woensdag 18 oktober 2017

Is genezen wel zo leuk? /17 oktober 2017 / Liliau Ferru


Is genezen wel zo leuk?
17 oktober 2017 / Liliau Ferru

Lieve mensen

We willen ons zelf als heel en genezen zien en in waarheid zijn we dat ook. Toch gaan we soms gebukt onder heftige situaties die zich steeds maar lijken te herhalen. Dan kun je bijna niet anders dan een grens stellen. Hoe sterker het licht in jou, hoe meer er wordt los getrild om onder ogen te zien. Ik ben in de gelukkige omstandigheid dat ik met regelmaat een healing van Paul meemaak. Dit kan je optillen naar de hoogste regionen van geluk, maar het kan ook oud zeer naar boven halen. Dan word je wel gedwongen om onafgemaakte kwesties eindelijk eens aan te pakken. Vergeving is voor mij de standaardmanier om elke ongewenste toestand te zegenen. Dan zal het vanzelf wel verdwijnen. Dat is niet altijd zo, je zult ook moed nodig hebben om voor jezelf te gaan staan.
 
Een tijd verkeerde ik in een zalige stilte, een open veld van innerlijke rust. En dan pats, dient het verleden zich weer aan met alweer dezelfde familieleden die mij al jaren terroriseren.  Wat voorheen bijna normaal was, voelt nu als een bom die afgaat. Ik ga geen mooi spiritueel beeld van mijzelf ophangen en ik ga ook niet positief denken. Ik ga helemaal mijzelf zijn en deze keer laat ik het er niet bij zitten. Dus op naar de hoofdpersoon die de kogels smeed en uitdeelt. Ik heb hier zo genoeg van. Ik gooi alles eruit wat me dwars zit. Ik dreig (jij ziet mij nooit meer). Ik smeek (houd er asjeblief mee op). Ik huil (waarom haat je me zo?) ‘Ik weet van niets’, is het standaard antwoord en dit gaat mijn leven lang al zo door. Herken je dit? Iedereen heeft zo wel zijn eigen drama, in hetzelfde, of in een ander jasje.  
 

Vlak daarna zie ik mezelf tijdens een healing van Paul aan het kruis hangen en hoor ik duidelijk een Stem die mij vriendelijk maant om er van af te komen. Daar moet ik erg van huilen. Ik dacht dat het daarmee klaar was. Maar neen, het stalken gaat maar door. Het is zo grotesk dat ik er niet meer om heen kan. Ik zie dingen die ik voorheen wegmoffelde. Dan vind ik een dagboek, waar ik als elfjarige schrijf: ‘Ik wil zo graag van iemand houden, maar alle mensen zijn stom.’

Na de healing zie ik zo helder wat niet okay is, wat nooit okay is geweest, en wat nooit okay zal zijn, hoeveel vergeving ik er ook op loslaat. Neen, ik ben geen slachtoffer. Slachtoffers ontploffen niet, iets dat ik deze keer wel heb gedaan. Ik kwam in opstand. Nu ga ik de confrontatie eens niet voor de lieve vrede uit de weg. Ware genezing gaat bijna altijd gepaard met het openen van oude wonden. Genezing voelt niet altijd goed, is niet altijd leuk. Neen, pijn kan soms in kracht toenemen, zodat we wakker worden en minder bereid zijn om weg te kijken. Soms moet het hart breken wil er ruimte ontstaan waar het licht nog dieper kan doordringen. Pas als het onechte verdwijnt ben je werkelijk in staat om te vergeven. Dat gaat veel verder dan affirmaties herhalen over liefde, terwijl je de mensen stom vindt omdat ze inderdaad ondraaglijk liefdeloos doen. Soms moet je net als Jezus de farizeeërs de tempel uitsmijten. Dan kun je gewoon niet anders dan waarachtig zijn. Als jij het niet zegt, wie dan wel?
 
Neen, ik vind niet iedereen en alles leuk. ‘En mag dat?’, zou Koos Janson zeggen. Ja, dat mag. En als je dan de kluts kwijt bent zal de oneindigheid jou vasthouden. En ik laat de storm door mij heen razen, zodat alles dat onecht is gezuiverd mag worden. Alleen illusies kunnen verdwijnen.  Na de explosie volgt de stilte. Neen, spiritualiteit heeft niets te maken met altijd aardig en begripvol willen zijn, maar met het in contact zijn met jezelf. We hebben altijd de kans om opnieuw te beginnen, om opnieuw te kiezen. Wat hoort bij mij, wat niet? Soms is het afscheid nemen en ook een beetje rouwen. Het is uit het veld stappen dat niet met het hart resoneert. Genezing is doorleefde pijn die je niet langer raakt. Het is van het kruis afkomen door in te zien dat niemand jou iets kan aandoen. Het is weten dat je áltijd al heel en genezen bent geweest, no matter wat de wereld vindt. Met dit inzicht dans ik op de herfstbladen zodat de wind alles kan meenemen wat mij niet langer dient. Ik kies opnieuw voor liefde. In eerste plaats de liefde voor mijzelf. Het is weer een stap verder in de lichtwereld waar vrede eeuwig is. Dankjewel, Paul & Vrienden. Ik heb het begrepen.

Aanstaande zondagochtend zijn we in Den Bosch voor een healing van Paul in Palaya en 14 november in Heerlen.
 
Liefs Lilian

Mijn boek Aanraking raakt vele harten en is goed ontvangen. Rescensie van Conny Coppen:
 
Een boeiend, vernieuwend relaas dat zich moeilijk laat omschrijven.Ongetwijfeld in een diepe grote stroom van inspiratie geschreven.Vloeiend, stromend, dichterlijk. Het neemt je mee in mogelijkheden die je niet voor mogelijk hield. Nieuw, geniaal. Een boek dat je meerdere keren kunt lezen om de diepere boodschappen in je gevoel te laten landen. Boodschappen, die evenals dit boek, voorbij gaan aan de taal van de ratio en je mee nemen in een realiteit die aan alles voorbij gaat. Conny


Het Angelfonds helpt op dit moment iemand die het als kleine ondernemer niet heeft gered en zowat op straat staat. Help ons te helpen, astublief. Spirituele Zaken Limburg: (onder vermelding Angelfonds).  IBAN: NL31ABNA0492460078 Jouw bijdrage wordt enorm gewaardeerd!