Gids Zijn
Pamela Kribbe channelt Jeshua
Geplaatst 1 juli 2018
Pamela Kribbe channelt Jeshua
Geplaatst 1 juli 2018
Lieve mensen,
Ik ben
Jeshua, ik kom van heel ver en ben toch zeer nabij. Ik kom van ver in die
zin dat ik afstand heb gedaan van de aarde; van de aardesfeer met haar angsten,
donkere energieën, weerstanden en geweld. Ik bevind me in een sfeer van licht,
van diepe rust en vrede. Voel die vrede eens, nu op dit moment.
Waar ik ben,
daar is een totale openheid, alles mag er zijn. In die sfeer zijn de bewegingen
vloeiend, alles rolt als het ware uit, en voltrekt zich in een ritme dat bij de
situatie past, dat het innerlijk hart volgt en niet uiterlijke voorwaarden of
eisen. Alles volgt hier rustig een innerlijk tempo. Alles mag er
zijn, zelfs de duisternis , omdat die tijd nodig heeft. De duisternis, de
afwezigheid van licht en bewustzijn, heeft een bepaalde tijd nodig om er te
zijn, om er te mogen zijn, om van binnenuit te veranderen. Daarvoor is een
ontwaken nodig, een innerlijke verkenningstocht, en van daaruit een
terugverlangen naar het licht. Deze innerlijke transformatie voltrekt zich met
een zekere traagheid; in de sfeer waarin ik nu vertoef, wordt dat gedoogd,
is daar ruimte voor.
Vandaag wil
ik jullie iets vertellen over jullie geschiedenis als geïncarneerde zielen op
aarde. Ik richt mij op een publiek van lichtwerkers, de zielen die al
levenslang in hun hart de impuls voelen een nieuw bewustzijn op aarde te
brengen, een rimpeling van licht waardoor processen van ontwaken en
transformatie ontstaan. Dat voelen jullie als een innerlijke missie, als een
roeping zelfs. Dat drijft jullie. Dit te doen op aarde onder de mensen is
jullie diepste doelstelling. Herken dit verlangen eens van binnen: de
inspiratie om hier iets nieuws te brengen, om te helpen helen, om dingen
lichter te maken, om te verzachten en te bemoedigen. Erken dit stuk in
jezelf; dit is wat je tot lichtwerker maakt. Je draagt deze passie of missie al
levenslang met je mee. Ook het verlangen om te channelen, een
verlangen dat je vandaag hier naartoe heeft geleid, maakt daar
deel van uit. Je wilt kanaal zijn voor een energie met een hogere
trilling, die kan helpen iets te veranderen op aarde, die bewustzijn kan
transformeren.
Ik wil
jullie erop wijzen dat jullie een hele ontwikkeling hebben doorgemaakt in de
vele levens die je op aarde met deze inspiratie hebt geleefd ; op deze
voortgaande weg bevinden jullie je nog steeds.
Wat gebeurt er als je licht wilt brengen in een werkelijkheid die licht ontbeert? Een werkelijkheid vol duisternis, angst, misverstanden, wreedheid, en geweld?
Eén van de eerste valkuilen die je tegenkomt, is dat je je ten diepste stoort aan de aanwezigheid van negatieve energieën, en dat je die wilt weghalen, verwijderen. Het slechte moet weg. Als je een beginneling bent, val je ten prooi aan de valkuil van ongeduld en wil je de strijd aangaan met het duister. Je hebt nog geen geduld ontwikkeld, geen oog voor het feit dat deze duisternis betekenis heeft en deel uitmaakt van de ontwikkelingsweg van de vele levende wezens hier op aarde.
Je bent op
je ontwikkelingsweg in feite bezig een spirituele gids te worden voor mensen of
zielen die zich op hun ervaringsweg net een stapje achter jou bevinden, in die
zin dat jij bepaalde zaken al hebt doorleefd, begrepen en gevoeld van binnen;
dat je een bepaalde duisternis innerlijk hebt getransformeerd. Vanuit de
blijheid en rijkdom die jou dat heeft gebracht, wil je dat delen met anderen.
Dit is wat een gids in feite doet. En elke gids heeft zelf ook weer gidsen die
‘boven hem staan’, die verder zijn op hun weg. Alles is altijd relatief. Wat
jullie aan het leren zijn, is hoe je die functie van gids voor anderen
kunt vervullen. Bijna iedereen van jullie is in de valkuil terecht
gekomen van de strijd met duisternis aangaan en het lijden van
anderen willen wegnemen, van het moeilijk kunnen aanzien van pijn en lijden,
dit niet kunnen verdragen.
Dit is iets heel tegenstrijdigs; het is immers iets moois - namelijk je hart dat opengaat voor je medemensen - waardoor je niet kunt aanzien dat ze lijden, in angst zitten, de weg niet meer zien. Toch wordt van een echte gids gevraagd een stap terug te doen. Die stap terugdoen wil niet zeggen dat je je hart sluit voor het lijden van anderen, maar wel dat je ernaar kijkt vanuit een hoger perspectief; “hoger” betekent hier dat je de mogelijkheid openhoudt dat de pijn en het lijden betekenis hebben, dat die ervaringsweg van de ander een bedoeling heeft, betekenisvol is.
Kijk nu even
in jezelf wat dit met je doet, welke gevoelens dit in je oproept.
Denk bijvoorbeeld eens aan iemand uit je dagelijkse omgeving om wie je
geeft en die het moeilijk heeft. Is er een neiging in je om het lijden of
de pijn van die persoon weg te nemen? Zou je het graag beter willen maken
voor hem of haar? Stel je nu voor hoe je een stap terugzet in je
houding. Het lijkt alsof je hierdoor minder meevoelt, minder compassie hebt; je
trekt immers als het ware je handen terug. Maar die stap naar achter is
wijsheid, want die maakt het jou mogelijk contact te maken met het niveau
van de ziel, waardoor het lijden van de betreffende persoon in een ander
licht verschijnt. Probeer het eens: maak contact met de ziel van die
ander. Het hoeft niet meer te zijn dan een gevoel dat je krijgt, een vluchtig
beeld, een waarneming. Voel dat er in die ander een niveau is dat veel
groter is dan de pijn of het ongeluk waar hij of zij nu inzit. Voel dat er een
hogere laag van wijsheid en diepte om die persoon hangt, heel
dichtbij. Misschien onzichtbaar voor diegene zelf. Het is jouw
rol als gids om een verbinding tot stand te brengen tussen die hogere laag
en het dagelijks bewustzijn van de ander. Wanneer dat lukt, verschijnt zijn
of haar lijden in een ander perspectief, verandert de beleving ervan,
gaat hij of zij meer vrede ervaren, meer overgave.
Dit is jouw rol. Het zal niet altijd lukken. Het kan ook tijd kosten voordat de ander zich opent voor dat perspectief. Maar dit is jouw rol. Het is niet de rol van een gids om pijn of lijden weg te nemen, ook al zou dat iemand in eerste instantie blij maken, opgelucht doen zijn. Er wordt van jou wijsheid gevraagd, er wordt van je gevraagd een stap naar achter te zetten en geduld te beoefenen. Wanneer je er in slaagt te bemiddelen tussen dat hogere perspectief van de ziel met zijn energie van vrede, en de aardse persoon met zijn strijd in het dagelijks leven, dan heb je hem of haar iets enorm kostbaars gegeven: contact met de eigen kern, een contact dat elke keer opnieuw kan worden aangegaan in nieuwe situaties die ongetwijfeld zullen komen. Je hebt op deze manier Iets blijvends gegeven. Dat is je rol als gids.
Als
lichtwerkers op aarde zijn jullie ook betrokken geweest bij groepen en
collectieve bewegingen, waarbij het niet alleen ging om het helpen van
individuele mensen, maar ook om het veranderen van de maatschappij. Ook
daar hebben jullie het vuur, de passie gevoeld om onrechtvaardigheid te
bestrijden en zijn jullie in conflict gekomen met bestaande machten en
krachten, is het letterlijk tot een botsing gekomen. Voel de
strijdlust eens die toen in je zat en waarvan je nu waarschijnlijk nog resten
herkent: de witte ridder op het paard die voor rechtvaardigheid strijdt en het kwaad
het liefst meteen zou willen elimineren. Voel de drift en de gedrevenheid in
die houding. Wat er is gebeurd in jullie levens, in jullie geschiedenis van
levens op aarde, is dat het conflict met de duisternis jullie duur is
komen te staan, het conflict met de machten die dit conflict wilden
voortzetten.
Bijna
iedereen van jullie heeft ervaren hoe het is om met geweld bestreden,
afgewezen en ook vernederd te worden. Hierdoor ging je zelf
uiteindelijk ten diepste twijfelen aan wie je was, aan wie je bent, aan je
missie van licht. Als je op diep niveau te maken krijgt met geweld en afwijzing
raakt het menselijk deel van jou, het innerlijk kind, zo ontredderd en
getraumatiseerd dat het buiten bereik dreigt te raken van je hogere zelf,
van je ziel. Het kind in je voelt zich vaak verloren, vervreemd van deze
wereld, niet welkom, gepijnigd, eenzaam. Jullie hebben allemaal in een of
andere vorm te maken met een innerlijk kind dat in de loop van
vorige levens beschadigingen heeft opgelopen. Maar bedenk dat er vanuit
een groter perspectief bezien een betekenis, een bestemming schuil gaat
achter deze cyclus van levens. Kort gezegd is die betekenis dat je moet
leren de energie van strijd los te laten en daarmee ook de energieën van
ongeduld en woede - spirituele woede over de onrechtvaardigheid die je ontmoet.
Het gaat erom een stap achteruit te zetten en contact te houden met een groter
perspectief. Opmerkelijk genoeg werpt de pijn van het verlaten, zelfs
getraumatiseerde innerlijk kind vruchten af; een pijn die jullie zelf ervaren
hebben in vorige levens en wellicht ook in dit leven. Jullie
ervaren die oude pijnen, angsten en onzekerheden vaak als een grote last
die je belemmert te leven en te genieten van het leven. Toch brengt deze pijn
je op een geheimzinnige manier iets heel bijzonders. Hij maakt jou gelijk aan
alle andere mensen.
Wanneer je
pijn diep hebt doorvoeld, vooral de geestelijke pijn van eenzaamheid, van niet
erkend of gezien worden, dan herken je die in de ogen van andere
mensen; en dan is je hart geopend en heb je mededogen. Dan wordt Je
blik vanzelf ruimer, ben je minder geneigd te oordelen over
andermans gedrag: je weet immers dat ook jij destructief gedrag
hebt vertoond vanuit een poging om emotioneel te overleven. De wonden
die in jullie zijn geslagen, leiden tot medemenselijkheid, en dat is een
voorwaarde voor het vervullen van je rol als gids. Een gids stelt zich niet
boven degene die hij onderwijst, hij of zij voelt vanuit het eigen hart de
diepe gelijkwaardigheid, de medemenselijkheid. Daarom is er in een ware gids
geen spoor van arrogantie te vinden, slechts menselijkheid en respect voor
de weg van de ander, ook wanneer die ander tijd nodig heeft om zich los te
maken van destructiviteit of duisternis.
Ik wil
jullie erop wijzen dat ook de donkere aspecten van jullie weg, van jullie
levenswandel op aarde, diepe betekenis heeft voor waar jullie allen
mee bezig zijn, voor het gids worden. Accepteer daarom oude wonden en oude last
vanuit het weten dat ze je kunnen verbinden met de ander: dat is uiteindelijk
waar alles om draait. Het is immers jullie doel kanaal te zijn, te
channelen, om die hoge vibratie van vrede en licht te kanaliseren naar de aarde
toe, een vibratie waar jullie allen zo naar verlangen en waar jullie allen
uit voortkomen.
Hoe zit het
met het ontvangen van dat licht, van die trilling? Wanneer je vanuit je
hart open bent naar de ontvangers, naar je publiek, wanneer je een diepe
verwantschap met hen voelt, ook al ben je een stapje verder, wanneer je nederig
genoeg bent, dan wordt je licht ontvangen. En dan heelt het ook jouw oude
wonden. Dat gaat gelijk op.
Vandaag wil
ik tegen je zeggen: omarm je rol als lichtwerker, als spirituele gids in
wording. Ga dat niet kleineren, praat het niet weg, wees niet sceptisch of
cynisch over je eigen vermogens, maar voel heel duidelijk dat deze rol bij
jou past. Je bent er al vele levens mee bezig. Het vraagt om een open en
geduldig hart, en om het loslaten van oordelen en strijd.
Voel de
energie van vrede opnieuw. Voel ook hoe je moe bent van het strijden: je bent
er aan toe je over te geven aan die energie van vrede.
In je
huidige leven is het niet meer de bedoeling om te strijden. De
bovenpersoonlijke energie waarvoor je je opent bij het channelen, sluit
hierbij aan; ze komt uit het rijk, ut de trilling van vrede. Op een zachte
manier wil die energie jou ondersteunen, een duwtje geven, en zich op een
vredige, en tegelijkertijd doeltreffende manier in de wereld verspreiden.
Geloof
daarin. Geloof dat je geholpen wordt. Je staat niet alleen. Ook jij hebt
gidsen. Voel hun aanwezigheid, hun liefde voor jou, hun oneindige geduld en
zachtmoedigheid. Zij zijn een spiegel, ze laten zien waar jij naar op weg bent.
Geniet van hun energie en geef deze door op aarde. Dankjewel.
© Pamela
Kribbe
Tekstredactie: Ben van den Broek
