Gods liefde - wat jullie altijd al hebben geweten, dat diep binnenin jullie zelf is - omhult alle levende wezens in Zijn goddelijke omhelzing. Nu zijn jullie op het punt om de realiteit te ervaren van dat meest verfijnde gevoel dat jullie erfenis, jullie goddelijke voorrecht en jullie geboorterecht is. Het is liefdevol voor jullie bereid en in een toestand van absolute perfectie in de zekere wetenschap dat jullie zouden terugkeren om het op te eisen, en dat het klaar zou zijn voor jullie op het afgesproken moment.

SAUL

donderdag 10 augustus 2017

Niet van deze Aarde / Gepubliceerd 2 augustus 2017 | Door Ans Hoornweg

Niet van deze Aarde
Gepubliceerd 2 augustus 2017 | Door Ans Hoornweg

Er was eens een man die zich helemaal niet thuis voelde op deze Aarde. Deze man was paranormaal begaafd en had het gevoel dat de mensen hem niet begrepen omdat hij ‘anders’ was, en daar had hij veel verdriet van. Hij begreep niet wat de reden was waarom hij hier op de Aarde was.

Deze man droomde dikwijls van vreemde, andere werelden, en het liefst wou hij op die andere werelden blijven, maar helaas werd hij ‘s morgens altijd weer wakker in z’n Aardse bed. Op een middag zat de man terneergeslagen op een bankje ergens in het bos, en hij bleef daar urenlang eenzaam en alleen zitten. Op een gegeven moment begon het te schemeren en de man dacht dat hij naar huis moest gaan voordat het helemaal donker was, maar op dat moment verscheen er een helder wit licht aan de hemel waardoor hij in een soort van trance raakte. Even later landde er een kleine Ufo of ‘hemelvoertuig’ vlak bij de man op een open plek in het bos, waarna de man aan boord werd genomen door de wezens van dat voertuig.


In het ruimteschip zag de man een aantal prachtige vrouwen, die hem verleidelijk wenkten, en voor hij het wist had de man lijfelijk contact met enkele van die vrouwen. Na afloop hoorde hij de woorden: ‘Wij danken U hiervoor; wij zullen Uw kinderen dragen. Dit was de reden van Uw geboorte als mens op de Aarde, opdat wij Uw mensenkinderen kunnen dragen. Ons eigen volk is genetisch gezien verzwakt, maar dankzij U en nog vele andere Aardse mensen zal het weer sterk kunnen worden. Het kan zijn dat U zich deze ervaring later niet meer herinnert.’

Voor hij het wist zat de man weer op het bankje in het bos, en inmiddels was het helemaal donker buiten. In eerste instantie dacht de man dat hij gedroomd had van Ufo’s en vreemde wezens, maar toen hoorde hij een stem die zei: ‘Het was Uw taak om, als mens van deze Aarde, kinderen te verwekken bij buitenaardse vrouwen, om zo hun volk, dat ook het Uwe is geweest, in stand te houden.’

De man dacht bij zichzelf: ‘Wéér zo’n stem in mij; is dit nou wartaal?’.

Maar even later besefte én herinnerde hij zich dat dit inderdaad zijn van te voren afgesproken taak op de Aarde was, en hij dacht: ‘Ja, ik heb dit gedaan voor het volk waar ik van afstam, míjn volk, alleen was ik die belofte tot nu toe vergeten.’ Toen begreep de man ook waarom hij zich hier altijd zo eenzaam voelde, en waarom hij z’n draai niet kon vinden op deze Aarde, maar vanaf dat moment ging het steeds beter met hem.

Hij ontmoette een lieve, leuke vrouw en vroeg zich stiekem af of zij misschien ook van die ‘andere wereld’ afkomstig was, waardoor zij elkaar al kenden van een vorig leven op die wereld.

Alleen die gedachte al, en het feit dat hij kinderen in de ruimte had maakten de man blij en gelukkig voor de rest van z’n Aardse leven.

Veel liefs, Ans