EENZAAMHEID
Ik weet lieve Eenzame,
Het leven is niet zo gelopen zoals je had
gedacht..
Je had heel wat meer gehoopt en verwacht,
Je staat soms wat radeloos te kijken aan de
kant,
Begrijpt soms niet hoe je hier bent aanbeland
Je hebt het gevoel dat het leven aan je
voorbij is gegaan,
Alsof jij geen recht had op dat mooie
bestaan..
Ik weet hoe treurig en soms kan voelen,
Dat de boosheid in je soms moet bekoelen.
Snak je soms naar een liefdesfontein..
Lijkt het erop dat het er voor ieder wel is,
Maar dat jij ergens een afslag hebt gemist..
Je voelt je steeds meer verwijderd en anders
dan je medemens,
Je voelt echter een diepe
behoefte....verbinding is jou liefste wens.
Maar al zo vaak teleurgesteld en diep
geraakt,
Heeft jou op dit moment eenzaam gemaakt..
Misschien ben je bang om je weer te
verbinden,
Wil je jezelf niet meer verblinden..
Ben je wat meer afwachtend geworden en durf
je jezelf niet te geven,
Uit angst weer pijn in plaats van liefde te
beleven..
Ik weet lieve eenzame hoe dit is,
Te leven met net dat ene gemis..
Uit begrip en ervaring schrijf ik deze
zinnen,
In de hoop dat er voor jou opnieuw liefde mag
beginnen.
