donderdag 10 januari 2019

Peter Johnke: Niet-Oordelen -> Vergeven -> Onvoorwaardelijke Liefde: De Reis Van De Held / 7 January 2019 / Door Peter Johnke

Peter Johnke:
Niet-Oordelen -> Vergeven ->
Onvoorwaardelijke Liefde: De Reis Van De Held
7 January 2019 / Door Peter Johnke

Er zijn veel artikelen op het Golden Age of Gaia -blog over vergeving geweest. Het lijkt mij dat de eerste stap in het proces van vergeving niet-oordelen is.

Maar niet oordelen is een lastig iets. Wij beoordelen zonder zelfs te beseffen dat we het doen. Een vriend heeft onlangs op Facebook gepost: "Zodra je bent geboren, krijg je een naam, een religie, een nationaliteit en een ras. Je besteedt de rest van je leven aan het verdedigen van een fictieve identiteit." Ik zou geslacht aan die lijst willen toevoegen.

Al deze labels zijn niet wie we echt zijn. Mens, Aziatisch, heteroseksueel, arm, angstig, ongeletterd, gehandicapt, chef, leraar, bedelaar, communist, investeerder, enz., enz.: Het zijn allemaal gewoon labels.

Een ander stuk van niet-oordelen is je realiseren dat we het hele verhaal niet kennen. Als we dat wel zouden doen, zouden we de situatie volledig begrijpen en waarschijnlijk zouden we niet gekwetst raken door wat er ook gebeurde, dus zou er geen reden zijn om te vergeven.

Als mensen zijn we erg reactief, dus op het moment van conflict is het moeilijk om ons af te vragen: "Wat oordeelt ik over deze persoon of situatie en wat weet ik niet?" Maar dat zijn vragen die we onszelf moeten stellen wanneer we die drang voelen om over anderen te oordelen.

Ik bedoel, willen we echt gaan zoeken naar redenen om mensen te moeten vergeven? Is dat niet wat we doen als we mensen oordelen?

Ik denk dat er enkele oefeningen zijn die we kunnen doen om ons oordelen te erkennen. Ik heb een paar jaar in Virginia Beach gestudeerd aan de Association for Research and Enlightenment (ARE). Bij een van onze studiegroepen werd voorgesteld dat we zouden proberen of we een hele dag zouden kunnen doorgaan zonder te (ver)oordelen, te bekritiseren of te klagen - de drie 'C's'. Oh, jongen! Ik denk niet dat ik ooit een hele dag heb volgemaakt; het heeft veel oefening en bewustzijn gekost om het een heel uur vol te houden.

Toen ik voor het eerst het niet-oordelen beoefende, stopte ik gewoon met het hardop uitspreken van de drie 'C's', maar ze waren er nog steeds in mijn gedachten. 

Ondanks een flinke hoeveelheid oefening, heb ik nog een lange weg te gaan, maar ik ben me er meer van bewust wanneer ik aan het oordelen ben of aannames maak (denkend dat ik het hele verhaal ken).

Wanneer ik mezelf (in werkelijkheid mijn lichaam) betrap op het gaan in een reactieve toestand, denk ik nu: "Wel, dat is interessant." Dit creëert een ruimte die me in staat stelt om te pauzeren en om niet te oordelen.

Hoewel we allemaal worstelen met vergeving, denk ik dat de meesten van ons beseffen dat vergeven een belangrijke vaardigheid is om te hebben. Maar hier is nog iets anders om te onthouden: de mogelijkheid om te vergeven is iets dat we moeten erkennen voor het geschenk dat het met zich meebrengt.

Vergeving leert ons immers Onvoorwaardelijke Liefde. En hoe kunnen we vergeving leren als we nooit pijn ervaren? Hoe zouden we zonder die mensen die ons hebben gekleineerd, ooit leren om te vergeven?

Het vergt een hoop werk, maar het is het pad naar Onvoorwaardelijke Liefde. Als we wrok koesteren en de ander niet kunnen vergeven, is het net of je vergif inneemt en verwacht dat de ander sterft. Zegen degenen die je helpen om vergeving te leren - het is de reis naar de Liefde.

Peter Johnke


Vertaling: wakkeremensen.blogspot.nl