Dubbele redding op zee
Gepubliceerd 22 juni 2018 | Door Ans Hoornweg
Een groepje
mannen was met een kleine boot de zee opgevaren om te vissen. Toen ze op
de volle zee waren hoorden ze op de boordradio dat er een vreselijke storm op
komst was. Vanaf dat moment maakten ze zich grote zorgen want hun boot was
al oud en had weinig technische hulpmiddelen aan boord, dus hoe zouden zij die
zware storm doorstaan?!
Op dat
moment zagen de vissers dat hun boot ‘begeleid’ werd door een school dolfijnen;
alleen zwommen ze niet voor de boot uit – wat dolfijnen normaal gesproken doen
– maar vlak náást hun boot. Eén van de mannen keek nieuwsgierig over de
reling en zag toen dat er tussen deze dolfijnen een klein, jong dolfijntje
zwom. Tot zijn afschuw zag hij dat er een kluwen plastic draad rondom het
lijfje van het kleine diertje gewikkeld zat. (Zoals jullie weten zijn álle
oceanen en wateren inmiddels ernstig vervuild door plastic, hetgeen de dieren
die in die wateren leven fataal wordt).
De volwassen
dolfijnen probeerden d.m.v. luid gekwetter de aandacht van de vissers te
trekken en hen duidelijk te maken dat het jonge dolfijntje hulp nodig
had. Één van de vissers kon dat dierenleed niet aanzien en sprong – met
gevaar voor eigen leven en gewapend met een scherp mes – het koude water in om
het jonge dolfijntje te redden. Dat was best gevaarlijk want het zeewater
was niet alleen heel koud, maar ook erg woest en onstuimig vanwege de
beginnende storm! Uiteindelijk lukte het de visser om – met veel
krachtsinspanning – het dolfijnenjong te bevrijden van het plastic draad,
waarna de man vermoeid en door en door koud weer aan boord werd geholpen door
z’n trotse kameraden.
Wat er
daarna gebeurde was heel mooi en bijzonder tegelijk, want ná de reddingsactie
gingen de dolfijnen vóór de vissersboot uit zwemmen, en loodsten op die manier
hun scheepje naar rustiger, veiliger vaarwater. Dankzij de hulp van de
dolfijnen ontsnapten deze vissers met hun boot aan de gevaarlijke storm, die –
zo hoorden zij later – vele andere schepen incl. bemanning fataal was geworden.
Ja, mens en
dier kunnen niet buiten elkaar …. en weet dat dolfijnen onze spirituele broeders
zijn!
Veel liefs,
Ans
