Zodra je jezelf aan de kant van de meerderheid ziet staan, wordt het de hoogste tijd om een pauze in te lassen en hierover na te gaan denken. De kans is namelijk zeer klein dat je daar de waarheid zult vinden.”

Mahatma Ghandi.


dinsdag 30 juli 2013

De Pleiadische Ascentie Deel 2 Een Verrassende Gast 29 Juli 2013 / Dr. Suzanne Lie

De Pleiadische Ascentie Deel 2

Een Verrassende Gast


29 Juli 2013 / Dr. Suzanne Lie


Mytre Spreekt:
De Maan is opgekomen en iedereen slaapt, behalve ik. Ik ben bezorgd over Mytria en Almon in de Tempel, maar zij vertellen mij dat zij in orde zijn. De Tempel heeft zich eindelijk gestabiliseerd naar een frequentie in het middengebied van de vijfde dimensie. Daarom, kunnen de meeste mensen het niet zien. Gelukkig, kan ik het zien, dus ik denk dat ik zal gaan proberen om het te betreden. Aangezien ik nu een vorm heb, denk ik dat ik eenvoudig de trap zal nemen en door de voordeur naar binnen zal lopen.  
Echter, terwijl ik probeer om op de eerste trede te gaan staan, gaat mijn voet hier helemaal doorheen. Dus, ben ik niet gekalibreerd met de frequentie van de Tempel of van Mytria. Aangezien ik intense gevoelens voor Mytria heb, plaats ik mijn intentie om mijn resonantie uit te lijnen met die van Mytria. Onmiddellijk voel ik dat Mytria ook haar frequentie met die van mij overeenstemt. Ik voel een sensatie die bijna lijkt op de klik van een deur in de deuropening en stap op de eerste trede.
Ik ben in staat om op deze eerste trede te staan, maar ik voel de Tempel zelf, of is het de Elohim Alcyone die ik voel? Ik hoor Mytria bevestigen dat het beide is, aangezien de Tempel een manifestatie van de Elohim is. Ja, natuurlijk. Dit is geen gewoon gebouw.Deze Tempel is een levend wezen die de vorm draagt van een Tempel. Het is om deze reden dat de Tempel naar boven gehaald kon worden. Het bracht zichzelf naar boven met de hulp van de leden van onze leefgemeenschap.


Langzaam stap ik op de volgende trede, toestemming vragend om dit te doen terwijl ik de stap neem. Ik voel een ja als ik mijn reden om het binnen te gaan kan verklaren. Nu, moet ik duidelijk zijn over mijn diepste redenen, welke het missen van Mytria en het bij haar willen zijn zouden zijn. Daarom, zeg ik rechtstreeks tegen de Tempel Elohim,
"Ik ben de Goddelijke Aanvulling van Uw Hoge Priesteres Mytria. Ik wens me bij haar en mijn parallelle zelf te voegen die zijn leven riskeerde om deze Tempel omhoog te halen.
Ik hoor niets, dus ik beslis om langzaam op de volgende trede te gaan staan. Echter, mijn voet gaat weer dwars door de trede heen. Hoe verloor ik de kalibrering? Verloor ik de kalibrering met Mytria of de Tempel? Vond de Elohim mijn reden om naar binnen te willen gaan niet goed genoeg? Ik houd deze vragen in mijn geest, wetende dat de Elohim hen gehoord heeft en kan beslissen om mij te antwoorden.
Er gebeurt niets, dus ik besluit om de trap weer verder op te gaan. Deze keer blijft mijn voet op de trede, en ben ik in staat om mijn volle gewicht erop te laten rusten. Aangezien ik in mijn Lichtlichaam ben, kan ik me niet voorstellen dat ik veel weeg. I sta stil voor wat lijkt een te lange tijd, als ik me realiseer dat het me toegestaan werd deze trap te beklimmen omdat ik respectvol was.
Daarom, vraag ik weer om toestemming om op een volgende trede te gaan staan. Als antwoord zie ik, en voel zelfs, mezelf Mytria omhelzen. Het is dan dat het beeld van mijn dochter Alycia mijn geest binnenkomt. Natuurlijk, de Elohim weet dat ik Mytria met mij mee wil nemen. Zij zal Mytria alleen loslaten als een nieuwe Hoge Priesteres naar haar toegebracht is. Die Hoge Priesteres is onze dochter Alycia.
"Alycia, onze dochter, zal hier over twee dagen zijn. Wilt U dat ik buiten de Tempel wacht totdat zij arriveert? Het is gewoon dat ik Mytria diepgaand mis en dat zij een grote ondersteuning zal zijn wanneer de rest van onze leefgemeenschap arriveert. Het lijkt erop dat onze mensen niet in volledige eenheidsbewustzijn waren terwijl diegenen in het dorp zich niet eens bewust waren van wat er zich bij uw Tempel afspeelde. In feite, geloven veel mensen niet dat zij nu geascendeerd zijn.
"De leden van onze leefgemeenschap hebben zeer verschillende ideeën over wat er zich voorgedaan heeft, aangezien alleen de leden van dit kampement weten dat wij onze collectieve bewustzijn uitgebreid hebben naar de drempel van de vijfde dimensie. Vandaar dat, zij vele verschillende versies van onze geascendeerde leefgemeenschap gecreëerd hebben die niet met elkaar in uitlijning zijn.
"Ik heb Mytria nodig om me te helpen ontdekken hoe onze mensen te helpen begrijpen dat wanneer zij eenmaal in een flits geascendeerd zijn dat het wat tijd toeschijnt te zijn kan nemen om te GELOVEN dat zij geascendeerd zijn. Als zij niet kunnen geloven dat zij geascendeerd zijn, zal hun bewustzijn te laag voor hen zijn om het Lichtlichaam waar te nemen dat zij al dragen of de prachtige werkelijkheid waarin zij al leven.
"Ik heb het probleem ontdekt, maar ik ben onzeker aangaande hoe het op te lossen. Mytria, en de Arcturiaan zijn mijn meest nabije raadgevers."
"Riep jij?" Hoor ik binnenin mij terwijl ik de Arcturiaan zie materialiseren in/naar een blakend lichaam van licht dat voor mij staat.
Ik ben zo geschokt en jubelend dat ik bijna van de trap afval. Was dat een lach die ik nu net van de Arcturiaan hoor?
"Het is louter Vreugde,"antwoord de Arcturiaan terwijl de grote Elohim Alycone naast de Arcturiaan materialiseert.
Plotseling, hoor ik gemurmel en expressies van dankbaarheid achter mij. Als ik me omdraai, zie ik dat sommigen van de leefgemeenschap waarvan ik dacht dat zij sliepen getuige zijn geweest van mijn avontuur. Zij knikken op een eerbiedige manier tegen mij en beginnen iedereen wakker te maken voordat de Elohim en de Arcturiaan verdwijnen.
De één na de ander van de leden van onze kleine leefgemeenschap ontwaakt en staat in eerbied van dit evenement. De ouderen worden op hun voeten geholpen en de kinderen worden omhoog gehouden zodat zij het ook kunnen zien. Iedereen is zeer kalm, zeer vreedzaam en uitermate respectvol.
Ik hoor de roep van mijn naam en keer me terug om naar de Tempel en zie Mytria naar beneden komen op de trap van de Tempel om mij te ontmoeten. Zonder na te denken om toestemming te vragen, ren ik de trap op om haar te ontmoeten en houdt haar stevig in mijn armen. Als wij uiteindelijk onze omhelzing verbreken, zegt Mytria, "Kijk."
Ik draai me om om de menigte uiteen te zien gaan terwijl mijn vriend, Jackal, mijn nu volwassen en zeer vorstelijke dochter Alycia naar de Tempel escorteert. Mytria en ik omhelzen haar kort, omdat wij weten dat zij de Tempel NU binnen moet gaan! Ik hoor Jackal zeggen, "Het spijt me dat ik geen twee dagen genomen heb, maar de Arcturiaan kwam en straalde ons allemaal hier naartoe."
Ik glimlach als antwoord, terwijl Mytria en ik onze plaats achter de Hoge Priesteres Alycia innemen en haar de trappen op volgen. Ik sta daar als een centaur bij de tempeldeur terwijl Mytria onze dochter over de drempel escorteert. Ik kijk omlaag naar onze leefgemeenschap en zie dat de Arcturiaan iedereen die achtergebleven was in het dorp hier naartoe gestraald heeft om het "bewijs" van de ascentie te ervaren welke de dorpelingen nodig zijn.
Iedereen staat terwijl de zon boven de horizon uit begint te stijgen. Het is een nieuwe dag en een nieuwe manier van leven! 

Onze eerst test van het leven als een geascendeerde leefgemeenschap doet zich meteen de volgende dag al voor. We zijn net begonnen om alle dekens, kledingvoorraden en kampvuren rondom de Tempel op te ruimen van de nacht ervoor, als twee Beschermers een Drac met zijn handen gekneveld in/naar onze plaats escorteren.
Als zij voor mij staan, loop ik naar hen toe en haal de knevel van de Drac af en bied hem aan bij mijn kampvuur te gaan zitten terwijl ik enig voedsel voor hem bij elkaar zoek. Een onmiddellijke stilte was er door de leefgemeenschap heengegaan toen de Drac naar mij toegebracht werd, en een geschokte golf bewoog zich door de mensen heen toen ik de knevel van de Drac verwijderde en hem voedsel aanbood.
In antwoord op hun gewoonte van angst, ga ik op een nabije rots staan aldus zij mij kunnen zien en zeg,
"Wij zijn nu een geascendeerde leefgemeenschap. Als jullie allemaal dit wezen kunnen zien..", hij ging staan toen ik hem een teken gaf, "…dan is hij ook geascendeerd. Er is een groot wonder gebeurd aangaande het feit dat onze eeuwenoude vijand in/naar hetzelfde licht van ascentie gebracht werd als wij. Dit is geen toeval, maar de eerste les van ons nieuwe leven. Om in deze nieuwe wereld te blijven, moeten wij alles dat voorbij is loslaten en ALLEEN in het NU leven."
Ik loop naar onze gast toe en vraag hem zijn naam. Er zijn geen taalbarrières, aangezien onze vijfdimensionale resonantie ons toestaat te luisteren naar de intentie van het spreken. Met grote waardigheid en geen spatje angst staat hij rechtop en zegt,
"Ik ben gekend als Franquoix. Ik ben de Commandant van de Vloot die hier naartoe gestuurd was om jullie wereld te vernietigen. Wij hadden vastgesteld dat jullie beschermende koepel te zwak was om een aanval van ons te doorstaan. In feite, had ik me vrijwillig aangeboden om de koepel met mijn schip te doorboren om het verder te verzwakken. Ik stortte hier vlakbij neer, wetende dat mijn medestrijders zich de volgende dag bij mij zouden voegen.
"Nochtans, er was geen volgende dag, omdat net voor de dageraad alles veranderde. Ik weet niet zeker wat er zich hier voorgedaan heeft, maar deze wereld is op geen enkele van de sensoren van mijn schip waar te nemen, noch kon ik met mijn squadron communiceren. Jullie zijn nu allemaal veilig en ik ben dood."
Ik loop naar Franquoix toe en bied hem mijn hand aan en ik zeg, "Je bent niet dood. Je bent geascendeerd." 

Vertaling: Cobie de Haan - http://www.denkmetjehart.blogspot.nl/