donderdag 31 augustus 2017

De Raad - Enige Zaken Om Te Bedenken - 28 augustus 2017 / Ron Head

De Raad
- Enige Zaken Om Te Bedenken -
28 augustus 2017 / Ron Head

Vandaag praten we over vrijheid. Iedereen in jullie wereld wil vrij zijn. De meesten van jullie zien zichzelf als vrij. Jawel, jullie weten dat er nog steeds onfortuinlijke zielen zijn die nog echt in gevangenschap verkeren. Maar goddank, jullie zijn dat niet. Jullie zijn vrij. Jullie leven in een vrije samenleving.

Tot op zekere hoogte lijkt dit waar te zijn. Jullie gaan waar jullie willen, dragen wat jullie willen, eten wat jullie lekker vinden en niemand schrijft jullie voor wat jullie moeten denken. In de meeste gevallen is dat hoe jullie jezelf zouden omschrijven, waar of niet?

Hoe vaak gaan jullie naar de populaire plaatsen? Hoe vaak dragen jullie wat jullie denken dat acceptabel is? Hoe vaak maken jullie keuzes om die stem in jullie hoofden te kalmeren, die jullie vertelt wat je zou ‘moeten’ doen?

Wiens stem is dat? Eigenlijk, zouden wij opperen dat het niet uitmaakt of het nu een stem is die jullie herkennen of niet, het is een combinatie van velen. Het is die van de ouders die jullie opvoedden. Het is jullie samenleving. Het is jullie eigen verleden, herinnerd of onbekend. Zelfs de beste gezinnen waren zeer zorgzaam om er op toe te zien dat jullie op het leven waren voorbereid. Natuurlijk waren ze dat. En de meesten van hen dachten dat dit betekende jullie te leren wat zij geleerd hadden, om alles wat jullie zouden kunnen tegenkomen aan te kunnen.


Dat is ten slotte wat hen geleerd was. Het is de samenleving, die jullie voorhoudt in het gareel te blijven. Het is jullie overheid, die gebaseerd is belonen en straffen, die jullie vertelt wat zij accepteert en wat niet. Het zijn jullie angsten, bezorgdheden en gevoel van tekortkoming die jullie in je onbewuste geest hebben gegrift, die jullie vertellen wat jullie wel en niet kunnen hebben, wat jullie wel en niet mogen doen en de consequenties waren wanneer jullie niet eerst iets deden of niet. Het gaat allemaal over de regels die jullie hebben aangenomen om jullie zelf tegen jezelf te beschermen. Het is angst.

Al deze stemmen, met de aanvulling van jullie eigen herinnering, hebben een verhaal samengesteld. Noem dit het Wie Ik Ben en Wat Mag Ik Doen verhaal. Jullie hebben het verhalenboek gekocht en jullie kunnen het woord voor woord opzeggen wanneer dit zich voordoet. In feite doen jullie dat doorlopend, meestal in je eigen gedachten. Jullie favoriete passages zijn Dingen Die Ik Niet Kan, dingen die jullie niet mogen, dingen die jullie niet kunnen hebben, hoe jullie niet kunnen zijn.

En die verhalen houden jullie in het gareel. Waarom? Ze houden jullie in het gareel omdat jullie die niet onderzoeken. Ze houden jullie in het gareel omdat jullie vele levens niet geleerd hebben wie jullie zijn en wat jullie werkelijk waard zijn. Jullie accepteren het verhaal dat jullie is verteld.

Zelfs diegenen onder jullie die wakker aan het worden zijn, ontdekken steeds meer hiervan naarmate jullie dieper binnenin jezelf spitten. En jullie blijven zoeken naar meer manieren om te spitten, meer om te doen en om meer te leren. En het antwoord is altijd hetzelfde.

Wij zeggen jullie op veel manieren, in alle talen, met veel verhalen en voorbeelden, een waarheid die jullie moeten en zullen accepteren wanneer al het andere mislukt. Jullie zijn de sleutel. Jullie zijn het antwoord. Jullie zijn het perfecte goddelijke kind dat jullie niet zien . . . tot nu toe. Jullie staan net buiten het blikveld . . . achter de sluier . . . de sluier is maar een sluier.

Kijk er achter. Daar wacht een verrassingsfeest, jullie zijn allemaal uitgenodigd. En wij wachten allemaal.

Er wordt diep en onvoorwaardelijk van jullie gehouden. Dat is altijd zo geweest.


Vertaald: Sjra