Zodra je jezelf aan de kant van de meerderheid ziet staan, wordt het de hoogste tijd om een pauze in te lassen en hierover na te gaan denken. De kans is namelijk zeer klein dat je daar de waarheid zult vinden.”

Mahatma Ghandi.


maandag 9 juni 2014

Is je huidige relatie nog zinvol? 7 juni 2014 / Elias

Is je huidige relatie nog zinvol?
zaterdag 07 juni 2014
Geschreven door Elias

Wel eens afgevraagd waar je eigenlijk staat in het leven?

Of waar je energie naartoe gaat?

Veel mensen hebben geen doel meer voor ogen en voelen zich daardoor behoorlijk onzeker. Maar bestaat er wel zekerheid?

Velen hebben geen idee in welke richting ze verder moeten. Of hoe ze kunnen voorkomen dat het leven een negatieve richting inslaat. Ofwel wat de betekenis is van al die angsten die steeds weer opduiken maar ook hoe ze zich het best aan de ‘Nieuwe Tijd’ kunnen aanpassen, want het oude schijnt steeds minder te functioneren.

Ja, hoe kunnen we ons in deze fase van onzekerheid toch een heldere kijk op al het gebeuren verwerven en een stabiele basis voor ons leven scheppen?

Het moge duidelijk zijn dat er al veel veranderd is en dat er nog veel meer zal veranderen. En dat we dus het een en ander zullen moeten loslaten. Ook al lijkt het op het eerste oog niet zo, de trend is dat alles duidelijker en eenvoudiger wordt, maar ook dat we ons steeds meer met onszelf moeten confronteren. Tot nu toe maakte alles wat rond om ons heen gebeurde onze realiteit uit. De buitenwereld was het gegeven waaraan we ons oriënteerden en waaraan we gewoon waren om ons al dan niet aan aan te passen. De innerlijke waarheid en processen werden nauwelijks of niet waargenomen of verdrongen.

Ook al heb je het nog niet gemerkt, die tijd is definitief voorbij. Wat vroeger met een dergelijke levenswijze werkte functioneert vandaag de dag niet meer. Nemen we zelf niet het initiatief om ons met onze innerlijke werkelijkheid bezig te houden, dan worden wel met de neus op de feiten en steeds dieper in onzekerheid en frustratie gedrukt.

Wat is er zoal al veranderd? Een woning, een baan was vroeger meestal voor het leven. Net zoals een politieke of geloofsovertuiging, een relatie of huwelijk. Nu vragen we ons af of onze relatie of huwelijk werkelijk dat brengt wat we willen leven. Of voelen we ons erdoor verlamd en geblokkeerd? Kijk ook eens naar je vriendschappen, vragen die ook voor verandering? Een waarachtige vriendschap is die waarin ik zijn mag wie ik ben. Enkel die zijn het waard om verder te onderhouden.

Als we beoordeeld worden, als de ander scheepsladingen vol verwachtingen op ons projecteert, ons voortdurend wil veranderen of als die vriendschap ons in onzekerheid of stress verzet dan zeker niet vasthouden. Draai om, zou ik zeggen, laat los en wees open voor nieuwe ontmoetingen en vriendschappen die wel vreugde en voldoening brengen. Kijk daarom heel goed naar wie of wat druk in je leven uitoefent en laat gaan. Minder betekent meestal meer want het schept ruimte voor iets beters.

Het gaat overigens niet enkel om relaties die uit ons leven willen vertrekken. Laten we ook eens naar ons consumptiegedrag kijken. Ook hier zal wellicht nog het een en ander kunnen veranderen. Veel mensen hebben angst om iets te verliezen, ze hebben angst om dat wat ze hun leven noemen te moeten loslaten. Dus waar dienen we ons op te concentreren?

De laatste decennia vormde vooral snelle consumptie de basis van het leven. Snel, nog sneller, veel en nog meer en alles hebben. Dat 'veel willen hebben' was de energie die in bijna ieder overheerste. Ik denk ook als reactie op de tijd tijdens en na de tweede wereldoorlog, waar vaak zelfs het broodnodige ontbrak. Deze tijden zijn voorbij. Die van gebrek is voorbij en die van overbodige overvloed is voorbij. Nu gaat het steeds meer in de richting van het kleine en fijne, in de richting van het werkelijk waardevolle. Het gaat steeds meer om werkelijke waarden en niet meer om massa. Het vele plastic (in de beginperiode hiervan vonden we die plastic voorwerpen maar niets, echt kitsch), de vele voorwerpen, producten, de vele waardeloze dingen, wat moeten we ermee? Beter drastisch verminderen.

Laten we daarom eindelijk onze woning opruimen. Bekijk alle dingen die we aangeschaft, verzameld en opgestapeld hebben aandachtig en vraag je af: ‘ Maakt het bezitten hiervan me werkelijk gelukkig? Of is het eerder een last.' Komen we tot de conclusie dat het ding in feite geen rol speelt in ons leven, dan weg ermee. Schoon zo je woning en daardoor je leven op. Ja, dan stellen we vast dat minder inderdaad veel meer is want in de open ruimte kunnen we beter ademen omdat de energie er heel wat fijner is.

Samenvattend: Die zekerheid vinden we weer terug door alles wat ons innerlijk en uiterlijk schaadt los te laten. Dat doen we ook door niet meer te oordelen en de verwachtingen ten aanzien van onszelf en anderen te laten varen. Verder door het leven, alles en iedereen te nemen zoals het is en komt. En zeker door alle  emoties van angst, onzekerheid, jaloezie, woede, pijn, wrok en zo verder in het hart te nemen om daar te doorademen. En wel zolang tot alles oplost en we in diepe vrede zijn gekomen en ons een voelen met alles en iedereen. Dan weten we dat deze energie definitief uit ons systeem is verdwenen en dus niet meer terugkomt.

Ook wordt zekerheid verkregen door te vertrouwen in het aanbreken van een nieuwe dageraad, een nieuwe tijd, de 'Nieuwe Tijd'. En door te vertrouwen in de kwaliteiten van deze heel nieuwe samenleving, waar mensen elkaar helpen en aanvullen en ieder zijn of haar potentieel gebruikt om het welzijn van zichzelf en van het geheel te dienen. Ieder mens voelt via de ziel dat deze tijd gaat komen. Alleen het verstand, de stem van het ego wil het niet geloven en tracht ons bewustzijn door twijfels te verankeren in de illusies van de dualiteit.

Deze nieuwe samenleving kunnen we overigens nu al in ons eigen leven, in ons eigen universum waarmaken en beleven, door haar principes in ons dagelijks leven consequent toe te passen. Daardoor verandert ook onze buitenwereld mee, die enkel een projectie is van ons eigen innerlijk en dus voor elk mens anders ligt.

Dat deze nieuwe samenleving zich langzaam maar zeker ontwikkelt, zij het momenteel nog als een soort subcultuur, wordt met de dag meer waarneembaar. Het feit dat de Geestelijke Wereld nu dagelijks de frequentie van de energie op aarde iets verhoogt, heeft als gevolg dat steeds meer duisternis zichtbaar wordt in het steeds sterker wordend Licht waar het per definitie begint op te lossen.

Dagelijks worden we met nieuwe schandalen geconfronteerd. Ook met dat wat sinds eeuwen ongezien in het geniep gebeurde. Daarbij gaan mijn gedachten onwillekeurig uit naar die achthonderd kinderlijkjes die in dat Ierse nonnenklooster zijn gevonden. Uiteindelijk blijft er niets meer verborgen en ik weet zeker dat de wereldbevolking nog versteld gaat staan door wie en op welke wijze ze bedrogen, bedonderd en gemanipuleerd werd en wordt.

Het zal misschien nog honderd jaren duren voor die nieuwe samenleving voor honderd percent functioneert zoals voorzien in het Goddelijk Plan voor deze planeet. Maar wat ik wel voel is, dat het er over twintig jaar al een heel stuk beter zal uitzien. De ontwikkeling gaat stapsgewijze maar zal zeker niet te stoppen zijn.

In deze overgangstijd begint het oude negatieve steeds meer te wankelen totdat het uiteindelijk omvalt. Uit elkaar vallen zullen ook die grote bedrijven en organisaties die functioneren door middel van bedrog, geldzucht, machtsmisbruik en manipulatie. Ze zullen van binnenuit transformeren of gewoon verdwijnen. Ook hier is de trend van het grote, logge, naar het kleine flexibele; van het harde onpersoonlijke naar het liefde- en respectvolle persoonlijke. We zien dat steeds meer en vooral bij jonge mensen die met nieuwe, mooie ideeën soms in enkele uren via crowdfunding het startkapitaal voor hun onderneming bij elkaar halen. Hier hebben de zakkenvullende bankiers het nakijken.

Het is ook niet te verwonderen dat er zoveel mensen werkeloos worden. Het is een teken van deze tijd. En het is een uitnodiging om anders te gaan denken, andere wegen in te slaan, zelf verantwoordelijkheid te nemen door simpelweg te durven beginnen met eigen dromen waar te maken. Vasthouden aan het idee voor een 'baas' te moeten werken is achterhaald. Nu is de uitdaging om enkel dat te gaan doen waar ons hart naar uitgaat in plaats van afstompend werk te verrichten om te kunnen overleven. Mensen, wordt toch wakker!

We moeten ons aan de veranderende energieën aanpassen om met Moeder Aarde in een nieuw bewustzijn te kunnen opstijgen. Daarvoor dienen we alles los te laten wat ons hieraan hindert. En lukt dat niet dan wordt ons zeker het oude, overbodige ontnomen of blijven we vaststeken in al het achterhaalde, waardoor het leven steeds ondraaglijker wordt en we in een diepe depressie verzinken. Daarom beter Hier en Nu een grote voorjaarsschoonmaak houden. En dit op alle niveaus van het leven. Van binnen en van buiten.

Veel succes ermee!