Zodra je jezelf aan de kant van de meerderheid ziet staan, wordt het de hoogste tijd om een pauze in te lassen en hierover na te gaan denken. De kans is namelijk zeer klein dat je daar de waarheid zult vinden.”

Mahatma Ghandi.


zondag 22 oktober 2017

De Raad: Nu Zien Jullie Het. Dan Weer Niet. / 20 oktober 2017 / Ron Head

De Raad:
 Nu Zien Jullie Het. Dan Weer Niet.
20 oktober 2017 / Ron Head

Laten we nogmaals een van onze favoriete onderwerp benaderen en er, vanuit nog een ander perspectief,  naar kijken. We gaan een korte reis maken in jullie verbeelding, jullie verbeelding die in staat is om ons overal in de schepping naar toe te brengen.

Kijk naar iets vóór jullie. Krijg er een goed mentaal beeld er van. Sluit nu je mentale ogen. Sluit niet je fysieke ogen. Jullie moeten die openhouden om te blijven lezen.

Welnu, terwijl jullie het mentale beeld van jullie voorwerp observeren, ga er dan steeds dichter naar toe. Ga door totdat jullie het bijna aanraken. Pak een puntje en richt je focus er op. Maak jezelf nu kleiner en zie het puntje groeien terwijl je dit doet. Blijf kleiner worden totdat je de moleculen gaat zien waaruit het oppervlak van het voorwerp bestaat. Ga door totdat de ruimtes tussen de moleculen ziet. Goed.

Pik er nu een molecuul uit, eentje maar. En kijk er naar terwijl je dicht genoeg bijkomt en klein genoeg bent om de atomen te zien waaruit deze gemaakt is. Kunnen jullie zien dat er zich een ongelofelijke grote ruimte bevindt tussen de atomen? Kunnen jullie zien dat ze zelfs niet stilstaan? Neem er een. Pik er een atoom uit. En wordt zo klein dat het atoom groeit totdat je ziet waaruit het gemaakt is.

Er zijn een heleboel zeer kleine eenheden waarvan natuurwetenschappers jullie hebben verteld dat dit “ons” zijn – protonen, neutronen, elektronen , fotonen – er zijn allerlei soorten. En deze kleine eenheden – vanuit deze hoek lijken ze groot – snorren rond als gekken. Laten we het nog een keer doen. Pik er een van deze kleine eenheden uit, achtervolg hem en ga er heel dicht bij. Kijk er naar van dichtbij en denk aan wat je er over verteld is.


Ze zeiden dat het slechts materiaal is want we willen het op die manier zien, nietwaar? Wanneer we een golf willen zijn, dan zal dat zo zijn. Goed. Dus nu willen we een golf zijn. En als een golf zal dit kleine kereltje trillen op een frequentie. Het is dus energie, nietwaar? Het is energie omdat wij dat zo willen. Wij wilden het zo zien.

Wat gebeurt er als we het weer als een deeltje willen zien? Stopt het dan energie te zijn? Een interessante gedachte. Welnu, nu is het een deeltje en met onze magie is het zo groot geworden dat we er op kunnen staan. Kijk om je heen. Wat weten we van dit gebied? Nou ja, die natuurwetenschappers hebben gezegd dat het volgende deeltje zover weg is dat we het van hieruit niet kunnen zien.

Maar wij hebben gefoeteld en onze hobby telescoop meegenomen. En hiermee kunnen we andere deeltjes overal om ons heen zien snorren. Het ziet er uit als de nachtelijke hemel waar we wonen.

Nu gaan we doen waarvoor we hier kwamen. Ik wil dat je een deeltje oppakt dat een deel is van het voorwerp dat je vóór je bekeek. En ik wil dat je een deeltje oppakt dat dit niet is. Zie je het probleem? Ten eerste lijken ze aardig veel op elkaar, tenminste alle elektronen lijken op elektronen, enz. En bovendien, alles is zo groot en er is zoveel ruimte dat je niet kunt zeggen waar het ene “ding” begint en waar het eindigt. Van hieruit kun je zelfs niet zeggen wat dat is en wat jij bent, is het niet?

Merk nu iets anders op dat je van hieruit kunt zien dat je niet kunt zien van waar je gewoonlijk bent. De heel kleine kereltjes knipperen in en uit hun bestaan. Dat doen ze. “Ik bedoel, hey! Stop daar mee! Jullie behoren een onderdeel van mijn tafel te zijn!” Dit is iets wat jullie wereld op z’n kop zet, is het niet?

Laten we dit kleine experiment eens op een nieuwe manier samenvatten. De werkelijkheid, zoals jullie die waarnemen, bestaat niet. De sleutel hier is de uitdrukking ‘zoals jullie die waarnemen’. Jouw waarneming van de energieën rondom je heen zijn door jou tot stand gebracht in een voorstelling van jouw wereld. En wij bedoelen jouw wereld, niet die van Jack of van Susan. En die is niet massief noch op enige manier bestendig. En dit brengt een probleem naar voren. Het betekent dat alles verandert, ieder moment, altijd. En dat vinden we niet leuk, of wel soms?

Mensen vinden dit niet leuk, want we willen dat de zaken blijven zoals ze zijn. Wanneer zij dat niet doen, of niet kunnen, dan kunnen de mensen dat ook niet, nietwaar? En dat betekent dat het feit dat jullie dat niet kunnen, je eigen onbestendigheid  centraal stelt. Vergeet dat je lievelingsspeelgoed niet echt van jou is en dat het niet eeuwig bestaat.

Maar hier is het goede nieuws. Jullie zagen net dat jullie precies hetzelfde zijn als al het andere. Mee eens? Dezelfde eenheden. Dezelfde golven. Dezelfde energie. Geen enkel verschil. Punt uit.

In feite heeft datzelfde ‘spul’ al miljarden jaren voorbij geflitst. Soms flitst het als een deel van een stoel. Soms flitst het als een deel van jullie. En jullie zijn jullie, ongeacht. Genoeg voor nu. Denk hier over na. Bedankt voor dit samenzijn.


Vertaald: Sjra