zaterdag 15 december 2018

Forensisch patholoog / Gepubliceerd 13 december 2018 / Door Ans Hoornweg

Forensisch patholoog
Gepubliceerd 13 december 2018 | Door Ans Hoornweg

Een jonge vrouw werkte als forensisch patholoog (zij deed autopsies op overleden mensen om hun doodsoorzaak te achterhalen). Deze vrouw had hele slechte herinneringen aan haar jeugd omdat ze als kind en jong meisje seksueel was misbruikt door een naast familielid. Aangezien ze daar toen, en ook later, nooit met iemand over kon of durfde te praten had ze nooit goede hulp gehad om die jarenlange incest te verwerken, en stond ze er al die tijd helemaal alleen voor.

Haar enige ‘vlucht’ of uitweg uit haar hel was destijds studeren en nog eens studeren, en later stortte zij zich volledig op haar werk als forensisch patholoog. Dat werk deed ze dan ook altijd vol overgave.

In haar autopsieruimte stonden meerdere onderzoekstafels, maar als het aan deze jonge forensisch patholoog lag dan werkte ze het liefst helemaal alleen met de overledene die ze op dat moment moest onderzoeken. Ze had de gewoonte om dan te praten met de overledenen op haar tafel; ze vertelde hen wat hen, volgens haar bevindingen, allemaal was overkomen.

Door de traumatische ervaringen in haar jeugd voelde deze jonge vrouw zich zelf ook een beetje dood van binnen, en soms werden haar verdriet en woede haar teveel. Dan spookten er tijdens een autopsie wel eens ‘vreemde gedachtes’ door haar hoofd zoals: ‘Wat ik nu doe zou ik eigenlijk ook wel willen doen bij de man die mij jarenlang heeft verkracht’. Gelukkig waren dat maar tijdelijke, boze gedachten die ze natuurlijk niet echt ten uitvoer wilde brengen.

Op een gegeven moment ontmoette deze jonge vrouw een hele lieve man met wie ze trouwde en een zoontje kreeg, waardoor er eindelijk toch weer iets van vreugde in haar leven kwam, want ze hield zielsveel van haar man en kind. Toen hun zoontje wat ouder was kreeg de vrouw, tot haar grote verdriet, te horen dat hij een ernstige nierziekte had, en dat zijn jonge leventje alleen gered kon worden door een donornier.

Niet veel later kreeg zij de mededeling dat de man die haar vele jaren seksueel had misbruikt een dodelijk ongeluk had gehad, en dat dit familielid ál z’n organen naliet. Het wonderlijke was dat zijn nieren perfect matchten met die van haar zoontje, dus zou háár kind een nier krijgen van haar voormalige misbruiker!

De transplantatie verliep voorspoedig, de nieuwe nier sloeg aan, en het gaat nog steeds heel erg goed met de inmiddels jonge man.

Dit is een prachtig voorbeeld van hoe er in dít leven al Karma opgelost kon worden, waardoor de intense haat van deze vrouw jegens haar misbruiker veranderde, en zij op het laatst een stuk milder over hem dacht.

Dat alles kwam doordat deze vrouw ‘de oorzaak en gevolg’ in haar leven niet alleen heeft gezien, maar vooral heeft begrepen!

Veel liefs, Ans