Zodra je jezelf aan de kant van de meerderheid ziet staan, wordt het de hoogste tijd om een pauze in te lassen en hierover na te gaan denken. De kans is namelijk zeer klein dat je daar de waarheid zult vinden.”

Mahatma Ghandi.


vrijdag 29 november 2013

Terug op het Moederschip - Deel 4 Dr. Suzanne Lie 26 November 2013

"Een Glinstering van Begrip"
26 November 2013 / Dr. Suzanne Lie
 
Mytrian Spreekt:

Toen wij begonnen Mytre en Mytria te volgen uit de Transmissie Zaal vandaan, voelden wij de Arcturiaan zeggen, "Mytrian, wij zijn ons ervan bewust dat je profijt zou kunnen hebben van een verdere communicatie met ons."

"Ja," zeiden wij. "Dat zou ons aanzienlijk helpen. Wij schenen het prima te doen met onze samengestelde aard totdat wij in contact kwamen met de andere versies van ons ZELF. Toen begonnen wij twijfel en verwarring te ervaren. Daarom, zouden wij opgetogen zijn om een kans te hebben om enig inzicht te vergaren."

In een flits werden wij onszelf recht voor het holodek gewaar, dat ons innerlijke geheugen terughaalde degene te zijn waarin het was dat Mytre zijn eerste lessen van de Arcturiaan leerde.

"Ga alsjeblieft naar binnen," hoorden wij de Arcturiaan telepathisch zeggen.
We waren aardig trots op onszelf omdat wij Mytre zijn natuurprogramma herinnerden en wij die scène verwachten te vinden toen wij naar binnen gingen. Nochtans, in plaats daarvan vonden wij de scène van de ascentie van de Pleiadische nederzetting.

We zagen de Violette Tempel in diens zuiverste glorie, alsook de Pleiadianen en Draconianen die in/naar hun Lichtlichaam flitsten. Het gevoel van gelukzaligheid vulde ons hart, maar onze geest leek boven de scène te drijven om het vanuit een hoger perspectief te observeren.

"Sta jullie open hart toe om het perspectief van jullie geest te volgen." Instrueerde de Arcturiaan.

Wij begrepen niet wat dat betekende maar wij ontspanden ons in de woorden van de Arcturiaan. Terwijl wij dat deden, raakten onze geest en ons hart onderling met elkaar verbonden, en voelden wij iedere emotie van ieder persoon alsof wij binnenin hen waren.

De ervaring was zo overweldigend dat onze geesten zich begonnen af te sluiten terwijl al onze gewaarwording via de emoties van ons hart leken te komen. De volledige ervaring was voorbij enige logica, maar het was net zo comfortabel al geknuffeld te worden door een geliefde.

De geliefde was "de ENE" van "het NU." Wij hadden geen concept van tijd, ruimte, individualiteit of polariteit. We begonnen boven de scène te drijven terwijl wij iedere gedachte en ieder gevoel van iedereen in het kampement deelden. In feite, voelden wij ook de Draconianen die andere ervaringen hadden van dezelfde gebeurtenis op andere locaties.

Meer dan dat, WAREN wij de Violette Tempel, de lucht, de grond en iedere plant en ieder dier. Als ons hart zich niet vermengd had met onze geest, zouden wij zeer zeker volledig verward geweest zijn door deze ervaring. Nochtans, was ons hart voorbij verwarring aangezien het het innerlijke weten "voelde" in dat NU. Terwijl wij de scène rondom en binnenin ons ervoeren, deelden wij de wonderbaarlijke sensatie van de transmutatie van alle vorm.

Wij konden binnenin ons voelen hoe ieder persoon, iedere plant, ieder dier en ding op een moleculair niveau aan het veranderen was. Wij voelden geen onderscheidt dat personen superieur waren aan planten, dieren of zelfs dingen, aangezien de eenheid met Alles Dat Is volledig was. Wij konden voelen en waarnemen hoe fotonen van licht evenredig rondom en door iedere atoom heen stroomden van dat wat eens in de vorm vastgehouden werd.
Wij waren Mytre en Mytria terwijl zij versmolten in/naar de diepe eenheid van de Goddelijke Aanvullingen. Ook, binnenin datzelfde NU waren wij Mytrian. Wij waren de Arcturiaan, en voelden onze versmelting met de Pleiadische Elohim Alycone en met Haar land. De spirit essentie van de Arcturiaan fuseerde Diens grote spirit in/naar de materie van de planeet van Moeder Alycone, wat maakte dat het volledige landschap straalde met violet en gouden licht.
Wij verbleven binnenin die scène gedurende een oneindigheid. In feite, hebben wij het nooit verlaten, want hoe zouden wij de oneindigheid kunnen verlaten? Zelfs terwijl ons visioen langzaam vervaagde konden wij de oneindigheid binnenin ons voelen. Wij konden onze Arcturiaanse expressie ons voelen overlichten en ons tegelijkertijd voelen ondersteunen.

Tegelijkertijd, binnenin ons wezen voelden wij Mytre en Mytria als Goddelijke Aanvullingen en Jason en Sandy als onze 2013/14 aardse geïncarneerde expressies. Binnenin dat moment, konden wij de drie werkelijkheden van de Arcturiaan, Mytre/Mytria en Jason/Sandy binnenin de vierde werkelijkheid van Mytrian ZIJN.

Er was slechts ÉÉN van ons met vier primaire ervaringen van besef/bewustzijn. Terwijl wij ons in dit weten ontspanden, voelden wij een kalme wetenschap van Eenheid met onze Multidimensionale ZELF.

"Begrijpen jullie meer over de ingewikkeldheid van jullie multidimensionale aard?" vroeg de Arcturiaan.

"Ja," zeiden wij allemaal met één stem. "Maar ons bewustzijn vermindert langzaam diens bereik van gewaarwording, en wij beginnen het gevoel van absolute eenheid te vergeten."

Toen stapte de Arcturiaan naar ons toe en breidde Diens aura uit om ons volledig te omwikkelen. Geleidelijk aan keerde onze eerdere ervaring terug. Deze keer, misschien omdat wij binnenin de aura van de Arcturiaan waren, leek de ascentie scène normaal te zijn. Als een Arcturiaan hadden wij oneindige ascenties verlicht. Wij vergaten zelfs hoe de ascentie als uniek gewaar te worden.

Tegelijkertijd, hadden wij een vertrouwde ervaring van het omringd zijn door verscheidene werkelijkheden in één keer. Onze uitgebreide gewaarwording verbleef in de geascendeerde Pleiadische nederzetting terwijl iedereen in/naar een diepe innerlijke-meditatieve staat viel welke veel op slaap leek.

Binnenin datzelfde NU sloten wij ons aan bij de Arcturiaan en Moeder Alycone in de kern van de Pleiadische planeet waar zij de toepasselijke veranderingen aan de lichtcode van de planetaire matrix maakten. Wij observeerden, en ervoeren het ook rechtstreeks, terwijl de Arcturiaan en Moeder Alycone het Moeder Kristal binnen stapten binnenin de planetaire kern om de planetaire matrix in/naar de vijfde dimensie uit te breiden.

Deze kristallen matrix was behoorlijk fascinerend in die zin, dat het levend was. Het was niet menselijk, dierlijk plant of mineraal. Het was alles in alles. Vandaar dat, het de gedachten en emoties van de mensachtige bewoners had, de wisselwerking met het licht dat gevoed werd door de planten en in/naar de wortelen, alsook de eenheid van dieren in/naar kuddes, zwermen, scholen en korven.
Binnenin ons vage vleugje van vorm voelden wij ook de moleculaire reacties zoals de elementen van aarde, lucht, vuur en water in/naar hun vijfdimensionale frequenties van "elementalen". Deze elementalen handhaafden hun kracht van transmutatie terwijl de driedimensionale planetaire matrix stabiliseerde in/naar een multidimensionale matrix.

Wij ervoeren intiem de 5D vuur elementalen die alle elektrische synapsen uitbreiden, terwijl de 5D water elementalen die overgang afkoelden en reguleerden, terwijl de 5D lucht elementalen een gelijke stroom van transmutatie dirigeerden, zodat de 5D aarde elementalen alle materie in/naar de vijfde dimensionale vorm zouden kunnen transmuteren.
Wij voelden en observeerden terwijl alle menselijke, dierlijke, planten en minerale vormen open portalen van fotonisch licht werden. Door deze open portalen van vorm was een verhoogde stroming van hoger frequentie licht ingebed in alle versies van de materie.
Toen, plotseling, verdween de ascentie scène. Alles dat overbleef was de holografische matrix van onze holosuite. De volledige ervaring liet ons achter met een gevoel van rustige eenheid. Echter, wij waren ook ietwat verward.
"Sta jezelf de instroom van deze beeldrijke waarheden toe terwijl zij door jullie kroon binnenkomen en in/naar de kundalini kracht van jullie multidimensionale ZELF stromen," instrueerde de Arcturiaan in antwoord op onze gedachten. "Voel hoe jullie licht losbarst om zichzelf door elk van de expressies van jullie collectieve bewustzijn tot uitdrukking te brengen.
"Jullie Arcturiaanse expressie van ZELF overlicht en begeleid jullie vanuit de achtste doorgaand naar de tiende dimensies.
"Jullie Mytre/Mytrian expressie herinnert zich de ervaring van de persoonlijke ascentie in/naar hun vijfde/zesde dimensionale ZELF.
"Sandy en Jason, jullie derde/vierde dimensionale expressies, zijn jullie vertegenwoordigers op de ascenderende Aarde.
"En jullie, Mytrian zijn de zevende dimensionale Overziel die de familie van jullie/onze Multidimensionale ZELF vertegenwoordigd.
"Alle mensachtigen bezitten vele expressies van hun Multidimensionale ZELF binnenin iedere vorm die zij in iedere werkelijkheid aannemen waaraan zij hun multidimensionale bewustzijn gehecht hebben. Nochtans, wordt dit feit gewoonlijk vergeten tijdens huntijd in de fysieke wereld. Mytrian, jullie hebben moeilijkheden omdat jullie een derde/vierde dimensionaal mens op een fysieke planeet in grote overgang helpen.
"Jullie hebben ook de uitdaging van het kennen van het loslatingspunt dat jullie grote, multidimensionale macht/kracht zal initiëren. Het loslatingspunt is de tijd en plaats waarin jullie volledig ALLE gehechtheid aan jullie fysieke vorm loslaten zodat jullie kunnen transmuteren in/naar jullie werkelijke Multidimensionale ZELF.
"Dit loslatingspunt bestaat in zowel jullie persoonlijke als planetaire lichamen. Nochtans, aangezien dit punt binnenin het NU bestaat, zullen jullie de tijd of de plaats van die loslating niet weten tot aan het NU van jullie persoonlijke en planetaire ascentie.
"Om jullie proces zelfs nog meer uitdagend te maken, zijn er ontelbare loslatingspunten, en degenen welke perfect met jullie harmoniseert blijft ook onbekend tot aan het NU waarin jullie ascentie zich voordoet.
"Begrijp je nu waarom wij jullie in/naar het GEVOEL van de Pleiadische ascentie brachten?"
"Ja," antwoorden wij. "U wilde dat wij ons het gevoel van loslating herinnerden."
"Voelden jullie het punt van loslating van de ascentie van de Pleiadianen?"
Aangezien er geen gedachten waren om het te herinneren, moesten wij ons bewustzijn toestaan om terug te stromen in/naar de ervaring van het gevoel van de Pleiadische ascentie. 
Toen wij al het denken loslieten en terugstroomden in/naar onze ervaring, werden wij onszelf gewaar het moment van het NU te ervaren waarin ALLE angst losgelaten werd.
"Is het loslatingspunt het Nu waarin alle angst losgelaten wordt vanuit onze persoonlijke en planetaire lichamen?"
De Arcturiaan stuurde ons een gevoel van zo een volledige onvoorwaardelijke liefde en acceptatie dat wij wisten dat ons antwoord correct was.
"Dank u wel, dank u wel," antwoorden wij verbaal op het energetische antwoord van de Arcturiaan. "Wij begrijpen nu veel meer, maar wij hebben nog steeds vele vragen. Wij begrijpen het concept van het moment van het NU. Op de één of andere manier, begrijpen wij zelfs onze multidimensionale aard. Nochtans, de twijfel en de verwarring van onze aardegebonden expressies lijken over onze alwetendheid te domineren.
"In feite, vanwege de vergeetachtigheid van onze menselijke expressies moet wij u een nogal genante vraag stellen. Wat is een Overziel?"