zondag 10 februari 2019

De aalscholver 4 november 2018 / door UITJEBEWUST / Geplaatst 10 februari 2019

De aalscholver
4 november 2018 / door UITJEBEWUST
Geplaatst 10 februari 2019

De aalscholver
Zwart en soms met wit ben je. Rank, slank en vaak met wijd gespreide vleugels te zien. De aalscholver is krachtig en tegelijkertijd kwetsbaar. Dat is het mooie van dit dier en de les die we ervan kunnen leren. In je kracht staan en je kwetsbaar op durven stellen. We zijn immers allemaal mensen, alleen leven we veel te veel voor de buitenwereld. Pas op momenten dat het ons emotioneel allemaal te veel wordt, komen we bij onze kwetsbaarheid terecht en durven we misschien een heel klein stukje te tonen.

Aalscholvers dobberen niet op het water, zoals eenden, ganzen en zwanen. Dat zou theoretisch wel kunnen, maar ze kiezen er niet voor. De aalscholver is namelijk een duiker. Vis is zijn doel en die zwemt vaak niet aan het oppervlak. Om zijn prooi onderwater te kunnen volgen is het noodzaak dat deze bijzondere vogel niet te veel drijfvermogen heeft, anders drukt de opwaartse kracht hem tijdens zijn jacht veel te snel naar de oppervlakte en dat is niet echt handig. Ze laten bewust hun verenpak ‘nat’ worden om zo weinig mogelijk lucht vast te houden. Vandaar dat zij hun veren wel onderhouden, maar niet zo vettig maken als andere watervogels.



Introspectie
Van de aalscholver kunnen we leren dat we voor ons zelf de juiste mix aan onderhoud voor onszelf moeten samenstellen om verder te komen op onze weg. Introspectie is daarvoor nodig. Dat betekent dat je stilstaat bij jezelf. Dat je eens nagaat wat voor jou belangrijk is. Waar je behoefte aan hebt. En misschien wel het meest belangrijke: er ook gehoor aan geeft! Soms heb je ineens zin om iets wel of juist niet te doen. Voel je dat jouw menszijn behoefte heeft aan rust, of juist vertier. Dat je trek hebt in bepaalde voedingsmiddelen of kruiden. Dat je wilt zwemmen of eindelijk dat boek eens wilt lezen. Dit gevoel of deze behoefte is er zomaar ineens. Uit het niets. Vaak wuift ons hoofd dit weer weg. “Ja, straks misschien, of volgende week. Ik MOET nu…”.

Lief mens, MOET je écht? Of laat jij anderen bepalen wat jouw agenda is? Dan is moeten namelijk een verplichting. Wat als je verplicht moeten eens een tijdje schrapt uit je woordenboek en het verandert in WILLEN? Het is een wezenlijk verschil tussen ‘ik moet vandaag’ (door anderen opgelegd) en ‘ik wil vandaag’. Wat heb je nodig om in balans te blijven? Om te kunnen duiken naar die ene vis die jou een voldaan gevoel geeft aan het einde van de dag, zodat je met gespreide vleugels je verenpak kunt laten drogen nagenietend van de belevenis(sen) die je hebt meegemaakt.

Lastig
Omdat we opgegroeid zijn in een wereld die ons van alles oplegt, raakt dat wat we echt willen steeds verder naar de achtergrond. Omdat er zoveel moet, verandert het willen uiteindelijk ook in moeten. Als je voelt dat je behoefte hebt aan bijvoorbeeld de sauna, maar er over 3 weken pas tijd voor hebt, dan MOET je over 3 weken naar de sauna. Als je kinderen en/of dieren hebt, dan heb je van nature de wil om ervoor te zorgen. Alleen voelt het willen zorgen vaker als moeten zorgen. Lief mens, dit is geen goede ontwikkeling.

Ga op zoek naar een staat van bewustzijn, waar je de rust hebt en de ruimte ontwikkelt om weer te willen. Om plezier te halen uit dat willen. Jouw intuïtie is hier een hele goede leidraad in. Als je beter luistert naar jouw hogere ZELF dan ga je beter voor jezelf zorgen. Daardoor kom je meer in balans en kun je ook beter uit het willen zorgen voor anderen handelen. Meer vanuit liefde en geduld. Ook zie je duidelijker dat MOETEN eigenlijk grote onzin is. Vraag jezelf af of de wereld vergaat als je dit of dat niet meteen doet. Heb je eenmaal afspraken/beloften gemaakt, dan is het wel zaak om je daaraan te houden. Of je kwetsbaarheid te tonen en eerlijk te zeggen, waarom je ze niet na wilt komen.

Creëer meer vrijheid
Vaak leggen we onszelf aan banden. Houden we in stand, waar we eigenlijk het liefste vanaf willen. Door maar gewoon door te gaan. Kiezen op elkaar, schouders eronder. Lekker plannen en rennen. Dat is best makkelijk, want dan hoef je niet te voelen en ook niet stil te staan bij alles wat mogelijk naar de oppervlakje wil komen. Zonde, lief mens, want wat vanuit jouw diepste ZELF komt, vormt de leidraad voor het échte leven. Leven vanuit passie, gevoel en dankbaarheid.

Dat wil niet zeggen dat alles dan van een leien dakje gaat. Het gaat erom dat je in jezelf geloofd en ernaar handelt. De aalscholver heeft zichzelf geoefend om zijn beste ZELF te zijn. Als hij zijn duik voorbereid, weet hij dat hij een goede kans van slagen heeft. Echter de vis heeft zijn eigen voorzorgsmaatregelen getroffen om de aalscholver te slim af te zijn. Zo zwemt hij waarschijnlijk niet alleen, maar in een schol, en ook niet in het open en bloot voor het opduiken zullen we maar zeggen. Zorgt hij voor een ontsnappingsplan of een wegduikplek. Als de aalscholver duikt, dan is zijn kans om zijn doel, de vis, te pakken te krijgen groot, maar het is ook afhankelijk van andere factoren.

Zo is het bij de mensheid ook. Wie vanuit zijn hart leeft en zijn missie wil vervolgen, zal tegen obstakels en uitdagingen aanlopen. Deze zijn er nooit voor niets. Ze willen je iets leren. Als de aalscholver na elke mislukte duik op zou geven, dan ziet het er niet best voor hem uit. Omdat hij vanuit zijn ZIJN nooit opgeeft, verfijnt hij zijn skills, wordt hij creatiever en slimmer om te vangen wat hij nodig heeft. Ook jij, lief mens, kunt ‘vangen’ wat je nodig hebt. Als je jezelf maar durft te ontwikkelen. Obstakels ziet als lessen om verder te komen, te ontsnappen uit de cirkel waarin je blijft ronddraaien, je hart te openen en vol te gaan voor voorspoed en overvloed in alle bereiken van je leven. Dan creëer je de vrijheid waar je als mens recht op hebt. Je hoef alleen maar te vertrouwen op jouw ZELF en wat het universum je influistert.

Kwetsbaarheid als kracht
Het is ons aangeleerd dat we vooral onze kwetsbaarheid niet mogen tonen. Jongetjes wordt geleerd dat ze niet mogen huilen. Waarom eigenlijk niet? Juist in dit stadium van het leven, leer je als kind dat het ok is om te voelen en dat ook te tonen. Er blijven zoveel emoties onuitgesproken tussen geliefden, in families en andere relaties. Vaak op het moment dat iemand ongeneeslijk ziek wordt, zie je dat ineens alle schillen weg kunnen vallen en er open en eerlijk gesproken kan worden over wat er zich in onszelf afspeelt, ook bij de zieke zelf. Schone schijn (wie kent de serie nog met Mrs Boeket) is een fuik die ons aangeleerd wordt van kleins af aan.

Voor de buitenwereld toon je dat alles koek en ei is. Maar eigenlijk weet iedereen dat dat nooit waar kan zijn. Als het bij jou niet zo is, dan is het bij anderen ook niet zo. Jouw kwetsbaarheid tonen aan je dierbaren is eng. Maar dat hoeft niet zo te zijn als je jezelf goed kent. Kijk naar de aalscholver, die bovenop (lantaarn)palen zit met zijn vleugels wijd open gespreid. Kwetsbaarder als dat kan hij zich niet opstellen.

Als jij durft de naakte waarheid over jouw ZIJN te ontdekken én aanvaarden, dan horen daar ook je kwetsbare punten bij. Als je ze kent en omarmt, dan maakt dat jou krachtiger. Zelfs zo krachtig dat je ook je kwetsbaarheid aan anderen durft te tonen. Je hoeft natuurlijk niet de hele wereld het achterste eind van je tong te laten zien, maar je weet dat er situaties zijn waar openheid en eerlijkheid op dit moment belangrijk zijn.

Je kwetsbaar opstellen heeft niets te maken met een slachtofferrol. Je geeft de ander een kijkje in jouw diepste ZIJN. Je gooit je vleugels open en laat zien wie jij bent en welke gevoelens jij hebt naar de ander. Niet verwijtend, niet oordelend, niet vanuit de ander beredeneerd, maar helemaal vanuit jou. Je kunt immers alleen voor jezelf spreken. Als je kwetsbaarheid ziet als krachtmiddel, dan ontdooit de best bevroren ijsbloem. We zijn allemaal mensen. In de nieuwe wereld is geen ruimte voor schone schijn. Als je nu al een beginnetje maakt met het lospeuteren van de touwtjes die jouw vleugels stevig om jouw lijf gebonden houden, dan heb je al zoveel gewonnen! Succes…