Zodra je jezelf aan de kant van de meerderheid ziet staan, wordt het de hoogste tijd om een pauze in te lassen en hierover na te gaan denken. De kans is namelijk zeer klein dat je daar de waarheid zult vinden.”

Mahatma Ghandi.


dinsdag 11 oktober 2016

Heavenletter 5800 Wanneer Begint het Leven? / 11 Oktober 2016

Wanneer Begint het Leven?
Brief uit de Hemel
11 Oktober 2016


God zei:

Ik lees jouw gedachten als ze in de rondte rennen, zelfs als jouw gedachten in de rondte draaien en je weet niet wie ze denkt of leest als van een lijst. Alles in jouw leven betekende en betekent veel voor jou. Ieder ding. Je was beïnvloedbaar. Dat ben je nog. Het leven grijpt je aan. Het heeft een effect op jou. Het leven is als de hand die jou stuitert als je verder gaat, jou en de Aarde draait. Waar kom je vandaan en waar ga je naar toe?

Je zoekt naar de betekenis van het leven. Je zoekt naar de betekenis van jouw leven. Jij bent de Betekenis. Jij bent de betekenis van alles dat je heilig houdt zelfs wanneer heilig een vaag principe voor jou is.

Wat doet iets betekenen en wat doet iets niet betekenen? Je hebt geen idee. Je bent in een doolhof dat niet bestaat. Je bent nauwelijks verbaasd, toch ben je behoorlijk verbijsterd door het leven, dit leven dat jou bij de nek lijkt te houden. Het is al in eigendom (gepatenteerd) dit leven waar je te veel van maakt, zelfs als je het afschudt.

Je weet niet hoe je hier bent gekomen en je weet niet wat er aan de gang is. Je speelt in een schaduwdans. Je voeten zijn zwaar op de grond zelfs wanneer je voeten het niet raken. Ja, je kan je voelen dat je een bal bent stuiterend in de rondte door een Ongeziene Kracht. Je vraagt je af of de Ongeziene Kracht jou werkelijk ziet?

Er zijn momenten dat je niet bestaat. Er zijn momenten dat je de hele omvang van het bestaan bent. Op andere momenten ben je louter een toeschouwer of zelfs niet dat. Het is als je de toeschouwer bent van jezelf van een afstand terwijl je er geen aandacht aan geeft.

Wat gaat het leven hoe dan ook allemaal over? Waar ben je geweest? Wanneer begint het leven , vraag je je af. Waar gaat het naar toe en waarom maakt het zoveel uit, of zelfs niet. Het is gewoon voor een moment, een vluchtige blik die alles voor jou betekent en tegelijkertijd, helemaal niets voor je betekent. Je bent nauwelijks aanwezig. Het leven is amper een fantasie en het is amper werkelijk. Het is onbestaand.
Het is veel gepraat.

Jouw leven kan voelen als een vlek op een stuk wit papier. Je bent verrast en teleurgesteld tegelijkertijd. Je bent vrij en onder een juk. Soms lijkt het dat het Leven tegen het Leven is, zelfs als het Leven mogelijkerwijs geheel bestaat. Ben je voor het Leven of ben je helemaal niet voor het Leven, misschien niets of wat dan ook.

Was je ooit? Je gaat te vaak door emoties. Je dacht dat je met beide op de aarde grond was, toch je hebt nooit de basis geraakt en de Hemel was niet vindbaar. Was de Hemel er voor je of niet? Alles was een gedachte en in veel gevallen, nauwelijks over dat nagedacht.

Waar was je toen het Leven aan de gang was of was verondersteld aan de gang te zijn? Was je ondergedoken? En toch was je niet verborgen. Je bestond ergens, maar waar? En waar voor? Wat is het verhaal? Het leven kan meer geleken hebben van de onderwereld dan van eeuwig. Waar waren jouw woorden geschreven of gesproken en waar zijn ze heen gegaan? Waar hebben ze toe bijgedragen, wellicht? Waar ging jouw leven naar toe toen het verdween en verscheen om je te ontgoochelen en waar ging het Leven hoe dan ook over ?

Het leek hier en daar uit te maken en toch het maakte geheel niets uit. Je was de blinde die zegt, “Ik zie,” maar hij zag helemaal niet. Het lijkt achteraf dat jouw leven een toonbeeld was in jouw ogen. Jij en het Leven waren naar binnen gekeerd en gekant tegen. Je zag niet en je werd niet gezien.

Nochtans, door alles, deed je handspinnen of radslagen. Hoe weet je al deze woorden genaamd woordenschat en wat is de taal en waar brengt de taal jou en waar is het voor wanneer je een gezegend iets niet begrijpt, zelfs wanneer je voor een menigte gaat staan en woorden voor hen mompelt met pauzes er tussenin. Je hebt niet veel te zeggen, zelfs als je bent erkend als een autoriteit.

Gebruikelijk dacht je dat je de ingenieur van de trein was. Vandaag voel je je als een passagier die geen kaartje heeft gekocht. Ergens heb je jezelf gebiologeerd. Je bent in een trance en jij bent de maker van de trance. Wanneer zal je wakker worden en jouw wakkerheid aankondigen? En aan wie? Ben je tegen jezelf aan het mompelen?

Wie ben je toch zelfs als je bestaat? Waar ben je geweest en waar ga je naar toe? Ga je met jezelf mee of ben je iemand die gedag zwaait en dan verdwijnt in de Onmetelijkheid waar jullie echt allen behoren?

Vertaald door: Anja