Zodra je jezelf aan de kant van de meerderheid ziet staan, wordt het de hoogste tijd om een pauze in te lassen en hierover na te gaan denken. De kans is namelijk zeer klein dat je daar de waarheid zult vinden.”

Mahatma Ghandi.


woensdag 11 oktober 2017

Hoopvolle tekenen! / 9 oktober 2017 © Arend Zeevat


Hoopvolle tekenen!
2017 © Arend Zeevat | deze versie WantToKnow.nl/be

Onze maatschappij wordt gedicteerd door een economische, tot dodelijke kanker verworden dictatuur! Waarin een ieder wordt gedwongen, in het vormgeven van de ingeboren kwaliteiten zich te voegen naar de spelregels die door deze dictatuur opgesteld zijn. Opleidingen en werkgelegenheid sluiten hierbij alleen maar aan bij de door externe autoriteiten bepaalde spelregels van gecontroleerde en gemanipuleerde economische noodzakelijkheid. Velen voelen zich daardoor verloren in een wereld die de individuele kwaliteiten van mensen niet op waarde weet te schatten. Voor zover dat wel wordt gedaan, worden deze kwaliteiten ingepast in het systeem van uitbuiting en slavernij.

Ik ga er vanuit dat de meeste mensen een authentieke wens hebben om zichzelf op een vrije manier tot uitdrukking te willen brengen, een bijdrage te willen leveren aan deze samenleving en dat ook daadwerkelijk vorm willen geven. Die kwaliteiten worden helaas door een systeem-bevestigend onderwijs onderdrukt en ontkracht. Zo worden de meeste mensen gedwongen om gedurende hun leven in een door het systeem aangemeten keurslijf op zoek te gaan naar hun juiste plek in de maatschappij.

De toenemende automatisering en robotisering nemen echter steeds meer menselijke arbeid over. In sommige situaties is daar niets mis mee, maar over het geheel genomen draagt dit fenomeen bij aan een dehumanisering van de samenleving. We zouden kunnen zeggen dat men de menselijke wereld aan het ombouwen is tot een mechanische spiegel (hier), waarin wij onze mechanisch geworden gedachten, gevoelens en wilsuitingen mogen gaan herkennen.

Het is daarnaast opmerkelijk om waar te nemen, dat er op beleidsniveau nauwelijks gekeken wordt naar de directe relatie tussen de toenemende invloed van apparaten en de werkgelegenheid. Maar ja, veel van die ambtenaren zijn zelf apparaten geworden. In het Russisch hebben ze daar de veelzeggende term apparatsjik voor ontwikkeld (HIER).

Deze Russische term was oorspronkelijk gerelateerd aan de binnen het Sovjet-communisme opererende bevel-is-bevel-uitvoerders. Maar aangezien de globale agenda van ‘The Powers that shouldn’t be’ de gehele wereldsamenleving richting een dictatoriaal wereldcommunisme stuurt, heeft de term apparatsjik nu een veel ruimere toepassing.


Eigenlijk kan men binnen de huidig vormgegeven sociaal-maatschappelijke structuur niet eens meer spreken van een samenleving. Want het begrip samenleving impliceert dat er samen geleefd wordt. Werkelijk samen leven wordt binnen de setting van onze destructief vormgegeven sociaal-maatschappelijke structuur bijna onmogelijk gemaakt. De samenleving is daardoor verworden tot een samendoding. Gezien de invloed van oorlogen, kunstmatig geschapen ziekten en natuurrampen, de technologisch destructieve werking op de gehele sociale structuur, is het begrip ‘samendoding’ een zeer toepasselijke term. We dragen allen een medeverantwoordelijkheid voor deze ontwikkelingen!