Gods liefde - wat jullie altijd al hebben geweten, dat diep binnenin jullie zelf is - omhult alle levende wezens in Zijn goddelijke omhelzing. Nu zijn jullie op het punt om de realiteit te ervaren van dat meest verfijnde gevoel dat jullie erfenis, jullie goddelijke voorrecht en jullie geboorterecht is. Het is liefdevol voor jullie bereid en in een toestand van absolute perfectie in de zekere wetenschap dat jullie zouden terugkeren om het op te eisen, en dat het klaar zou zijn voor jullie op het afgesproken moment.

SAUL

maandag 15 mei 2017

SAUL: Het nu moment is de enige tijd die bestaat. / 14 mei 2017 / via John Smallman


SAUL:
Het nu moment is de enige tijd die bestaat.
14 mei 2017 / via John Smallman

"Op Aarde zoals in de hemel!" Dat is waar de mensheid naar streeft. In het boek Een cursus in wonderen spreekt Jezus over de 'gelukkige droom', de plaats of de staat waaruit God je naar zich toe zal halen tot Eenheid met Hem.

Het ontwaken van de mensheid, jullie persoonlijke ontwaking, is de toegang tot die staat waar perfecte vrede in het goddelijke veld van Liefde heerst, dat alles is wat er bestaat. In die staat is alles wat niet volledig in overeenstemming is met de Liefde opgelost omdat niets ervan Echt is en alleen wat Echt is bestaat. Wat Echt is is eeuwig, zonder begin of einde. Wat jullie als mensen ervaren, terwijl het intens echt lijkt, is gewoon een droom, vaak een nachtmerrie, gevuld met pijn en lijden, waaruit je wakker wordt omdat het onmogelijk is om in de slaap te blijven en tot in het oneindige te dromen.

Als mens is de tijd waarin je slaapt een tijd om je fysieke voertuig te laten rusten en de energie te herstellen die fysieke of mentale activiteit eist en heeft gebruikt. Terwijl het lichaam slaapt is de eeuwige, de Jij die Eén is, waar het altijd is, in vrede in de Eenheid die God is.


Het ego zelf is een zeer kleine, maar zeer luid en luidruchtig concept van wat de afscheiding zou zijn als een dergelijke staat mogelijk was. Het is als een afgesplitst deel van het Zelf met een leven en geest van zichzelf. Het moet, zoals het lichaam, rusten omdat het concept van afscheiding zeer energie-intensief is en het gebruik maakt van de energie van het lichaam voor de spelletjes waarin het betrokken is.

Het belangrijkste spel is: "Ik ben alleen en bang, en ik moet geliefd en beschermd worden" en dat spel wordt op talloze manieren uitgespeeld als iemand probeert te vinden in de illusie wat het verloren is door te kiezen zich te verstoppen voor de Realiteit. Maar de Realiteit is niet op de hoogte van wat onwerkelijk is. De eenvoudigste analogie is die van kleine kinderen spelletjes met denkbeeldige karakters die ze als echt zien en verstoord raken omdat hun ouders ze niet kunnen zien of horen en daarom weigeren te geloven in hen. De ouders kunnen zich voordoen alsof ze erin geloven, maar de kinderen zien direct daar doorheen, omdat de ouderlijke reacties redelijk ongepast zijn door hun onvermogen om de denkbeeldige wereld van de kinderen te zien of daar binnen te gaan.


Naarmate de kinderen groeien laten ze die denkbeeldige wereld achter zich en betreden hun 'echte wereld' de grotere illusie die hun kleine geïndividualiseerde vervangt. Vaak bevatte de wereld van de kinderen zeer zwakke herinneringen aan de werkelijkheid, die zij met tegenzin wilde loslaten, maar die voor het grootste deel moesten worden losgelaten, wanneer zij ouder werden om binnen de illusie te werken, de echte wereld van hun ouders. Allen die als mensen incarneren hebben ervoor gekozen om het intense en angstaanjagende gevoel van afscheiding te ervaren, het verschaft de lessen die zij hebben gekozen om te leren, samen met hun hoofdtaak, de mensheid helpen ontwaken. Maar zoals we hier al eerder hebben opgemerkt, is de illusie, als eenmaal iemand erbinnen is belichaamd als een mens, wordt het zo intens echt ervaren, in feite zo echt is dat het herinneren van de vitale hoofdopdracht vaak onmogelijk wordt.

Het belangrijkste punt hier is dat de menselijke ervaring onwerkelijk is, hoewel het erg echt lijkt, omdat de pijn en het lijden, de opwindende avonturen of verliefd worden in je bewuste gewaarzijn extreem intense gevoelens voortbrengen, gevoelens zo intens dat de meeste mensen ze als zichzelf identificeren, of in ieder geval als een essentieel en onlosmakelijk onderdeel van zichzelf. Zonder gevoelens denken de meeste aan zichzelf als zijnde zonder een geldige identiteit, en dus zijn gevoelens zeer hoog gewaardeerd. Maar echt, hoewel vaak extreem intens, zijn gevoelens en emoties zoals het weer, tijdelijke staten die komen en gaan, maar niet voortduren. Desalniettemin kunnen ze vaak worden vastgehouden om de sensaties te verlengen, hetzij aangenaam of pijnlijk. In het laatste geval is het vaak in een poging om de schuld te leggen op iemand waarvan die wordt gedacht of geloofd dat die jou pijn of lijden heeft veroorzaakt.

Anderen veroorzaken niet jouw gevoelens, jouw gevoelens zijn alleen reflecties van hoe je jezelf ziet en wat anderen doen is bewustzijn brengen van die gevoelens in de voorgrond van je bewustzijn. Als ze diep pijnlijk en beschamend zijn, kun je hen ontkennen en ze naar buiten projecteren, weg van jezelf, uit je bewustzijn, en naar een ander of anderen. Wanneer je vasthoudt aan gevoelens, kun je de intensiteit van plezier of pijn die je de eerste keer hebt ervaren, herleven. Ze kunnen maken wat er is geweest en verdwenen en weer lijkt te gebeuren in het tegenwoordige moment als je ze in je gedachten laat herleven. Als er iets gebeurt dat jou onmiddellijke aandacht vereist in dit moment, bijvoorbeeld terwijl je auto rijdt, verdwijnt de herinnering die je herbeleefde, zodat je je op dit moment kunt richten.

Het nu moment is de enige tijd die bestaat en in het huidige moment worden jullie voortdurend vernieuwd als het volmaakte kind van God in het voortdurende moment van de eeuwige schepping waar jullie altijd perfect zijn, want dat is hoe God jullie geschapen heeft en wat Hij creëert verandert nooit. Verandering is van de illusie en in de illusie is het constant omdat het je altijd probeert te verplaatsen, weg van de Werkelijkheid. Aan de andere kant roept de Werkelijkheid jullie altijd naar huis, naar jullie natuurlijke staat van eeuwige vreugde, waar jullie volledig en eeuwig levend zijn.
Het leven is eeuwig, onophoudelijk, eindeloos. Daarom stoppen jullie nooit met leven. De menselijke dood, het neerleggen van een menselijk lichaam, is maar een verandering van staat, uit de illusie terug naar de werkelijkheid, die jullie nooit hebben verlaten. Een andere analogie: je kijkt naar een film, gaat naar het theater of leest een boek en wordt helemaal gevangen in het verhaal dat zich ontvouwt - emoties ontstaan, gedachten ontstaan, oordelen ontstaan die het verhaal betreffen - dan eindigt het verhaal en je bent terug met Jouw eigen leven en verhaal, dat heel anders is dan dat waarin je tijdelijk omhuld was en een deel van was.

Jouw menselijke leven lijkt daar een beetje op, maar omdat het jaren duurt in plaats van het aantal uren waarin een film zich ontvouwt, is het moeilijk om te weten en te begrijpen dat het maar een verhaal is. Je zult wakker worden in de werkelijkheid als het verhaal je niet meer fascineert, als je besluit dat je alle lessen geleerd hebt die het heeft te bieden. Jullie kennen allemaal wel iemand die een andere wereld lijkt te bewonen weg van het gewone dagelijkse leven dat de meeste mensen ervaren. Begrijp wel dat die persoon gewoon gekozen heeft om een meer geïndividualiseerde levenservaring in de illusie te ondergaan dan jullie hebben.

Jullie collectieve meer 'normale' ervaring is echt niet veel anders dan de geïndividualiseerde 'abnormale' manier van die andere persoon, maar omdat jullie het met anderen delen, lijkt het meer echt voor jullie dan de ervaring die andere ondergaan, die jullie als Onwerkelijk of krankzinnig zien. En in de illusie, waar jullie je zo afgescheiden voelen, ondanks jullie collectieve en vergelijkbare ervaringen, is het troostend om tot een groep gelijkgestemde individuen te behoren. En groepen, zoals mensen, die de neiging hebben om andere groepen te beoordelen als minder juist, minder goed of minder waardevol dan hun eigen groep. Binnen de illusie zou je kunnen zeggen dat er alleen maar wisselende niveaus van krankzinnigheid zijn.

De meesten van jullie hebben ervaringen gehad of werden lessen aangeboden die jullie perceptie van het leven en van jezelf drastisch veranderd hebben. Het zou het communiceren en het omgaan met iemand kunnen zijn geweest, wiens overtuigingen heel anders waren dan die van jezelf, of het hebben van een ernstig ongeval of een ziekte, of zelfs een Bijna Dood Ervaring. En als gevolg daarvan heb jullie je benadering van het leven en andere mensen veranderd omdat het in feite een belangrijke "wake-up call" in jezelf is geweest die deze verandering heeft geëist. Normaal gesproken, wanneer dat soort ervaring zich voordoen, is het aanvankelijk zeer ontroerende. Naarmate de tijd voorbij gaat en de acceptatie van jouw "nieuwe" levensperspectief groeit, kom je echter meer in vrede met jezelf, ben je beter in staat om jezelf te zijn en zoekt niet langer de goedkeuring of positieve aanmoediging van anderen door te proberen anders te zijn dan wie je bent. Realisatie heeft geopenbaard dat wie je bent, is wie je bedoeld bent te zijn, en je weet dat dat goed en onveranderlijk is.

Jullie zijn allemaal, zonder uitzondering, de geliefde en volmaakte kinderen van God, oneindig geliefd en volledig geaccepteerd zoals je bent, net zoals God die jullie heeft gecreëerd, voor altijd Eén met Hem, onveranderd en onveranderlijk. Verheug je dan in de zekerheid dat je altijd Een met je Bron bent, die natuurlijk, ook Jouw is. Eenheid betekent eenheid, dat er alleen Eenheid is en daarom is afscheiding onmogelijk, onwerkelijk, totaal illusoir. Jij zult wakker worden in de Werkelijkheid, want dat is waar je eeuwig bent, je hebt gewoon een ogenblik niet opgelet.

Met zo veel liefde, Saul.

https://johnsmallman.wordpress.com/


Vertaald: wakkeremensen.blogspot.nl