Zodra je jezelf aan de kant van de meerderheid ziet staan, wordt het de hoogste tijd om een pauze in te lassen en hierover na te gaan denken. De kans is namelijk zeer klein dat je daar de waarheid zult vinden.”

Mahatma Ghandi.


zaterdag 30 september 2017

De vrome prediker / Gepubliceerd 21 september 2017 | Door Ans Hoornweg

De vrome prediker
Gepubliceerd 21 september 2017 | Door Ans Hoornweg

De vrome prediker
Ergens in een klein dorpje woonde een man die aan een ieder die het maar horen wilde vertelde dat God hem had gered van een ernstige ‘ziekte’ die niet alleen zijn lichaam maar ook zijn geest had beneveld. Als dank voor zijn ‘genezing’ beloofde hij God dat hij in zijn dorp een geloofsgemeenschap ter ere van Hem zou stichten, en om d.m.v. God’s boodschap andere mensen te behoeden voor de ernstige fouten die hij zelf in het verleden had gemaakt. En zo geschiedde, want niet lang daarna was hij voorganger van een geloofsgemeenschap in z’n eigen dorp.

Aangezien deze man zo overtuigend kon prediken – dat zelfs God er bijna intrapte – had hij al gauw een grote aanhang onder z’n dorpsgenoten. Hij stelde een aantal mensen van z’n geloofsgemeenschap aan om een oogje in het zeil te houden bij de overige volgelingen, en hen te behoeden voor het maken van fouten. Wanneer er iemand was die toch ‘de fout in ging’ dan kreeg de voorganger dat al snel te horen en moest ‘de zondaar’ God om vergeving vragen bij hem thuis.

Deze vrome voorganger hield eigenlijk niet zo van vrouwen, maar omdat men het wel van hem verwachtte trouwde hij toch maar met een vrouw. Echter, na verloop van tijd kwam hij, in z’n gedachten, steeds meer in de verleiding om dingen te doen die volgens zijn geloof niet door de beugel konden.

De voorganger was er stellig van overtuigd dat die ‘verleidingen’ hem door de duivel werden ingegeven, en daarom predikte hij met een nóg groter fanatisme tegen mensen die seksueel ‘anders geaard’ waren, want ‘God heeft toch niet voor niets man én vrouw geschapen?!’

Maar wat geen van zijn volgelingen wist was dat hun vrome voorganger stiekem naar afgelegen plekken buiten het dorp ging – plekken die hem, zo dacht hij, óók door de duivel werden ingegeven – alwaar hij mannen ontmoette die hem het seksuele genot gaven waar hij zo naar verlangde.

Op een dag trof hij op zo’n speciale ontmoetingsplek een man uit zijn eigen dorp. Deze man had hij juist streng veroordeeld omdat hij ‘anders geaard’, dus zondig was. Eenmaal terug in het dorp vertelde die man aan z’n dorpsgenoten wat hij had ontdekt over hún voorganger! De schijnheilige voorganger werd per direct uit z’n functie ontheven, en hij werd zo intens veroordeeld door z’n dorpsgenoten dat hij wegvluchtte uit z’n dorp, waarna niemand hem ooit nog heeft gezien.

Helaas zijn er nog steeds van die strenge geloofsgemeenschappen met vaak nog onwetende volgelingen die zich laten manipuleren en onderdrukken door hun strenge geloof, waardoor ze niet durven, kunnen of mogen zijn wie ze in wezen zijn. Het wordt tijd dat deze mensen zich losmaken van hun strenge geloofsgemeenschap en eindelijk zichzelf zijn ….. want zó heeft God hen geschapen!

Veel liefs, Ans