vrijdag 12 september 2014

Het belang van het ontwikkelen van zelf-liefde en een volwaardige relatie met het innerlijke kind / 10 september 2014 / : Kathleen W

Het belang van het ontwikkelen van zelf-liefde en een volwaardige relatie met het innerlijke kind
Gepost door: Kathleen W op September 10, 2014
Geschreven door Dr Joshua David Stone,
vertaald door: Iris van Loenen

“Als er een panacee zou bestaan, oftewel een wondermiddel om te leven, is het zelf-liefde.” Paul Solomon, spiritueel leraar en universeel channel

Zoals de ontwikkeling van persoonlijke kracht de eerste gouden sleutel vormt voor een psychologische en spirituele gezondheid, zo is onvoorwaardelijke zelf-liefde absoluut de tweede gouden sleutel. Persoonlijke kracht en zelf-liefde zijn de bouwstenen voor een gezond uitgangspunt en zelfbeeld. De belangrijkste relatie in iemands leven is de relatie met zichzelf. Als we ons in onszelf vergissen, zullen we ons ook in alle overige relaties vergissen. 


Als we niet goed gecentreerd zijn in onszelf, hoe kunnen we dat dan zijn in relatie tot anderen? Om te begrijpen wat zelf-liefde is, bestaan er om te beginnen, twee soorten liefde in de wereld. Dat zijn voorwaardelijke liefde en onvoorwaardelijke liefde. Voorwaardelijke liefde is egoïstische liefde. Onvoorwaardelijke liefde is spirituele liefde. Deze laatste soort van liefde geldt voor anderen, maar bovenal voor onszelf.

De eerste belangrijke vraag die we onszelf moeten stellen is of we voorwaardelijk of onvoorwaardelijk van onszelf houden. Onvoorwaardelijke zelf-liefde is gebaseerd op het begrip dat we waarde hebben en dat we geliefd zijn omdat God ons gecreëerd heeft. We zijn zonen en dochters van God. God maakt geen rotzooi. Natuurlijk hebben we waarde. Als wij geen waarde hebben, heeft God het ook niet. Met andere woorden, geliefd zijn en waarde hebben zijn onze spirituele erfenis.

Als je dit niet gelooft, dan komt je ego tussenbeide en zegt: “Ik interpreteer dit op een andere manier”. Het ego zegt dat je waarde en geliefd zijn, zijn gebaseerd op het voldoen aan bepaalde voorwaarden. Je moet een bepaald soort fysiek lichaam hebben. Je moet gaan studeren, geld hebben, een goedbetaalde baan hebben, je moet een bepaalde sociale status hebben, perfect zijn, spiritueel zijn, mediteren, trainen, een relatie hebben, goede cijfers halen, succesvol zijn, enzovoorts.

Zeker zijn er een aantal van de hiervoor genoemde dingen waardevol om naar te streven, en ik raad je aan daarmee door te gaan. Maar ze hebben niets te maken met de liefde voor en waarde van jezelf. 

Je zelf-liefde en eigenwaarde komen voort uit wie je bent, niet uit wat je doet. Er zijn geen voorwaarden waar je aan moet voldoen. Je kunt alles goed doen in je leven of alles fout, maar je waarde en geliefd zijn blijven hetzelfde. Dit kan niet met meer empathie worden benadrukt.

Een goede metafoor om dit te begrijpen is om je voor te stellen dat je net een baby hebt gekregen. Moet deze baby iets doen om waarde te hebben? Moet het er op een bepaalde manier uit zien? Is deze waarde niet begrepen in de vonk van het leven? Natuurlijk is onze baby waardevol en geliefd. En ga je niet door met van het kind te houden als het ouder wordt, zelfs als het in moeilijkheden komt of niet slaagt voor een dictee op school?

Het punt waar ik nu aankom is dat er een verschil is tussen de ziel die dat kind is en het gedrag van het kind. De ziel is geliefd en waardevol. Het gedrag is dat misschien niet altijd. Dit is een heel belangrijk onderscheid om te maken bij jezelf en bij anderen.

Om dit analoge voorbeeld een stap verder te voeren, wij zijn Gods kinderen. Hij heeft ons gebaard. Denk je niet dat hij van ons houdt zoals jij van jouw kind zou houden? En denk je niet dat hij van ons blijft houden ook al maken we fouten in de spirituele school die Aards leven heet?

Dus de vraag is: op welke leeftijd verliest een kind zijn of haar intrinsieke waarde? We lijken het allemaal te hebben tot een bepaalde leeftijd. Het is best belachelijk als je er over nadenkt. God houdt van ons ondanks dat we ons vaak slecht gedragen. Hij zou er de voorkeur aan geven als we het zouden begrijpen. Maar hij houdt ook van ons als we dat niet doen.

Een ander facet van zelf-liefde dat hier naar voren komt, is dat we onszelf moeten houden omdat God onvoorwaardelijk van ons houdt! Jezus zei, “Houd van je naaste als van jezelf.” Je zult gemerkt hebben dat hij niet heeft gezegd om van je naaste te houden en jezelf te haten.

Je kunt vaststellen waar je op je spirituele pad bent door te zien hoeveel je van je naaste houdt en hoeveel van jezelf. We moeten ook leren onszelf toe te staan Gods liefde te ervaren. Gods liefde is als de zon. Hij schijnt altijd. Het is enkel de vraag of we onszelf toestaan om die te ontvangen.

Een van mijn geliefde metaforen is dat we diamanten zijn waar nog modder op zit. God creëerde ons dus we zijn diamanten. Ons defecte egoïstische negatieve denken heeft er modder overheen geplaatst. In dit boek probeer ik uit het omhulsel te komen en de illusies van defect denken eraf te wassen, zodat de 'echte jij' zich kan laten zien. Je echte identiteit is de Christus, de perfecte creatie van God. Dat je jezelf onwaardig en niet geliefd voelt, komt slechts door je ego's verkeerde, negatieve en pessimistische interpretatie van jezelf.

De aarde is een school. Onze fouten worden niet tegen ons gebruikt. Er bestaat niet zoiets als zonden. Er zijn enkel fouten. Sommigen geloven dat een zonde is als een vlek op ons karakter die niet meer kan worden verwijderd. Dat is absurd. Fouten zijn positief. Heb je dat helemaal en goed gehoord? Fouten zijn positief! Je gaat niet op weg om ze te maken. Maar als je ze maakt, kun je van ze leren.

Elke fout is een verhulde zegen omdat er altijd een goudklompje van een te leren wijsheid in zit. We leren het via de gemakkelijke weg of via de school van vallen en opstaan. We zitten op deze school om onszelf en, van daaruit, God te leren kennen. Gods universum wordt door wetten geregeerd. Er zijn fysieke, psychologische en spirituele wetten. We leren door fouten te maken, gevolgd door aanpassingen.

Het spirituele pad bergopwaarts is vijf stappen vooruit en vier achteruit; zeven vooruit en dan zes achteruit. Geloof het spel van het ego niet door een onmogelijke perfectionistische standaard te creëren waar fouten niet geoorloofd zijn. De geest gelooft in het streven naar perfectie maar kijkt naar fouten als iets positiefs en onvermijdelijks.

Het Leven als een Droom 

Wanneer we 's nachts tijdens onze slaap een nachtmerrie hebben, zeggen we bij het wakker worden tegen onszelf: “Goh, ben ik blij dat het alleen maar een droom was, het leek zo echt terwijl ik sliep!” 

Nou, dat is wat ik je nu wil zeggen. Ontwaak uit die nare droom of negatieve hypnose die je aan het ervaren was. Stap eruit! Word wakker! Laat de modder van je diamant af vallen en zie wie je werkelijk bent. Je bent het meest waardevolle kleinood in de hele Schepping. Denk je dat God meer van een steen of een boom houdt dan van zijn eigen kinderen die hij naar zijn eigen beeld heeft geschapen?

Nu komt de sleutel tot het hele proces. Jouw gedachten creëren jouw werkelijkheid. Jouw gedachten creëren geen waarheid. Ze creëren slechts de werkelijkheid van de mensen die ze denken. Met andere woorden, als je denkt dat je onwaardig bent, dan zul je leven in een nachtmerrie en zelfgecreëerde hel van je eigen gedachte creatie. Je zult in je eigen nare droom en nachtmerrie leven, zelfs als het niet eens waar is. Je bent wat je denkt. Wat er nodig is, is om deze verkeerde onwaardige en ongeliefde gewoontes uit je geest te verbannen en te beginnen de waarheid over jezelf te affirmeren. Hiermee zul je een nieuwe boodschap via je onderbewuste tape recorder opnemen.

Balans Egoïstisch - Onbaatzuchtig 

Een ander aspect van zelf-liefde is wat ik noem de balans egoïstisch-onbaatzuchtig. Dat betekent dat er een tijd is om egoïstisch te zijn en dat er een tijd is om onbaatzuchtig te zijn. Onbaatzuchtig wil zeggen dat je je energie richt op het helpen van anderen. Egoïstisch zijn betekent dat je voor jezelf zorgt. Het spirituele pad is er een van balans. We zijn hier niet om martelaren te zijn. We moeten leren hoe we spiritueel egoïstisch kunnen zijn.

Vele echt oprechte en zeer spirituele mensen vatten dit verkeerd op. Ik zeg niet dat je anderen niet moet  helpen. Ik heb al gezegd dat de grootsten onder de dienaren van het geheel zijn. Ik zeg alleen dat jullie ook voor jullie zelf moeten zorgen. Jullie zijn een deel van God. Je bent een zoon of dochter van God. Als je niet af en toe spiritueel egoïstisch bent, wijs je een deel van God af. Als jullie te onbaatzuchtig zijn zullen jullie waarschijnlijk wrokkig zijn. De grote les is dat wanneer je egoïstisch bent je niet schuldig te voelen en wanneer je onbaatzuchtig bent te geven zonder wrokkig te zijn. Weest beslist, welk besluit je ook neemt.

Een Begrijp over het Innerlijke Kind Ontwikkelen

Het tweede belangrijkste inzicht bij het verkrijgen van onvoorwaardelijke liefde heeft te maken met het begrijpen van het innerlijke kind. 

We hebben allemaal een relatie met onszelf. Ik heb dit soms 'een juiste relatie met zelf' genoemd. Wat is dat zelf waar ik het over heb? Een andere naam voor dit zelf is het innerlijke kind of het innerlijke zelf. Met andere woorden, we zijn zijn ouders voor ons zelf. Bekijk met betrekking daartoe ook het Diagram op blz. 23, het Ouderschap Model.

Ik suggereer dat er 2 manieren zijn om voor onszelf of een echt kind ouders te zijn. Er bestaat een spirituele manier van ouders zijn en de egoïstische manier van ouders zijn. De spirituele manier om een ouder te zijn is om standvastig maar liefdevol te zijn (yin en yang in balans).

De verkeerde manier om een ouder te zijn is om te standvastig of te toegeeflijk en verwennend te zijn. Een ouder die te standvastig is, is kritisch. Zoals het diagram aangeeft, creëert de ouder die te kritisch is een kind dat zich onwaardig, minder belangrijk of niet geliefd voelt. Een ouder die te toegeeflijk is creëert een kind dat verwend is of tegendraads. Een standvastig en liefdevol ouder creëert een kind dat welopgevoed en in balans is.

De eerste stap om inzicht in dit hele proces te krijgen, is te kijken naar de manier waarop jouw ouders je hebben groot gebracht. Waren ze te kritisch of standvastig en liefdevol? Het is zeer waarschijnlijk dat je jezelf op dezelfde manier behandelt als waarop jouw ouders jou hebben behandeld. En kijk nu eens naar hoe je je eigen kinderen hebt groot gebracht. En kijk als laatste hoe je op dit moment je eigen innerlijke kind groot brengt. Ik wil duidelijk maken dat je innerlijke kind een fysieke realiteit is. Leren hoe je innerlijke kind groot te brengen op een goede manier, is een van de meest belangrijke vaardigheden die we maar kunnen leren. We zullen veel betere ouders voor onze echte kinderen zijn als we ook op de juiste manier ouders zijn voor ons zelf.

Wat moeten we doen als onze ouderlijke vaardigheden verbetering behoeven?

Wanneer we te kritisch zijn en oordelen over onszelf, is wat er gebeurd in feite 'kindermishandeling'. Ik weet zeker, dat als je een kind mishandeld zou zien worden op de markt of bij de buren, je zou handelen om het te laten ophouden. Wat zou je doen als iemand jouw kinderen zou mishandelen toen ze jonger waren? Ik weet zeker dat je je zou gedragen als een moeder of vader beer om je kind te beschermen. Nou, dat is precies wat je moet gaan doen met je innerlijke kin.

De kritische ouder is als een nare babysitter, bij wie je zonder het te weten je kind hebt achter gelaten. Nu kom je terug (je wordt wakker) om je kind als dat van jou terug te eisen. Jouw kind heeft bescherming nodig en je moet beginnen met het geven van de bescherming die het nodig heeft.

Psychologisch gezien betekent dit dat wanneer je vanuit de houding van de kritische ouder begint met het afranselen en slaan van je innerlijke kind, je het een halt toeroept! Het maakt niet uit wat je zegt. Trek je beschermende luchtbel en -scherm op en zeg, “De aframmeling stopt hier. Ik sta het niet langer toe dat mijn kleine kind nog wordt geslagen of mishandeld. Ik zal hem beschermen. Ik houd van mijn innerlijke kind en ik laat niet toe dat mijn innerlijke kind continue pijn wordt gedaan of geslagen.”

Wanneer de toegeeflijke ouder verschijnt en te veel wil toestaan, doe je hetzelfde. Je zegt, “Nee”. Je zegt, “Ik heb genoeg van dit extreme gedrag. Ik wil niet te yin of te yang zijn. “Ik wil balans. Eruit!” Je duwt de te toegeeflijke ouder gedachte weg uit je geest.

De tweede stap nadat je de kritische of toegeeflijke ouder uit je gedachten hebt verbannen, is om te affirmeren dat je van nu af aan standvastig en liefdevol naar jezelf zal zijn. Door dit vol te houden op deze manier, zal de kritische of toegeeflijke ouder verdwijnen door het gebrek aan aandacht en focus, en de standvastig en liefdevolle ouder aanpak zal zich ontwikkelen vanuit aandacht en focus. Het zal oefening en contante waakzaamheid vergen. Bedenk dat als je ervoor kiest dit te vergeten, je kindermishandeling toestaat in je eigen geest. Sta je toe dat je innerlijke kind afgeranseld en geslagen wordt of verpest verwend?

Wat ook in aanmerking moet worden genomen is dat als oneigenlijk ouderschap is toegepast, het innerlijke kind op dat moment heling nodig heeft net zoals een echt kind nadat het is mishandeld. Het innerlijke kind die een kritische ouder heeft gehad, heeft veel extra liefde en verzorging nodig. Het innerlijke kind die een toegeeflijke verwennende ouder heeft, heeft “tough love” (strenge liefde) nodig. Een kind dat is ontspoord in het echte leven moet wat tegengas krijgen, niet op een kritische manier maar op een 'tough love' manier. 

Het kind heeft meer macht dan de ouder. Dat moet veranderen. De ouder heeft de leiding en dat moet worden verteld aan het innerlijke kind. Misschien moet je in het begin zeer streng optreden om het duidelijk te maken, net zoals je zou doen met een echt kind. Het innerlijke kind zal het begrijpen als hij ziet dat je het meent. Het innerlijke kind vindt het namelijk niet echt fijn om de controle te verliezen.

Je innerlijke kind wil net zo wanhopig jouw onvoorwaardelijke liefde als een echt kind dat wil. Diep van binnen wil jouw innerlijke kind standvastigheid en grenzen, net zoals een echt kind dat wil. Als je standvastig en liefdevol bent zal zowel je innerlijke als je echte kind dit integreren en standvastigheid, zelfcontrole, persoonlijke kracht en zelf-liefde in zichzelf ontwikkelen.

Een Dialoog

Een zeer waardevol en behulpzaam gereedschap bij het ontwikkelen van volwaardige relaties en psychodynamiek is om deze verschillende delen van jezelf met elkaar in gesprek te laten treden in je dagboek. Praat met je innerlijke kind om te horen hoe het zich voelt. Laat dan het innerlijke kind spreken zoals je je zou kunnen voorstellen dat het zou antwoorden. Praat met de kritische en met de toegeeflijke ouder, en dan met de standvastige en liefdevolle ouder. Probeer een dieper contact te krijgen met hoe deze krachten in je werken. Je zou zelfs je Hogere Zelf in de dialoog kunnen laten meedoen om te zien wat die aan het hele proces zou kunnen toevoegen.

Voor wat betreft het laatste is er nog iets interessants op te merken. De 'Huna' leer van Hawaii noemt het Hogere Zelf het “hoogste betrouwbare ouderlijke zelf.” Dat vind ik zeer boeiend. Met andere woorden, we moeten leren om ouders te zijn voor onszelf zoals ons Hogere Zelf dat doet. Begeleiden onze Hogere Zelven ons niet met evenwichtigheid en liefde, strenge liefde?

Successen-dagboek

De volgende suggestie is absoluut essentieel om zelf-liefde en eigenwaarde volledig te kunnen stabiliseren. Tot dusver hebben we gesproken over zelf-liefde op een essentieel niveau, namelijk dat we waarde en liefde hebben omdat we zonen en dochters van God zijn. 

Er is ook een een niveau van vorm. Met andere woorden, we hebben het ook nodig om ons goed te voelen over wat we doen en wat we creëren in ons leven. De kritische ouder brengt al z'n tijd door met het zijn van perfectionist op een negatieve manier, door te bekijken wat hij of zij fout doet. Op een zekere dag zou je de dingen voor 98% goed kunnen doen, maar de kritische ouder zal de hele dag bezig zijn te focussen op die 2% die niet goed gaat. Dat heeft geen zin.

Relatief gezien zou je die dag voor 98% gelukkig zijn en voor 2% teneergeslagen. Is het glas water half leeg of half vol? Het doel van een successen-dagboek is om te bekijken wat je allemaal goed doet, en niet naar wat je slecht doet.

Er zijn 2 stappen om op een juiste manier een successen-dagboek te ontwikkelen. De eerste stap is om de hele leven met een fijne kam door te gaan en alle dingen op te schrijven die je goed hebt gedaan in je leven. Registreer al je goede bijdragen en kwaliteiten. Schrijf alles op, het maakt niet uit hoe klein het is. Door dit te doen, voel je je meteen beter over jezelf. Je manier van kijken is veranderd. Je ziet de dingen op de manier zoals je Hogere Zelf ze zou zien.

De tweede stap bij het maken van je successen-dagboek is, om elke avond voor het naar bed gaan en elke ochtend successen van de dag of week aan je dagboek toe te voegen en ze nog eens te bekijken.

Als je dat doet, geef je jezelf en je innerlijke kind liefkozingen, “krediet”, een positieve bekrachtiging, liefde, psychologische omhelzingen en kussen. Vertel het innerlijke kind hoezeer je zijn of haar medewerking en teamwork waardeert. Je zou hetzelfde tegen je Hogere Zelf kunnen zeggen. Samen zijn jullie een onverslaanbaar team.

Wat kun je doen als je Grote Fouten maakt?

Als je grote fouten maakt, zorg dat de kritische ouder niet binnen kan komen. Het is prima om jezelf en anderen te observeren. Dit wordt ook wel (geestelijk) onderscheidingsvermogen genoemd. Dat heet zo omdat het wordt gebruikt bij onvoorwaardelijke liefde.

Wat de vergissing ook mag zijn, zorg dat je het goudklompje met wijsheid uit die ervaring wint zodat het een positieve ervaring wordt. Als je oprecht van deze “vergissing” leert, hoef je nooit meer door eenzelfde lijden heen te gaan. Zeg tegen jezelf dat je waarde hebt en geliefd bent, ook al heb je een vergissing of een beoordelingsfout gemaakt. Zeg tegen jezelf dat vergissingen positief zijn en onvermijdelijk. Pak jezelf op en ga verder.

Een cruciaal onderdeel van zelf-liefde is vergeving. Je hebt een keuze om je te abonneren op een filosofie van vergeving of wrok te koesteren. Dat geldt ook voor jezelf. Onthoudt, dat als je wrok koestert, je het tegen je innerlijke kind gebruikt. Zou je dezelfde wrok koesteren tegen je echte kind als het nog klein zou zijn? Als je vergeven wilt worden door God, denk je niet dat het dan nodig is om dezelfde energie terug te geven aan jezelf en aan anderen?

Aangezien dit hoofdstuk gaat over intern ouderschap, heb ik aan het einde van het boek een hoofdstuk toegevoegd dat gaat over extern ouderschap vanuit een spiritueel perspectief. In dit latere hoofdstuk staan 39 punten die je kunnen leiden naar effectief ouderschap op een spirituele manier. Ook al heb je zelf geen kinderen thuis, kan het waardevol zijn om deze punten door te lezen, omdat er veelal overeenstemming bestaat tussen intern en extern ouderschap.

Wat gebeurt er met Mensen die Niet van Zichzelf Houden?

Als je geen onvoorwaardelijke liefde in jezelf hebt, dan zul je het automatisch buiten jezelf gaan zoeken. Liefde is een overlevingsbehoefte. Het is feitelijk bekend dat er kinderen in instituten zijn overleden aan het gemis van liefde.

Het meest ideale is om jezelf liefde te geven en jezelf toe te staan om Gods onveranderlijke onvoorwaardelijke liefde te ontvangen.  Als je dit niet doet, ga je liefde, waardering en acceptatie zoeken bij andere mensen. Dat plaatst je in een gecompromitteerde positie. Andere mensen worden jouw computer programma's en de reden van je bestaan. Jouw waarde is in hun handen en staat onder hun controle. Wil je echt dat andere mensen die macht en controle over hebben? Geen zelf-liefde hebben slaat een gat in de beschermende bel die je om je heen hebt, zodat je je niet kunt beschermen als anderen kritiek op je hebben.

Ideaal is om jezelf zoveel liefde te geven, en jezelf toe te staan Gods volledige Liefde te voelen, zodat je het leven in gaat met een gevoel van complete kracht en volledig geliefd zijn voordat je een ander mens ontmoet. Je bent idealiter volledig, heel en compleet vanuit jezelf en voelt je eenheid met God. 

Je bent zo gevuld met liefde dat je het aan anderen kan geven, zelfs als zij niet van jou houden. In essentie, wíl je liefde; je hebt geen liefde nodig. Je geeft de voorkeur aan liefde; je bent niet gehecht of verslaafd om liefde te krijgen. De houding van een meer zelf gevormd persoon is om eerst een volwaardige relatie met jezelf en met God te krijgen.

Dit zijn de twee belangrijkste relaties in je leven. Dan kun je je in het leven begeven als een heel, verantwoordelijk, meesterlijk en onafhankelijk persoon; een persoon die hier in de wereld is om te geven, in plaats van behoeftig te zijn om een lege ruimte in zichzelf te vullen. Dit is het werk van het spirituele pad.

Eigenlijk hebben we het allemaal al. Het enige probleem is dat we denken dat we het niet hebben. We leven in de nachtmerrie van zelf opgelegde beperkingen die niet eens echt zijn. We kunnen deze beperkingen op ieder moment loslaten door in onze kracht te staan en de leiding over onze gedachten te nemen door het proces van ontkennen en affirmeren.

Zelf-Liefde Affirmaties

De volgende zelf-liefde affirmaties helpen om je bewuste en onbewuste gedachten te herprogrammeren:


  •  Ik houd van mezelf en vergeef mezelf volledig voor al mijn vergissingen, want ik              erken nu dat vergissingen positief zijn en niet negatief.
  •  Ik erken nu volledig dat ik waarde heb omdat God me heeft gecreëerd, en ik er                niets voor hoef te doen om het te krijgen. 
  •  Ik erken nu dat ik een diamant ben, niet de modder op de diamant. 
  •  Mijn waarde is onveranderlijk positief omdat het een spiritueel erfgoed is. Het                wordt niet vermeerderd door mijn succes en het wordt niet verminderd door mijn          vergissingen.
  •  Ik realiseer me nu dat ik volledig waardig ben en volledige waarde heb als een                  persoon, of ik mijn levenslessen nu leer of niet. 
  •   Ik erken nu dat alles wat ooit in mijn leven is gebeurd, positief is geweest, omdat            het alle lessen bevatte die ik moest leren. 
  •  Ik kies ervoor om het “nu” te leven en om het verleden niet tegen mezelf te                       gebruiken. 
  •  Ik kies hierbij om mezelf goed te keuren, zodat ik niet buiten mijzelf bij anderen             goedkeuring hoef te gaan zoeken. 
  •  Ik verdien liefde omdat God mij heeft gecreëerd, en mijn vergissingen worden niet         tegen mij gebruikt. 
  •  Ik realiseer me dat alles wat er in mijn leven gebeurt, onderwijs, een les of een                 uitdaging is, en een mogelijkheid om te groeien. 
  •  Ik realiseer me nu dat Ik de “Ik” persoon ben, de kiezer, het bewustzijn en het                 spirituele wezen, en dat dit deel van mij altijd onvoorwaardelijke liefde verdient. 
  •  Ik ben het licht en niet de schaduw die de lamp op het licht werpt. 
  •  Ik verdien liefde omdat mijn werkelijke identiteit niet wordt gevormd door wat ik doe   in het leven. Ik ben de “kiezer” van wat ik doe. 
  •  Ik begrijp nu dat ik hier ben om lessen te leren en te groeien in mijn leven, maar als ik  vergissingen bega ben ik nog steeds geliefd en onveranderlijk waardevol. 
  •  Ik kies hierbij voor de houding om standvastig met mezelf te zijn en onvoorwaardelijk  van mezelf te houden. 
  • Ik ben heer en meester over mijn leven en ik kies om mijn eigen beste vriend te zijn in  plaats van mijn ergste vijand. 
  •  Ik kies ervoor om onvoorwaardelijk van mezelf te houden, even zoals God van mij        houdt. 
  • Ik kies er nu echt voor om te begrijpen dat ik perfect wil zijn, en neem daarbij in            aanmerking dat vergissingen positief zijn en onderdeel zijn van het groeiproces. 
  •  Ik realiseer me nu, op het niveau van mijn werkelijke identiteit, de “Ik”, de kiezer, de    persoon, het spirituele wezen, de ziel. Ik ben helemaal gelijk met elk ander persoon      in de wereld. 
  •  Ik kies er nu voor om te ontwaken en ik erken dat het slechts het foutieve denken van   mijn ego was, die veroorzaakte dat ik niet van mezelf hield. 
  •  Ik kies er nu voor al het foutieve denken dat de maatschappij in mij heeft                        geprogrammeerd teniet te doen en het te vervangen door zelf-liefde. 
  •  Ik kies ervoor om te erkennen dat ik liefde verdien, en zo ook alle andere mensen. 
  •  Ik kies ervoor om te erkennen dat ik zonder schuld ben en zonder zonde, omdat            vergissingen lessen en mogelijkheden zijn om te groeien. Vergissingen zijn in                  werkelijkheid goudklompjes van wijsheid en zijn positief
  •  Ik realiseer me nu dat God het verkeerde gebruik van mijn vrije wil niet tegen me     gebruikt, dus waarom zou ik het dan zelf doen? 
  • Ik houd van mezelf. Ik vergeef mezelf. Ik vind mezelf helemaal goed, en ik leg me er vanaf nu af aan op toe om mezelf op een spirituele manier te behandelen in plaats van op een egoïstische manier. Ik realiseer me nu helemaal dat mijn manier van denken de werkelijkheid vormt waar ik in leef. Ik heb geleefd in de door mijzelf gecreëerde hel van foutief denken. Ik kies er nu voor en zal leven in de door mij gecreëerde hemelse staat van bewustzijn. Zo simpel is het echt. 
  • Ik houd onvoorwaardelijk van mezelf omdat ik een zoon/dochter van God ben, en het door mij verkeerde gebruik van vrije wil wordt niet tegen me gebruikt.  Bestaat er iets wat God heeft gecreëerd, wat niet geliefd en waardevol is? 
  • Ik houd van mezelf omdat ik onschuldig ben en niet schuldig. 
  • Het enige in dit oneindige universum wat zegt dat ik geen liefde verdien, is mijn “ego”. Hierbij verwerp ik mijn ego en zijn verkeerde houding en ik stem me opnieuw af op mijn werkelijke spirituele houding en zelf. 
  • Ik laat nu - voor eens en altijd - het spel van het ego los van “moet doen” zodat ik liefde en waarde verdien. Ik erken nu volledig dat ik altijd geliefd en waardevol ben geweest en dat ik het altijd zal zijn.

Zelf-liefde Visualisatie

Begin met het je voorstellen van een prachtig natuurlijke omgeving. Visualiseer en stel je zelf voor als glimlachend, gelukkig, blij, liefdevol en vredig met jezelf en met de wereld. Kijk rond in je natuurlijke omgeving en geniet van de kleuren, geuren, geluiden en het gevoel dat je in harmonie bent met de natuur.

Vervolgens, stel je jezelf voor dat een van je favoriete huisdieren bij je is in die natuurlijke omgeving. Zie dat het dier naar je toe komt en hoe het jou liefde en affectie geeft. Dan stel je je voor dat je beste vriend naar je toe komt lopen en een 6 maanden oude baby in de armen draagt. Zie hoe je je vriend begroet, hoe je hem een knuffel geeft en hoe jullie over en weer wat praten.

Je vriend vraagt of je voor een paar uurtjes op zijn baby wilt passen. Hij geeft je de baby voorzichtig en zachtmoedig in handen. Zie dat je vriend vertrekt en dat hij belooft dat hij binnen 2 uren terug zal keren. Zie jezelf deze prachtige baby vasthouden, het wiegen en het liefde geven.

Vervolgens realiseer je je dat dit kind in werkelijkheid het innerlijke kind in jou is. Je hebt een keuze in de manier waarop je voor dit kind binnen in je zult gaan zorgen. Je hebt niet alleen een kind binnen in je, maar ook ouders. Jij bent die ouder die nu een keuze heeft hoe je dit kind, die jij ook bent, nu zal gaan grootbrengen. Het ideaal is om het standvastigheid en onvoorwaardelijke liefde te geven. Standvastigheid en liefde creëren een wel opgevoed innerlijk kind.

Andere mogelijkheden zijn om een kritische, te strenge ouder of de toegeeflijke verwennende ouder voor jezelf te zijn. Als je te kritisch bent voor dit innerlijke kind, zal het opgroeien met het gevoel onwaardig, onbekwaam en ongeliefd te zijn. Als je te toegeeflijk bent voor dit kind zal het verwend en als blaaskaak opgroeien. De hamvraag is: hoe wil je dat “jij” opgroeit? Maak deze keuze nu en geef evenwichtigheid en onvoorwaardelijke liefde aan deze baby, die jij bent.

Stel je nu voor dat er vijf jaren voorbij zijn gegaan en dat dit kleine kindje nu in jouw natuurlijke omgeving aan het spelen is. Oefen wederom om deze ideale ouder te zijn voor jezelf. Praat met dit kindje en vertel hoe je over hem of haar denkt. Stel je nu voor dat er nog tien jaren voorbij zijn gegaan en dat dit kind, die jij bent, nu een puber is van vijftien jaar. Wees de ouder die je voor dit kind wilt zijn.

Stel je nu voor dat deze adolescent is opgegroeid en nu jouw huidige leeftijd heeft bereikt. Zie jezelf en kijk naar wie je nu bent. Erken dat je nog steeds bezig bent een ouder voor deze volwassene, die in jou is, te zijn. Heb je, nu dit kind is volgroeid tot de volwassene in jou, onvoorwaardelijke liefde en evenwichtigheid uit het raam gegooid?

Maak nu een keuze om met jezelf te communiceren om tot de juiste relatie met jezelf te komen. Ga naar jezelf toe en geef jezelf een dikke knuffel, erkennend dat dit in werkelijkheid je beste vriend is. Verontschuldig jezelf dat je zo hard voor jezelf bent geweest in het verleden. Vergeef je ouderlijke zelf voor diens vergissingen en vergeef het volwassen kind-zelf voor diens vergissingen.

Vertel jezelf wat voor soort van relatie je van nu af aan wilt hebben met jezelf. Maak een keuze om lief te hebben in het nu en begin opnieuw vanaf dit moment. Maak een keuze om naar het verleden te kijken als positieve ervaringen omdat je er nu voor kiest om naar alles wat er gebeurd is te kijken als mogelijkheden om te groeien.

Geef jezelf bijval en acceptatie omdat je nu erkent dat vergissingen positief zijn, niet negatief. Vertel je kind/volwassen zelf dat je van nu af aan onvoorwaardelijk van hem/haar houdt in plaats van voorwaardelijk. Vertel het dat je je niet zult baseren op de liefde voor wat het doet maar vooral op de liefde die hij/zij krijgt omdat het is gecreëerd door God, dus natuurlijk heeft hij/zij waarde en is waardig ongeacht de vergissingen of successen.

Kijk nu naar het bewustzijn, het “Ik,” de persoon, het spirituele wezen als onderscheiden van gedrag, vergissingen, successen, persoonlijkheid, fysiek lichaam, gedachten, gevoelens, emoties, of bewustzijnsgehalte. Beloof jezelf dat je van nu af aan een volwaardige relatie met jezelf zult hebben.

Neem nu de tijd om een van hart tot hart gesprek met jezelf te hebben, om uit te komen op een plaats je jezelf spiritueel en met liefde behandelt. Neem nu de tijd om te praten over alle niet afgehandelde zaken, onduidelijkheid, foutief denken of onbekwaamheid, zodat wanneer deze meditatie voorbij is, er een frisse start en een hergeboorte in de relatie met jezelf zal zijn.

Je Werkelijke Zelf: het Verantwoordelijke Bewuste Zelf

Erken dat je zowel een kind als een ouder binnen in jezelf hebt. Het is echter belangrijk om je te realiseren, dat ook al heeft iedereen te maken met deze psychologische krachten in zichzelf, jij noch de ouder noch het kind bent. De werkelijke jij is “bewustzijn” of “Ik”, die kiest wat voor soort ouder of wat voor soort kind-dynamiek je in jezelf creëert. Dat waarmee jij, als het “bewustzijn” of “Ik” wordt geïdentificeerd, zal je meester zijn. Door het leven hier in deze wereld hebben we te maken met vorm. Daarom is het wezenlijk om te weten dat je de soort ouder die je voor jezelf gaat zijn kiest en veroorzaakt.

Doe een visualisatie, waarin je alles waarvan je dacht dat jij het was (bewustzijnsgehalte) in en grote metalen pot doet, die anoniem voor je is. Doe alles erin totdat je ontdaan bent van alle mentale, emotionele en fysieke vorm. Alles wat overblijft is het centrum van puur gewaar zijn met niets erin.

Oefen met het aantrekken van kwaliteiten, houdingen, gevoelens, overtuigingen, vaardigheden en onbekwaamheden en gooi ze weer terug in de pot. Oefen met je ermee vereenzelvigen, en dan weer met je ervan los te maken. Oefen in het zijn van degene die de leiding heeft, die je leven veroorzaakt en creëert, net zoals in een toneelstuk of in het theater. 

Bedenk altijd wat je werkelijke Zelf is en wie en wat je bent.