Zodra je jezelf aan de kant van de meerderheid ziet staan, wordt het de hoogste tijd om een pauze in te lassen en hierover na te gaan denken. De kans is namelijk zeer klein dat je daar de waarheid zult vinden.”

Mahatma Ghandi.


vrijdag 6 februari 2015

Tijdlijnen. Januari 2015 / ArjunA

Tijdlijnen.
Januari 2015 / ArjunA –

 Tijdens mijn open hart operatie, terwijl de levensfuncties van mijn fysieke jas door een hart-longmachine werden overgenomen, ontving ik van hierboven de opdracht om het weefsel van tijd/ruimte uit te leggen aan de hand van mijn ervaringen in deze belichaming.

Als je deze site kent, heb je al kennis genomen van het concept dat de persoon die je in de spiegel ziet slechts 1/12e aspect is van een entiteit. Om daar een beeld van te krijgen, stel je je een ketting voor met twaalf kralen. Het snoer dat de kralen bijeen houdt is je levenslijn. De kralen noem ik tijd/ruimte continua.

Op elk van die continua ervaar je een leven dat bepaald wordt door de keuzes die de entiteit maakt. Je kunt op elk van die continua een ander fysiek jasje dragen omdat de entiteit steeds andere ervaringen wil hebben. Dat fysieke jasje kan mannelijk of vrouwelijk en blank of gekleurd zijn met overeenkomstige culturele/religieuze overtuigingen. Je kunt op elk van die continua ook andere leeftijden hebben en totaal andere levensomstandigheden.

Aan de hand van ervaringen in mijn huidige incarnatie geef ik je een idee van hoe dat werkt. Op dit tijd/ruimte continuüm had ik als 18-jarige een aparte ervaring. Ergens tussen Rotterdam en Amsterdam liet mijn Triumph Tiger 600 motor het afweten. Ik kreeg een lift van een man in een Karmann Ghia die bij thuiskomst aan mijn moeder vroeg of hij mij op vakantie mee mocht nemen naar Canada. Tot mijn grote teleurstelling gaf mama daar geen toestemming voor.

Ze legde na zijn vertrek uit dat de man homoseksueel was en mij wel zag zitten.
Geliefden, ik was toen gelukkig zo onnozel dat ik niet eens wist van het bestaan van mannen die met mannen de liefde bedreven. Als ik naar foto’s uit die dagen kijk, zie ik mijzelf als een slanke jongen met een sensuele mond die zich als een dandy kon kleden.

Op een ander tijd/ruimte continuüm aan het kralensnoer is het mogelijk dat ik gewoon toestemming kreeg om mee te gaan naar Canada met alle consequenties van die keus. In die werkelijkheid had ik dan ook noch vrouw, noch kinderen en kleinkinderen gekregen.

In het tijd/ruimte continuüm van de werkelijkheid waarin ik dit schrijf echter, trouwde ik toen ik 22 was en kon ik ervaren hoe het was om drie kinderen op te zien groeien totdat ik 38 werd en ging scheiden omdat ik een vrouw ontmoette met wie ik in een vorig leven een karmische afspraak had gemaakt. Ook hier weer is het denkbaar dat ik op een andere kraal die vrouw niet ontmoet heb en nog steeds met vrouw, kinderen en kleinkinderen samen oud werd.

Dit zijn nog betrekkelijk simpele voorbeelden aan de hand van ervaringen uit mijn huidige werkelijkheid. We gaan een stapje verder in de verschillende fysieke voertuigen en culturele en religieuze mogelijkheden die de entiteit wil ervaren. We reizen naar een andere kraal op het levenssnoer dat de entiteit heeft gekozen te ervaren.

Op die kraal ben ik een jonge vrouw die een oudere man ontmoet. Ze worden verliefd op elkaar en besluiten samen de uitdagingen van dat leven aan te gaan. Als tiener ben ik op dat tijd/ruimte continuüm seksueel misbruikt en op onze eerste nacht vertel ik de oudere man dat ik niet met hem kan vrijen. Hij stuurt een gedachte het Universum dat hij dat wel tien jaar vol kan houden, onbewust van het feit dat het Universum altijd antwoordt met: “En zo is het!” Tien jaar later ben ik weer alleen.

Begin je nu een beetje te begrijpen dat alles een kwestie is van keuzes maken? De keuzes die je maakt als belichaamde ziel, de keuzes die je ouders maken, de keuzes die je entiteit maakte voor alle twaalf tijd/ruimte continua waarin het ervaring in wilde hebben als man, als vrouw als kind onder steeds andere omstandigheden.

We gaan nu nog een stap verder in tijd/ruimte. Op een andere tijdlijn ben ik een leerling van Yeshua en kies ervoor om na het hologram van de Golgotha zijn lessen en woorden te verspreiden. Op die tijdlijn neem ik het op voor Saulus van Tarsus na zijn bekering op weg naar Damascus. Het is hard werken om het bewustzijn van de mensen uit die dagen naar een hogere frequentie te brengen.

We worden vaker verjaagd en met stenen bekogeld dan in vrede en gastvrijheid ontvangen.

Aan het begin van de tweede zendingsreis kregen we ruzie. Paulus wilde niet dat ik Johannes Markus meenam, omdat Markus ons eens in de steek had gelaten. De onenigheid liep zo hoog op, dat we voorgoed andere paden kozen. Vanaf dat moment verdwijn ik uit de verhalen van die tijdlijn. Volgens oude overleveringen zou ik op mijn geboortegrond door Joden zijn gestenigd.

Het is echter ook mogelijk dat een zeer fanatieke volgeling van een andere religie mij vermoordde met een dolksteek in de hartstreek. Op de huidige tijdlijn kan die moordenaar geïncarneerd zijn als de cardioloog die in Antalya (ruimte) 4.6.2014 (tijd) mijn leven redde met twee omleidingen op mijn hart…

Dat is wat ik bedoel met de schade in het weefsel van tijd/ruimte die door een gelijkwaardige en/of tegengestelde energie hersteld moet worden. De gelijkwaardige expressie van dat herstel was uiteraard de ontmoeting met Paulus Paulissen op de intensive care afdeling van het Anadolu Hastanesi in Antalya, de ruimte waar we in het jaar 49 van deze tijdlijn met hartzeer uit elkaar zijn gegaan. De tegengestelde energie is het herstelwerk van de cardioloog van mijn hartkransslagaders.

Begin je nu te begrijpen dat we allemaal diverse rollen spelen in elkaars film? Die rollen zijn de afspraken op een andere frequentie die de entiteiten onderling met elkaar maken. De ene keer spelen wij de hoofdrol terwijl andere aspecten van onze entiteit bijrollen spelen of als figurant in beeld komen. Een andere keer spelen wij de bijrol of zijn wij de figurant in andermans film.
Herfstdraden.
In september 1999 schreef ik het verhaal Herfstdraden waarin mijn kleinzoon de verteller was van een leven in een toekomstige tijd/ruimte. Het begon zo: “De volgende pagina’s zend ik jullie vanuit een parallelle wereld, een dimensie die door jullie channels Terra wordt genoemd. De pagina’s beschrijven korte episodes uit het leven van mijn grootvader in de laatste decennia van het Vissentijdperk. Het gaat voornamelijk over zijn worsteling om een bewust mens te worden.

Omdat onze leefgemeenschap hem altijd Bapah Jay noemde gebruik ik die naam om zijn verschijning recht te doen. Daarnaast geef ik jullie een indruk van ons leven in de vijfde dimensie op een wereld die simultaan met die van jullie existeert. Jay heeft geleerd hoe ik buitenzintuigelijke waarnemingen kon doen. Hij heeft me leren luisteren met oren die konden horen.

Bapah Jay heeft me geleerd dat het leven een spel is. Zolang je in het Spel bent, word je geregeerd door gedachten en emoties. Je kunt echter ook toeschouwer zijn, met aanvankelijk nog typische 3D reacties als applaus of afkeurend gefluit. Ook ik heb geleerd dat naarmate je meer afstand neemt, zonder afstandelijk te worden, het leven gemakkelijker stroomt. Ik heb leren waarnemen zonder oordeel, en dat kon ik alleen bereiken door van het toneel af te stappen en mijn gedachten en emoties te beheersen.”

De volgende pagina’s die ik september 1999 schreef, geven een verbijsterend beeld dat met recente toekomstvoorspellingen overeenkomt. Heeft een aspect van mijn kleinzoon op die andere tijdlijn mij die woorden aangereikt? Of heeft een van mijn andere 11 bewustzijnsvormen die pagina’s in de toekomst al ervaren?

Op pagina 47 van dat manuscript schreef ik: “De Galactische Federatie had de mensen die zich wel verantwoordelijk voelden al heel lang voorbereid. Hun supersnelle interstellaire schepen waren al jaren om de Aarde geparkeerd. De mensen die op de Reis waren voorbereid noemden zich Lichtwerkers.

Goed, de Lichtwerkers waren al decennia voor de Grote Oversteek onderhevig aan hoge energieën, waardoor hun frequentie kwantum sprongen maakte. Ze werden, niet allemaal tegelijk, maar in opeenvolgende reeksen grote en kleine groepen opgenomen door de Exodusschepen om opgeleid en gesteund te worden voor het leven in een hogere dimensie.”

In de nacht van 3 januari jl. vertaalde ik een e-mail bericht dat ik van ‘Operatie Terra’ ontving. Ik herhaal hieronder enkele opmerkelijke alinea’s.
Operatie Terra.
2015 zal het jaar zijn waarin alle drama tot een toppunt komt in een glorieuze finale van deze erg lange Schepping cyclus. Als je het scheppingsverhaal vergelijkt met een symfonie, dan is dit het deel waarin alles versneld naar een crescendo van activiteit op de partituur van alle muzikanten die aan de symfonie deelnemen. De muziek, het tempo, het volume wordt allemaal heftiger als de climax wordt bereikt, en dat is precies zoals het nu toe zal gaan.

Besef ook dat mensen slechts enkele rollen vervullen van alle spelers die hier in meespelen. Er zijn ook spelers die jullie de elementen der natuur noemen, de planeet en het ganse zonnestelsel waar ze deel van is. Alles zal in beweging zijn op weg naar hun eigen speciale bestemming. Tegen het einde van het jaar zal de activiteit zo zijn dat mensen zich alleen bewust zullen zijn van wat hen als individu overkomt.

Al het andere zal tegen die tijd obscuur en verborgen zijn door het drama. Op weg naar die glorieuze finale zal alles enorm intens worden, dus oefen je in kalmte, geaard en gecentreerd blijven zal je dienen tot jouw tijd komt om volkomen van de 3D frequentie te verdwijnen.

We hebben vroeger gesproken over de drie golven van mensen die geassocieerd zijn met Operatie Terra en de speciale strijdkrachten die als brug fungeren om de derde golf uit jullie 3D werkelijkheid naar de ruimteschepen te brengen. De eerste twee golven worden nu heel sterk geactiveerd en ze zullen hun individuele plaatsen op het toneel innemen om hun rollen met betrekking tot de evacuatie te vervullen.

De speciale strijdkrachten blijven op hun post tot de tijd van de rampen arriveren, terwijl ze hun connecties met de mensen opbouwen zijn ze hier om de mensen te dienen en door de agitatie te leiden die op de loer ligt. Gedurende de perioden van cataclysmen zullen ze hun groepen verzamelen en ze naar de ruimteschepen brengen.

De eerste twee golven zullen hen assisteren en de evacuatie volbrengen in samenwerking met alle galactische vrijwilligers die in vele hoedanigheden meewerken aan Operatie Terra. Wijzelf zullen dan slechts in rechtstreeks contact zijn met de mensen van de eerste en tweede golf, maar iedereen die deelneemt aan Operatie Terra zal ons kennen als hun ware familie, wij zijn echt jullie broeders en zusters van de galactische familie en daarbuiten.”
Keuzes.
Tussen het schrijven van het manuscript en dit artikel zijn intussen 15 jaren van onze tijdlijn gepasseerd. Het laatste jaar, dat van 2014, was een jaar van lessen leren door verlies en loslaten. In amper zes maanden verloren we drie van onze Maine Coone katten, we verloren Nora’s (ex) schoonvader en haar eigen vader en tussen alle bedrijven door kreeg ik twee bypasses.

Op een andere tijdlijn leef ik misschien zonder enkele van de ervaringen die deze tijdlijn me bracht. Dan had ik ook deze pagina’s niet kunnen schrijven. Als Bilbo Balings niet aan zijn Onverwachte Reis was begonnen had hij een doodgewoon en erg saai leven kunnen leiden… Het is allemaal een kwestie van keuzes maken.

Op deze tijdlijn heb ik de keuze gemaakt uit mijn comfortzone te stappen, en om ongewone reizen te maken naar tijd/ruimte poorten op deze planeet teneinde ze te activeren dan wel te openen. Het is denkbaar dat ik, met behoud van mijn fysieke jas, door een van die poorten het 3D toneel verlaat. Hoe dat gebeurt, is een keus van de entiteit en uiteindelijk van de Overziel waar ik een minuscuul aspect van ben.

Het meest complexe van tijd/ruimte continua is dat het allemaal simultaan plaatsvindt. Dat is wellicht de reden waarom we soms een déjà-vu ervaring hebben die heel intens is.

Ondanks de verrassende overeenkomst tussen de Exodus uit Herfstdraden van 1999 en Evacuatie uit Operatie Terra 2015 is het voor mij niet zeker of er inderdaad een grote vloot sterrenschepen in orbit om de Aarde hangt. Weet dat onze planeet op zich een enorm ruimteschip is, en dat haar bestemming ook onze bestemming is.

Sterrenschip Gaia heeft ons in elk geval veilig binnen de fotonengordel geloodst.
Om de 10.700 jaar reist ons zonnestelsel door een deel van de kosmos dat in ons tijdsbesef 2100 jaar breed is, en uit zeer hoog frequente ion partikels bestaat; de Fotonengordel. We laten het tijdperk van lijden, dat ongeveer begonnen is met de geboorte van Yeshua, achter ons en reizen in Overvloed, Voorspoed, Vrede, Licht en Liefde…

bron: ArjunA – www.assayya.com