht de dingen zijn en dat laat de energie juist in diezelfde richting stromen. Wat deze schrijfster wil zeggen is dat zij zo bang is voor het scheppen van een realiteit die vol vreugde is, vol liefde en vrede, dat zij liever eerder in oorlog met zichzelf is en blijft in de schaamte, schuld voelen en al het andere de schuld van alles te geven. Hebben jullie gemerkt dat zij alles en iedereen de schuld van haar situatie geeft, inclusief haar leraren? Dit is als het koken van een heerlijke maaltijd en nooit aan de tafel gaan zitten om die op te eten.

Wij kunnen niet verwachten dat iets of iemand aan de tafel van onze zegeningen ons zal voeden, wij moeten gewillig zijn om onszelf te voeden en onze vork en lepel op te pakken en met eten te gaan beginnen.

Mijn advies aan de schrijfster is om te stoppen met het medelijden en haar eigen hart te gaan onderzoeken. Hoe zou haar leven eruit zien als zij niet verdrietig is, bang is of lijdt. Zij heeft geen idee en is te bang om het te proberen, maar totdat zij dit doet zal zij nooit uit de helingscirkels komen die zij heeft geschapen om haar te behoeden om vooruit te gaan in haar leven.

Dit is een zware keuze als iemands kracht heen en weer wordt geslingerd in zijn lijden. Ik had is ook eens en ik had genoeg om over te klagen, inclusief het verlamd zijn door een vaccin en niet in staat zijn om vijf jaar van mijn jeugd lang te bewegen of te lopen. (jullie kunnen hierover lezen in mijn boek: From Victim to Victor. (Van Slachtoffer naar Overwinnaar) Hoewel ik genas van de paralyse en uiteindelijk ook weer kon lopen duurde het tientallen jaren om ook mijn slachtofferschap te helen.

Uiteindelijk moest ik mij realiseren dat het delen van mijn lijdensverhaal een realiteit van lijden schiep en dat hetgeen waar ik het meest bang voor was, succes hebben, gelukkig zijn en vervuld, allemaal in een klap kwijt te zijn, en dit was precies wat er gebeurde met mijn verlamming.

Noem het wat je wilt – verovering, overwinnen, vrijlaten, weerstaan of heling – het is een keuze om te gaan van slachtoffer naar overwinnaar, van bang, verdrietig en boos zijn om de kans te pakken op vreugde, kracht, vrijheid en vrede. De kunst van deze keuze is om jezelf vrij te zien van angst en een vervullend leven te leven.

Maar als je bent bekrachtigd als slachtoffer zal het heel veel moeite kosten om een nieuwe bron van bekrachtiging te vinden, een die echt bekrachtigend is, een bron van optillen en tevredenheid zonder bang te zijn voor een falen op lange termijn en ongeluk voor een korte tijd van succes en vreugde.

Kunnen jullie je eigen slachtofferverhaal transcenderen om een veel krachtiger realiteit te scheppen? Het is maar een stap vanuit het duister of de wanhoop naar het licht van de waarheid van wie jullie zijn, een krachtige vonk van goddelijkheid, BRON-licht in actie dat kan zorgen voor het plaatsvinden van verandering.

Het is een uitdaging waar wij vandaag de dag allemaal voor staan en het is een grote sprong in onze eigen soevereiniteit maar het is het volgende draaipunt in deze ascensiecyclus als wij doorgaan met het proces van 3D/5D-integratie en onze eigen hemel op Aarde scheppen en het licht uitbreiden over de hele wereld.

Copyright (c) 2018 by Jennifer Hoffman. All rights reserved.  You may quote, translate, reprint or refer to this message if you mention the author name and include a working link to http://enlighteninglife.com
.