zondag 28 januari 2018

'De Overgang' uit: Veranderen Voor Waarheid / Geplaatst 28 januari 2018 / Trienke Minkema

'De Overgang'
uit: Veranderen Voor Waarheid
Geplaatst 28 januari 2018 / Trienke Minkema

Trefwoorden: maskers, angsten, overgave.

Willen we onszelf werkelijk bevrijden uit de beperkingen van nog aardegebonden zaken dan zullen we onherroepelijk op een dag oog in oog staan met de energieën van de Dood. Deze kunnen ons daadwerkelijk helpen een grote innerlijke transformatie tot stand te brengen. Doorgaans wijst dit sterven niet op een fysieke verandering. De energie van deze kaart is vergelijkbaar met die van de Verandering. Het is een energie die vanuit het beleven van de aardse persoonlijkheid, die zijn beperkingen kent, als erg bedreigend kan worden ervaren. Kunnen wij de energie van sterven zien als een mogelijkheid om definitief met beperkingen vanuit het verleden te breken, dan zal blijken dat dit loslaten niet meer is dan een overgang naar een nieuwe staat van bewustzijn. Helaas kent nog niet iedereen de werking van deze energie en daarom wordt deze kaart vaak niet op zijn juiste waarde geschat.

Dit is dan ook de reden dat velen van ons Zijne Majesteit de Dood uit de weg gaan en net doen alsof Hij voor hen niet zou bestaan. Anderen denken Hem te kunnen ontlopen door met veel woorden de stilte te doorbreken. De stilte die zo kenmerkend is voor deze energie. Zij omzeilen door veel te praten hun angsten en twijfels en weigeren zo, vaak onbewust, met deze energie in contact te komen. Of zij gaan zich richten op andere afleidende bezigheden om vooral maar niet te hoeven voelen. Zo ontkennen zij op hun manier de functie en de kwaliteiten van deze overgang. Daardoor krijgt Hij, op vele lagen van het bewustzijn, niet de erkenning die Hij verdient.
Wie werkelijk de hoogste transformatie wil beleven zal tot een diep innerlijk schouwen en voelen moeten komen. Eerlijkheid naar onszelf toe is een vereiste. Dat dit alles als een innerlijke toestand beleefd wordt zal duidelijk zijn. Wij kunnen zeggen dat het een innerlijk afsterven is van ons oude persoontje. We kunnen ons nu ontdoen van de vele maskers die wij voor ons gezicht hebben gehouden, uit angst om ons ware gezicht te zien of te tonen. Als zou het niet goed genoeg zijn. Dit waren patronen die wij ons zelf als een jas hadden aangemeten. Wij leefden ernaar omdat anderen dat van ons verwachtten, of omdat wij dat zo geleerd hadden. Deze kunnen nu worden uitgedaan en aan de kapstok gehangen. Zij zijn oud en versleten en passen ons niet meer. Welke hoed of pet hebben wij gedragen? Waren die wel van ons? Zelfs het schoeisel dat wij voor de verschillende weersomstandigheden hadden aangeschaft moet worden uitgetrokken opdat wij op blote voeten en geheel naakt voor de poort zullen staan.

En ook dan zijn wij er nog niet, want voor de volgende stappen wordt het uiterste van ons verlangd: de stap naar overgave en vrede hebben met het verleden. De lessen die de steeds wisselende seizoenen van het voorbijgegane leven lieten zien, en waar wij van leerden, in ons nieuwe leven integreren. Daarna kunnen wij ons oude levensboek voorgoed sluiten.

Het is vaak erg donker zo vlak voor deze poort en het zal lijken alsof ons kleine kaarsje bijna is opgebrand. Weet evenwel dat elk einde steeds weer een nieuw begin in zich draagt. Als wij op deze plaats zijn aanbeland dan zal aan ons gevraagd worden of wij bereid zijn alle aardse kennis los te laten. Op deze manier kunnen wij oude denkbeelden loslaten. Pas dan kan de Geest der waarheid in ons neerdalen.

Op deze plaats wordt het leven in de dualiteit nog eenmaal doorlopen, geleefd en opgeheven. Nu wordt het kruis van tegenstellingen afgelegd en kunnen wij ingaan in de liefde. Hiervan getuigt de plaats die de schedel en de vlinder van transformatie boven de poort hebben ingenomen. De uil als teken van innerlijke wijsheid kijkt toe, weet en zwijgt. Als wij de stap door de poort hebben gezet dan wordt er gevraagd: eerbied voor, acceptatie van en onvoorwaardelijke overgave aan de werking van de heilige wetten. Weet dat wij vanaf het punt van overgave leven in en vanuit het licht. Dat licht is dan voor ons werkelijkheid geworden. Ook zullen wij ervan moeten getuigen in onze daden.

Dan zijn wij als een open witte bloem die staande blijft in deze nog donkere wereld. Zie de witte aronskelk in de zwarte vaas. Wij hebben de moed gehad om door de donkere kanten van ons eigen wezen te gaan. Op deze manier kwamen wij achter de oorzaak van onze angst en denkbeeldige schuld. Het bootje voor onze verdere reis is al op de poort geschilderd en nodigt ons uit om in te stappen zodat wij ons kunnen laten vervoeren naar een volgende staat van Zijn. Deze overgang is een heel bijzondere omdat wij nu het werkelijke wezen van de Dood hebben leren kennen. Vanaf vandaag is Hij onze vriend, zodat angst voor Hem niet meer hoeft te zijn.




Ik ben de Dood,

toch ben ik ook: het Leven, de Liefde, de Opgang en de Ontwaking.

Ik ben de Dood,
doch ik besta slechts voor degenen die nog leven in het land van de tegenstellingen.
Ik ben de Dood,
omarm Mij en Mijn Liefde zal u omhullen.
Ik ben de Dood,
kus Mij en ga in Mij over
en het eeuwige leven, dat dan ontwaakt is, zal uw deel zijn.


© trienke minkema