Gods liefde - wat jullie altijd al hebben geweten, dat diep binnenin jullie zelf is - omhult alle levende wezens in Zijn goddelijke omhelzing. Nu zijn jullie op het punt om de realiteit te ervaren van dat meest verfijnde gevoel dat jullie erfenis, jullie goddelijke voorrecht en jullie geboorterecht is. Het is liefdevol voor jullie bereid en in een toestand van absolute perfectie in de zekere wetenschap dat jullie zouden terugkeren om het op te eisen, en dat het klaar zou zijn voor jullie op het afgesproken moment.

SAUL

zondag 6 augustus 2017

Deze Krachtige Dagen / 4 Augustus 2017 / door Suzanne Maresca

Deze Krachtige Dagen
4 Augustus  2017 / door Suzanne Maresca

Een kort verhaal door een van onze lezers… door Jenny Dixon

Ik dacht net dat ik zou schrijven om te zien of iemand anders de intense energieën van dit moment ook voelde.

Die komen en gaan in golven, nietwaar? Dagen of weken kunnen we verder zeilen, zich goed voelen, bijna tussen twee werelden in: de met licht gevulde bekijker merkt onze omgeving op zonder zich er deel van te voelen.

We voelen ons spiritueel. We voelen ons sterk, en zeker dat we echt deel zijn van een zich uitbreidend universum, en dat onze kern van buiten de wereld is. We kunnen de vingertoppen van ons denken voelen uitreiken om de randen van het Universum te raken.

Ons hart voelt zich alsof het buiten ons lichaam slaat, op een ritmische slag die gesynchroniseerd is met de getijden en de zon en de maan. We voelen ons Een met alles.

En dan gebeurt er iets en het komt allemaal brekend naar beneden. We voelen ons verloren, bang, alleen, geïsoleerd en we vragen ons af of we ons denken verliezen, omdat we gedacht hebben krachtige wezens van licht te zijn.


Namen we een verkeerde afslag en eindigden we verloren in de woestijn?
We worden bijna schizofreen en zinken in de duistere kast van depressie die schuilt onder de sterren, en die ons bedreigen om ons leven weg te nemen.

Gisteren was het een ruwe dag, de druk was intens. Ik voelde dat mijn zonnevlecht vast zat in een grote knoop dus kon ik nauwelijks ademen. Mijn hart centrum was een glazen plaat die gebarsten was door een steen van twijfel.

Ik was een rillende rommel die zich afvroeg wat er gebeurd was, waar was mijn soevereine kracht, waar was de ondersteuning en de liefde en de vreugde? Het Angst zweet overtrok mijn werkelijkheid, ik was erin gedoopt, verdronk, overlevings Angst, angst van bestaan, angst van verstikking, angst voor veiligheid en gebrek, angst van leven, angst voor de dood angst voor wat als ik het allemaal fout had?

Het was zo intens dat bijna na een volle dag hiervan stond ik plotseling vast op een plek, ik keek op en zei: “Help me Alsjeblieft! Ik kan hier niks meer van verdragen.”

Plotseling kwam er een sluier van kalmte naar beneden en werd over me heen gelegd. Ik voelde onmiddellijke vrede en ik voelde de woorden: “de pijn/het lijden/worsteling, de problemen, de moeilijkheid is voorbij.”

Ik zat en vroeg me af, zal dat waar zijn? Zijn we er helemaal doorheen?

Ik weet het niet maar het besef dat door me heen filterde is dat we alle angst en boosheid opruimen die is opgeslagen in onze cellen herinnering van alle levens, dus zullen we er nooit meer door beperkt worden.

Om ons vrij te maken. Hoe hoop ik dat dit waar is. Zeker zijn we door voldoende heen gegaan en we verdienen het om het leven te leven dat we weten dat waar is:  een leven van vervulling, vreugde, eenheid, vrijheid, overvloed, bekrachtiging, verlichting.

Een leven waarin we soeverein zijn en Bewuste Scheppers van de Nieuwe Aarde, waar we alle aspecten belichamen van De Schepper om de Hemel op Aarde te scheppen.

Amen hiervoor en Zo is het.