Zodra je jezelf aan de kant van de meerderheid ziet staan, wordt het de hoogste tijd om een pauze in te lassen en hierover na te gaan denken. De kans is namelijk zeer klein dat je daar de waarheid zult vinden.”

Mahatma Ghandi.


woensdag 17 september 2014

Van Hier naar de Eeuwigheid - Deel 1 Geplaatst door Steve Beckow on September 4, 2014


Van Hier naar de Eeuwigheid - Deel 1

Geplaatst door Steve Beckow on September 4, 2014
Vertaald door: Iris van Loenen

Wij lichtwerkers of het Hemelse Bedrijf praten vaak over de Derde Dimensie als zijnde compact. We zeggen dat we onze lichamen met ons meedragen of met ons meezeulen. We zeggen dat we liefde niet kunnen vasthouden of dat het moeilijk is om te vergeven.

Wat betekent het te zeggen dat de Derde Dimensie, die we snel achter ons aan het laten zijn, compact is? In deze serie zou ik een kijkje willen nemen in haar dichtheid, die we ook wel benoemen als "sluier" of "oogkleppen" die we dragen, welke de toegang belemmert tot alle hoger-dimensionale kwaliteiten die we met ons mee hebben gebracht.

Dit artikel zou ik graag willen wijden aan het bespreken van een uittredingservaring die ik in 1979 had, omdat deze ervaring me op zeer heldere wijze de dichtheid van ons fysieke lichaam bewust liet worden.

Een jaar of drie eerder had ik net een gezamenlijk project van drie maanden afgerond bij het Cold Mountain Instituut en kwam ik terug van een reis naar India. In die jaren had ik veel spirituele ervaringen - momenten van transformatie, inzichten, het gezichtsvermogen van Indische Heilige Mannen die wonderen verrichtten, etc.

Op een nacht ontwaakte ik middenin een spirituele ervaring - een lucide (heldere) droom. Ik was op het astrale vlak en ik keek naar een groep mensen die een vriend van mij, die ik kende van Cold Mountain, gemeen behandelden.

Ik schreeuwde naar ze dat ze ermee op moesten houden zo gemeen tegen hem te doen. Op een bepaald moment was ik zo verbijsterd over wat ik zag, dat ik in huilen uitbarstte. Aan de andere kant geldt als wet, dat als een persoon een bepaalde toestand in een subniveau van bestaan niet kan verdragen, hij of zij naar een lager subniveau moet vertrekken om wat er nog voor werk moet worden gedaan, te volbrengen.

Als je uit de lichaam bent, is het lagere subniveau je lichaam in de Derde Dimensie of het fysieke niveau.

Dus ik voelde mezelf door de ruimte naar beneden vallen, alsof iemand aan mijn touwtje trok (of zilveren koord).

Ik voelde me plotseling als vloeibaar, en stroomde in iets binnen wat als een wetsuit voelt. Ik klopte op de harde, gummi muren van de container waar ik me in bevond en ik realiseerde me dat ik tegen mijn eigen armen aan klopte, van binnenuit.

Ik was nog steeds aan het weeklagen over wat ik had gezien. Maar toen drong langzamerhand het bewustzijn door naar de andere kant. En toen ik mijn bewustzijn hervond vanuit het lichaam, toen ik de de Derde Dimensionale wereld ervoer, ging het gejammer over in snikken.

Wat vertelde me dat?
Nou, de spirituele (of astrale) lichaam is veel zachter dan het zachtste deel onderaan een ve(d)er. Het fysieke lichaam wat we rondzeulen is zo hard als een lacrosse bal - een lacrosse bal stuitert niet eens, het is zo compact.

Ik ging van weeklagen (uithalen van pijn/verdriet
) in het spirituele lichaam over in (zachtjes) snikken in het fysieke lichaam. Probeer dat maar eens met jezelf - van (vrijelijk) jammeren in (ingehouden) snikken overgaan - zodat je een idee krijgt over het verschil tussen de ervaring in een ongehinderd spiritueel lichaam en gehinderd worden door het fysieke lichaam.

Slechts weinige emoties en weinig van onze emoties kom(t)en door de muren van dit slecht geleidende fysieke lichaam. Ik noem het een "tegengestelde." Het belemmert en weert ervaringen die subliem zijn en onze hogere lichamen toebehoren. Dit is een groot deel van de dichtheid en het grootste deel van dat, wat we denken dat "de sluier" is. Het is zo'n groot tegengestelde dat geïncarneerde aartsengelen en elohim kunnen vergeten wie ze zijn en vergissingen kunnen maken.

Ik besprak de kwestie twee maal met Aartsengel Michael. Het eerste gesprek ging over (zelf)vergetelheid.

Steve Beckow: Nou, wat moet ik hiermee aan, Heer? Ik ken geïncarneerde serafijnen; ik ken geïncarneerde elohims. Ze zitten toch maar in dit menselijke lichaam, dat hun aan beperkingen onderwerpt. Ik heb er vaak zo'n last van, dat het lichaam zo'n slechte geleide materie is, dat het zelfs een serafijn of een elohim kan verhinderen zich(zelf) te herinneren.

Als ik een humorvol kinderboek zou schrijven en ik serafijnen of elohim in menselijke gedaante zou illustreren, zou ik ze afbeelden als zeer elegant en gracieus en all-wetend en wat er nog meer zij. Maar dat hoeft niet per se zo te zijn. Zij hebben dezelfde problemen met het zich herinneren als zovele mensen hebben. Klopt het wat ik zeg?

Aartsengel Michael: Je hebt gelijk, totdat ze doorbreken. En als ze doorbreken, kan niets ze weerhouden.

SB: En ze kunnen doorbreken terwijl ze in een menselijk lichaam zijn?

AEM: Dat is juist. (1)

Het tweede gesprek gaat over het maken van vergissingen wanneer we in menselijke vorm zijn.

Steven Beckow: Ik ken een elohim die is geïncarneerd, die vergissingen heeft begaan. Dus, opnieuw, dit menselijke lichaam is zo'n krachtig tegengestelde.

Aartsengel Michael: ...Kan een (geïncarneerde) aartsengel of elohim een vergissing begaan, en ervaren hoe het is om menselijk te zijn? Ja zeker. (2)


Het verschil tussen het spirituele lichaam en het fysieke lichaam is vergelijkbaar met het verschil tussen een fysiek lichaam en een tank. Ik illustreer dat verschil meestal door op mijn arm of mijn lichaam te kloppen als ik met iemand in gesprek ben, daarmee aangevend "dat dit een blok beton is".

Toen ik het contrast tussen de twee lichamen zag, wist ik meteen dat ik ermee opgescheept zat.

Ik wist dat ik de rest van mijn leven moest doorbrengen in een ervaring die vergelijkbaar is met het lopen door slib, een kar trekkend door zware modder, weinig voelend, weinig wetend, etc. Mr Magoo, met de de nadruk op Goo. (noot van de vertaler: Mr. Magoo is een stripfiguur, zie wikipedia)

Zoals je kunt voorstellen, kon ik nooit meer het gevoel vergeten hoe het leven is in een lichaam, dat spiritueel bedraad is. Jazeker, de emoties hebben de vrije loop en dat kan wat lastig zijn in het begin, maar er is geen gevoel van vernauwing, geen zwaarte of dichtheid. (3)

Ik kan ook nooit meer de vergelijking tussen dat spirituele lichaam en een fysiek lichaam vergeten. Over naar huis gaan gesproken. Maar nee, ik had werk te doen en dus moest ik me weer in het wetsuit hijsen en terugspringen in de koude, donkere oceaan.

We horen vaak dat liefde moeilijk is in de Derde Dimensionaliteit. Sue Lie's Arcturianen hebben ooit gezegd dat het "gevoel van onvoorwaardelijke liefde iets is wat op geen enkele manier voortvloeit uit het fysieke niveau". (4)

Het stroomt niet genoeg om liefde van meet af aan enige echte ruimte of enige goede start toe te staan. Dat is de oude Derde, welke we achter ons aan het laten zijn.

Met deze introductie, wil ik kijken naar zaken als Derde Dichtheid, het menselijke lichaam, de sluier die we dragen en hoe we eraan kunnen ontsnappen. We zullen van hieruit, vanuit deze Derde Dimensie die snel aan het uiteenvallen is, naar de eeuwigheid van het oneindige Vijfde-Dimensionale moment reizen. En de eeuwigheid is misschien niet meer zo ver weg.

Voetnoten

(1) “Archangel Michael: Back to the One with the Speed of Love,” July 16, 2013, at http://goldenageofgaia.com/2013/07/16/archangel-michael-back-to-the-one-with-the-speed-of-love/.

(2) Loc. cit.

(3) Some day I’ll write about how the fear of death falls away as well when you realize you are not the physical body, but that’s another story.

(4) “Suzanne Lie and the Arcturians on Heavenly Blessings,” July 2, 2013, Part 2/3 at http://goldenageofgaia.com/2013/07/suzanne-lie-and-the-arcturians-on-heavenly-blessings-july-2-2013-part-23/.