donderdag 28 december 2017

Redenen voor Vrede / Maandag 25 december, 2017 / Anna von Reitz

Redenen voor Vrede
Maandag 25 december, 2017 / Anna von Reitz

Onlangs werd me mijn mening gevraagd over de situatie in het Midden Oosten. Deze werd zorgvuldig geformuleerd met alle vormen van historische en politieke overwegingen en verklaringen. Voor mij komt dit allemaal neer op de Heilige Schrift, of je dit nu gelooft of niet.

Wanneer je gelooft in de Heilige Schrift, is er geen enkel mysterie betrokken bij de situatie in het Midden Oosten.

Deze zegt dat wanneer het Hebreeuwse volk (zowel de Joden alsook de Israëlieten van de Tien Geslachten kwalificatie) de Wet en voorschriften die hen geschonken waren gehoorzamen en volgen, ze gezegend zullen zijn en zullen floreren en overvloed en vrede en alle goede dingen zullen hebben. Wanneer ze de Wet en de voorschriften niet volgen, zullen ze in gelijke mate gekweld worden en de Heilige Geschriften gaan dan verder en omschrijven wat deze kwellingen zullen zijn.

Wortel en stok. Het was de manier die de Heer gebruikte voor het omgaan met koppige mensen.

Jullie willen het zus of jullie willen het zo en het is jullie vrije keus.

Welnu, niets wat de Heer doet is toevalligheid. En niets wat Hij doet verandert tenzij Hij het verandert. Jullie kunnen er dus zeker van zijn dat er vandaag nog steeds dezelfde keuze voor hen is. Jullie willen vrede ..... jullie willen oorlog ..... het is aan jullie.


Voor wat de Arabieren betreft, de zonen van Abraham door Hagar, zij zijn niet vervloekt en hen is niet verboden om in het land van Israël te wonen, maar het land van Israël is niet aan hen beloofd. Zij hebben al het land buiten Israël en niets om over te klagen, want hun eigen land is of kan net zo mooi zijn als wat dan ook in Israël. Alles wat ze moeten doen is stoppen met jaloers en koppig te zijn en gebruik maken van de moderne technologie om de woestijn weer te laten opbloeien.

De hele regio kan een tuin worden.

Ze hebben alle energie die ze ooit nodig zouden kunnen hebben en met al die nieuwe techniek die nu beschikbaar is kunnen ze alle zuivere water hebben dat ze nodig hebben. Gooi er wat groentezaden in en plant zaailingen van bomen en het hele Midden Oosten zal opbloeien. Stel je de boomgaarden eens voor van olijven en cederhout en van appels en sinaasappelen en pecannoten en allerlei soorten goed groeiende dingen die wortel slaan en groeien waar nu kale rotsen en zandduinen zijn.

Tegenwoordig kunnen we dit.

Alles wat er voor de verschillende “kanten” van deze ene familie nodig is wakker worden en hun verschillen genezen en ophouden met het jaloers zijn op elkaar. Wat aan de ene gegeven werd, is niet gegeven aan de ander, maar kijk naar wat er mogelijk is?

Toen mijn Vader stierf en voor mijn zus en mij de tijd kwam om het eigendom op te delen, gaf ik haar alles wat zij graag wilde hebben. Vrij. Ze had bij alles de vrije keus. Ze kon zich dus nooit bij mij beklagen over de keuzes die zij maakte, maar naarmate de jaren voorbij gingen, kwam ze tot de ontdekking van een paar dingen spijt te hebben. Ze heeft er een slecht gevoel over een paar dingen genomen te hebben waarvan ze wist dat ik er van hield en zij wil ze teruggeven.

Het is een feit dat we allemaal onze zegeningen hebben, dingen die voor ons op maat gemaakt zijn en ons geschonken zijn en wanneer iemand anders die dingen neemt, zullen ze hen geen vreugde brengen. Waarom niet? Omdat die dingen op een speciale manier ons toebehoren en geen dwang of fraude of toevalligheid kan dat veranderen. Wat God geeft dat geeft Hij.

Het is dus zelfs geen vrijgevigheid van onze kant wanneer we teruggeven wat eigenlijk niet van ons is. In plaats daarvan is het wijsheid. Het is door het gelukkig zijn met al die zeer speciale dingen die ons gegeven zijn --- het erkennen en het koesteren van onze eigen zegeningen die op diezelfde manier van ons zijn --- dat vrede en vreugde en tevredenheid komen. Wanneer de Arabische landen het Oude Testament lezen en zien wat deze zegt, hebben ze reden om de waarheid te kennen. Vanuit de woorden van hun eigen Vader en van de Ware God aan hun Moeder zouden zij weten wat te verwachten en wat te doen.

Ga weg uit Israël. Ga gewoon weg en concentreer jullie in de plaats daarvan op al die fantastische glories die aan de andere zonen van Abraham zijn geschonken. Zij zouden hun tijd en energie en liefde moeten steken in het herbouwen van hun eigen steden en hun eigen landen, hun eigen tuinen en hun eigen mensen moeten koesteren. Dit is wijs om te doen, want niemand kan veranderen wat God heeft gegeven of zich afvragen wat Hij niet heeft gegeven.

Wat van jullie is, is van jullie, in het rijk van de Hemel en op Aarde.

De Arabische landen hebben meer dan genoeg macht en energie en geld om iedere Moslim, die nu in Israël woont, land en rijkdom te geven, veel meer dan ze nu hebben, door eenvoudig naar huis te gaan en tussen hun Moslim buren te wonen en niet meer deze conflicten te hebben. Waarom zouden jullie dat niet doen? Open hun nalatenschap en ze zullen geen behoefte hebben aan die van iemand anders. Ze zullen terugkijken op hun krotten in Israël en ze zullen lachen van blijdschap.

Hetzelfde geldt voor de Moslim emigranten die naar Europa vluchten. Deze mensen verkeren in wanhoop. Zij worden geconfronteerd met vooringenomenheid en woede. Zij zijn verward en ongelukkig. Ze worden wel niet meer gebombardeerd of aangevallen met drones, maar ze verkeren onder vreemdelingen en proberen zich aan te passen aan een vreemd klimaat en aan vijandige buren die voelen dat ze aan hen worden opgedrongen.

Arabische landen? Onder de rijksten van de rijken op Aarde? Open jullie grenzen en armen voor je eigen mensen. Verwelkom hen thuis en zet hen aan het werk om jullie landen opnieuw op te bouwen en voor het bouwen van jullie zuiver-water projecten, die jullie naties weer laten opbloeien als het Paradijs. Zet dat zinloze oorlogvoeren en die jaloezie opzij. Jullie kunnen niet wedijveren met de God van je Vaderen, maar jullie kunnen wel aandacht schenken aan jullie eigen zegeningen.

Naarmate ze ouder werd, voelde mijn oudere zus zich niet meer zo behoeftig. Dingen worden niet gewild omdat ze leuk of handig of waardevol zijn. Ze moeten van haar zijn. Ze moeten goed voelen. Ze moeten dat speciale gevoel hebben dat ze bij haar horen. Al het andere geeft ze weg en stuurt deze zegeningen op hun pad, in de hoop dat ze hun weg vinden naar diegenen die ze toebehoren.

Egaal wat ze had wat lang geleden van mij was, doet er niet meer toe. Tijden veranderen, mensen veranderen, behoeften veranderen. Wat twintig jaar geleden van mij was en wat naar mij toe had moeten komen om in die tijd van te genieten, is ook niet langer meer van mij. Het behoort nu aan iemand anders toe. En dat is prima.

Wat de gevechten in het Midden Oosten betreft, ze konden binnen vijf minuten voorbij zijn. Alles wat hiervoor nodig is dat de mensen hun eigen zegeningen zoeken en die vinden en voor zichzelf beslissen dat het beter is de redenen voor vrede te zoeken dan het naspeuren van de redenen voor oorlog.

Er zullen altijd vergissingen gemaakt worden. Er zullen altijd “zonden” gedaan worden --- wat een andere nam is voor vergissingen. Er zullen altijd “schulden” zijn --- wat weer een andere naam is voor vergissingen. Maar we hebben meestal het vermogen om onze vergissingen te herstellen en we hebben altijd de kans om er van te leren en het de volgende keer beter te doen. We hoeven onze hoofden niet te blijven stoten tegen de Goddelijke Wetten, zoals kinderen, vastberaden om de zwaartekracht te trotseren.

In waarheid, wanneer we allemaal al die dingen die ons niet toebehoren zouden laten varen, maar waarop we per vergissing beslag gelegd hebben en in de plaats daarvan aandacht besteden aan en accepteren en zorgen voor die dingen en mensen die bij ons horen, dan zou dit reeds een gelukkige wereld zijn en een wereld van overvloed.

Hoe kunnen we dus vrede naar het Midden Oosten brengen? Lees het Oude Testament. Begrijp wat dit vertelt. Accepteer dit en ben gelukkig.

Ga door en vier alles wat God aan ieder van ons gegeven heeft --- leven en liefde en voldoende en er gaat nog meer komen. Laat de Arabische landen eindelijk ontwaken voor hun eigen zegeningen. Laat de mensen van Israël hun eigen keuzes lezen --- om te worden gezegend of te worden vervloekt, zoals zij dat verkiezen en laat hen vrede hebben van de wereld om hen heen.

Mijn zus en ik staan ons nu zeer nabij, meer nabij dan ooit. De dingen die tussen ons in stonden omdat ze van mij waren en die zij wilde, staan niet langer meer tussen ons in. Evenzo de pijn die zij voelde omdat ze mij die afnam en waar ze geen plezier aan beleefde doet er ook niet meer toe. Ze leerde een zeer moeilijke les en ze besefte dat het leven verder ging. En soms, wanneer we dingen nemen die anderen toebehoren, kun je ze gewoon teruggeven. Dat moment is voorbij.

Wat blijft is haar groeiende wijsheid en dankbaarheid voor alle zegeningen die van haar zijn, inclusief mijn trouwe liefde.

En dat is wat uiteindelijk moet blijven knagen in de harten van de mensen in het Midden Oosten, want ergens zal iemand gaan beseffen dat er zich op de bodem liefde bevindt --- en niets is lastiger dan ontkende liefde. De Joden en de Israëlieten en de Moslims houden in het geheim van elkaar. Daarom zijn ze jaloers op elkaar en vechten ze met elkaar, want ze zijn allemaal broeders van dezelfde stam, dezelfde stamboom, al die generaties later nog steeds ruziënd over wat aan wie toebehoort en welke zegeningen hen toebehoren.

Wanneer de landen de redenen voor vrede zoeken zal er vrede zijn. Wanneer ze naar hun buren kijken en zichzelf zien, zal er vrede zijn. Wanneer ze zich in hun harten afvragen --- is dit van mij? Zullen de waarheid weten. En er zal vrede en ook blijheid zijn, want wanneer mensen hun zegeningen omarmen en de juiste actie ondernemen om de juiste redenen, schijnt God er doorheen.

----------------------------

Bekijk dit artikel en meer dan 800 andere op Anna’s website hier: www.annavonreitz.com
Het origineel is te lezen onder artikel 810 – Causes for Peace
Om dit werk te ondersteunen zoek de PayPal op deze website.

Toelichting:

Anna von Reitz is een rechter in Alaska. Geen federale rechter maar een rechter die de grondwettelijke wetgeving van het Land volgt. Dat is een groot verschil waarvan de meeste Amerikanen niet op de hoogte zijn, laat staan de rest van de wereld en waaraan Anna tot nu toe bijna 800 artikelen heeft gewijd.

U kunt zich afvragen: “Wat hebben wij als Europeanen daar mee te maken? Dat is Amerika en wij wonen in Nederland/Europa!” Bestaan er wel zulke grote verschillen in de wereld als het gaat over eerlijkheid en betrouwbaarheid en rechtvaardigheid? En kwesties als vrede en vrijheid? Is het dan niet nuttig en behulpzaam om over de grenzen heen te kijken, ook over persoonlijke grenzen?

Voor mij is Anna een wijs mens. Raakt dit niet de kern van veel discussies en ruzies en oorlogen? Wanneer men er van uitgaat dat de overgrote meerderheid van de mensen op de prachtige planeet, onze Moeder Aarde, vrede wil, waarom lukt het dan niet om deze te bewerkstelligen? Vroeger hoorde men vaak de uitdrukking: “Waar een wil is, is een weg!” Is de echte wil er wel? Hebben we wel voldoende wil en moed om diep na te denken over die belangrijke zaken als Vrede en Vrijheid en echt Geluk? Hebben we wel echt de wil en de moed om diep in ons hart te gaan en ons door dat hart te laten adviseren en leiden?

Ik wens iedereen voor het komende jaar en voor al die jaren daarna het hoogste goede toe. In die zin groet u met de meest vriendelijke hartelijkheid.

Sjra

Posted by Paul Stramer at 6:47 PM
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest

Labels: Anna von Reitz, Causes for Peace