Gods liefde - wat jullie altijd al hebben geweten, dat diep binnenin jullie zelf is - omhult alle levende wezens in Zijn goddelijke omhelzing. Nu zijn jullie op het punt om de realiteit te ervaren van dat meest verfijnde gevoel dat jullie erfenis, jullie goddelijke voorrecht en jullie geboorterecht is. Het is liefdevol voor jullie bereid en in een toestand van absolute perfectie in de zekere wetenschap dat jullie zouden terugkeren om het op te eisen, en dat het klaar zou zijn voor jullie op het afgesproken moment.

SAUL

zondag 27 november 2016

Bashar: De Limbo-staat. / Darryll Anka / Geplaatst: 27 november 2016

Bashar:
De Limbo-staat.
Darryll Anka
Geplaatst: 27 november 2016
Vertaald uit het Engels door Henk Steur

Bashar: Goed, hoe voelen jullie je vanavond in jullie tijd terwijl jullie tijd scheppen om te bestaan?

Vraagsteller: Groots, perfect, etc….

B: Laten wij beginnen met de interactie, deze avond in jullie tijd, met de volgende benaming, en die zal, zoals jullie zeggen, een mondvol zijn ”Vertrouwen en Helderheid in Communicatie; de Limbo-staat, wat dit is en hoe het te gebruiken.” Dat zullen jullie en neem mij niet kwalijk als ik vanavond een beetje langdradig ben, maar deze dingen vereisen een beetje helderheid en her-bepaling.

Nu velen van jullie door de typen veranderingen gaan waar jullie doorheen gaan, nu jullie vele niveaus van energie ervaren in jullie bewustzijn, kunnen wij nu definiëren, op manieren waarop wij dit nog niet eerder hebben gedaan, sommige van de terminologieën die wij in het verleden hebben gebruikt in eerdere discussies met jullie, zodat wij misschien een beter inzicht krijgen in wat wij bedoelden toen wij bepaalde terminologie gebruikten.


Begrijp altijd, altijd, altijd dat er vele niveaus zijn, vele dimensies, vele verschillende gezichtspunten zijn voor de semantische zaken (van de leer van de betekenis der woorden) van elke specifieke definitie of elk woord dat wij in jullie taal kunnen gebruiken die niet geheel accuraat en representatief  kunnen zijn voor de terminologie die wij willen uitdrukken als wij die gebruiken.

Laten wij het dus eerst hebben over het idee van vertrouwen en helderheid in communicatie. Een van de eerste – laten wij zeggen problemen of moeilijkheden die wij hebben geobserveerd in jullie samenleving heeft eenvoudigweg te maken met de communicatie met jullie zelf omdat er vele negatieve gevoelens zijn, negatieve interacties, negatieve uitkomsten. 

Veel ervan hangen gewoon niet samen met het idee dat er feitelijk een onoverkomelijk probleem is, maar jullie mogelijkheid om te communiceren is gewoon niet zo effectief als het kan zijn. Omdat jullie jezelf in het verleden hebben geschapen als een maatschappij die, op een bepaalde manier, hulde in vele lagen van bewustzijn, zoveel lagen van interpretatie en symboliek, kunnen individuen, als zij dezelfde woorden gebruiken of niet, niet altijd duidelijk begrijpen wat een ander individu bedoelt met wat zij zeggen.

Hierdoor hebben wij een eenvoudige suggestie. Het heeft te maken met vertrouwen dat jullie, ieder van jullie, deze interacties alleen proberen aan te trekken in jullie ervaringsrealiteit als die voor jullie voordelig zijn en je ook aangetrokken voelen tot andere individuen als jullie voordeel van hen kunnen hebben.

Door het vertrouwen dat dit de fundamentele reden is van het waarom jullie jezelf vinden interacteren, waarom jullie met iemand communiceren, kunnen jullie de volgende benadering kiezen die jullie misschien een beetje meer in staat stelt om een beetje helderder te zijn in jullie toekomstige conversaties.

Als jullie jezelf kunnen toestaan om te weten, te weten, te vertrouwen dat het andere individu in de conversatie de beste bedoelingen heeft, kunnen jullie hen helpen om helder te maken wat zij bedoelen. Jullie kunnen jezelf helpen en hen toestaan om jullie te helpen om te verduidelijken wat jullie bedoelen.

Als jullie gewoon aannemen dat wat zij zeggen, hoe het ook moge klinken, samengevoegd met wat jullie is geleerd, dat wat zij zeggen op de best mogelijke manier wordt bedoeld. Zodat iets, als het op de een of andere manier klinkt, laten wij zeggen, vreemd, uit balans of vreemd of misschien negatief, jullie de conversatie misschien kunnen stoppen en zeggen: “Ik weet, ik vertrouw erop dat jij de beste intenties hebt, de meest positieve intentie achter hetgeen jij zegt. Daarom weet ik, ook al hoorde ik het op deze manier, misschien, heel misschien, bedoelde jij dit. Is dit het wat jij bedoelde?” “Oh, ja, dit is wat ik bedoelde. Dank je wel omdat wij nu geen misverstanden hebben.”

Het is altijd onze suggestie: ga eerder voor het vertrouwen over de intentie achter wat er wordt gezegd dan jezelf toe te staan om door de woorden als marionet gebruikt te worden door de manier waarop zij klinken en wat jullie geleerd is te denken wat zij betekenen. Zoek uit wat zij werkelijk betekenen door te zoeken naar de intentie van de communicatie dan naar de “buitenkant” van de communicatie.

Reageer niet op de buitenkant; sta jezelf toe om te zoeken, zoek naar de intentie zelf. Help een ander door hem te laten weten wat hetgeen zij hebben gezegd met je doet en hoe je reageert. Laat hen weten hoe je interpreteert wat zij zeggen en vraag hen of zij werkelijk bedoelden wat zij zeiden of dat zij in werkelijkheid iets anders bedoelden.

Sta jezelf toe een gemeenschappelijke vertrouwen te ontwikkelen, gebaseerd op je begrip dat elk individu, hoe zij dit ook benaderen, hoe zij het ook brengen, waar zij ook vandaan komen- heb de intentie dat wat zij moeten delen constructief gebruikt kan worden, gebruikt kan worden om toegevoegd te worden aan de algemene creativiteit van jullie gecombineerde realiteit.

Beginnen met het benaderen vanuit dit gezichtspunt zal jullie in staat stellen om heel snel de intentie achter de communicatie te onderscheiden, te weten of die werkelijk positief of negatief is en jullie in staat te stellen om minder misverstanden te krijgen zodat jullie niet worden beledigd door de verschillende delen van je bewustzijn die jullie bang zijn om aan te pakken, de verschillende delen van je bewustzijn die jullie angst misschien naar de oppervlakte heeft gebracht door iets dat iemand heeft gezegd. 

Gewoon omdat het op een bepaalde manier werd opgevat omdat er een nuance aan was toegevoegd die niet noodzakelijk representatief was voor wat het individu bedoelde maar wat voor jullie misschien nodig was om te horen zodat jullie dit bepaalde deel van jezelf kunnen aanpakken nu het aan de oppervlakte is gekomen door deze bepaalde nuance.

Sta jezelf altijd toe dat elke conversatie die jullie met een ander hebben een echo is van de dingen waarvan jullie jezelf alleen maar vertellen dat jullie hen willen horen – op vele verschillende manieren. Onderzoek dit en werk hen onvoorwaardelijk uit, zonder voorwaarden op de manier waarop jullie openlijk vertrouwen op wat jullie aantrekken, op een bepaalde manier of vorm, dat er een intentie achter zit die past met die van jezelf, de algehele intentie van de steun en de toegevoegde, versnellende creativiteit van jullie hele samenleving; gewoon een suggestie!!!

Nu de limbostaat en hoe die te gebruiken. Wij hebben vaak met jullie gesproken over de limbostaat. Over het algemeen zullen de meeste individuen, als wij het over de limbostaat hebben – zeggen, over die tijd, of die tijden in je leven toen het erop leek dat jullie al het mogelijke hebben gedaan en nu stromen, zoals jullie dit zeggen, in een patstelling zitten.

Geen bepaalde richting maakt zichzelf meer duidelijk dan welke andere richting ook. Jullie hebben niet noodzakelijkerwijs een speciaal momentum of een impuls die meer zijn dan alle andere om in beweging te komen.

Jullie lijken tot stilstand te zijn gekomen, om de een of andere reden, en soms kunnen jullie de reden ervan niet doorgronden. Soms denken jullie het te kunnen en soms willen jullie het niet eens weten. Maar de limbostaat heeft een meer precieze en op een bepaalde manier een meer diepgaande definitie dan wij tot nu toe gehad met jullie gedeeld hebben. Dit gaan wij nu wel doen!

Het algemene idee, als wij naar jullie bewustzijn kijken, werd gezien als dit: een staat waarin jullie moeten wachten totdat er iets gebeurt nadat jullie al het mogelijke hebben gedaan en er niets meer is dat jullie kunnen doen. Nu stromen jullie in een limbostaat om te zien wat er uit alle dingen valt die jullie hebben opgezet. Jullie blijven als het ware dobberen. Goed, al deze dingen zijn, laten wij zeggen, reële opties, maar zij raken niet de essentie, het mechanisme, de structuur over waar dit wachten allemaal over gaat.

Het idee kan misschien het best uitgelegd worden door terug te gaan naar een andere analogie waar wij het al vaak over hebben gehad en dat is eenvoudigweg de analogie van de filmstrip. Wij hebben gesproken over het idee dat verschillende momenten in de tijd discreet zijn, zoals jullie wetenschappers zeggen: meervoudig kwantum, dat wil zeggen dat elk enkel moment zijn eigen nu-universum is.

En het volgende moment is in alle opzichten een compleet andere realiteit.

En wat jullie op een gegeven moment ook beslissen zal geheel en al bepalen welke vorm het volgende moment zal hebben, in die zin, hoe jullie het volgende moment zullen ervaren. En het ene moment hoeft niet verbonden te zijn met het volgende totdat jullie dat raam forceren en over de hele filmstrip komt dan het idee dat een constante moet zijn van het een leidend naar het ander.

Wij hebben het erover gehad dat jullie leven en de vele levens daar voor zijn als de beeldjes van een film, een beeldje tegelijk, een leven tegelijk.

In lineaire tijd lijkt het erop dat zij elk na elkaar komen, maar dit is de natuur van jullie fysieke realiteit.

Vanuit het gezichtspunt van degene die de film draait, zullen wij maar zeggen, bestaan alle filmbeeldjes NU. Jullie hele leven is er ook “ineens.” Al jullie levens, alle beeldjes, zijn er tegelijk. En vanuit het gezichtspunt van de hypothetische projector, die dezelfde is als jullie Hoger Zelf, jullie Overziel, kan elk beeld op elk moment bekeken worden, in welke volgorde dan ook – ongeacht de manier waarop jullie denken ernaar te moeten kijken, in lineaire tijd, van A tot Z; zo hoeft het niet te zijn.

Naar het idee van de limbostaat kan op twee manieren worden gekeken, nogmaals, de negatieve en natuurlijk de positieve manier; zoals overal op twee manieren naar gekeken kan worden vanaf de ene kant of de andere. De manier waarop wij hebben waargenomen dat jullie maatschappij over het algemeen heeft geïnterpreteerd wat wij de limbostaat noemen, is de negatieve kant en dit is niet denigrerend bedoeld.

Het is gewoon de negatieve manier om ergens naar te kijken – zie de volgende analogie. Laten wij zeggen dat jullie naar je leven kijken als een filmrol die door de projector loopt en dit met een bepaalde snelheid op het filmdoek laat zien.

De meesten van jullie, als jullie het hebben over de “stilstaande limbostaat als dingen niet lijken te gebeuren” kijken hier over het algemeen naar als het product van de film die op de een of andere manier langzamer gaat, naar een statische staat waarin jullie opeens zijn gefocust op maar een beeldje. En jullie weten niet wanneer de film weer verder gaat draaien.

Het idee om naar de limbostaat te kijken alsof je leven op een bepaalde manier langzamer gaat, is de negatieve manier om ernaar te kijken. Laten wij eens vanuit het positieve gezichtspunt kijken omdat, begrijpen jullie, hetzelfde effect wordt verkregen. De focus ligt op het ene moment, het nu-moment, als jullie begrijpen dat de film op een hoge snelheid gaat, maar dat jullie sneller zijn gegaan.

Jullie mogelijkheid om de beeldjes te zien is versneld om te passen bij de snelheid van de film, jullie gaan nu even snel als de film. Dit is wat jullie in jullie realiteit een stroboscopisch effect noemen.

Jullie, velen van jullie, hebben het idee gezien dat als iets beweegt, zoals vallend water, en jullie daar een fotoflitser op richten, de actie kunnen bevriezen en op een beeldje alleen maar een druppel water kunnen zien.

Op een bepaalde manier is dit wat velen van jullie nu doen, jullie versnellen je mogelijkheden om dingen te zien naar de snelheid van jullie scheppingen. En dus lijkt het erop dat zij stilstaan, het lijkt erop dat zij langzamer zijn gegaan en er niets gebeurt. Maar begrijp dat er een zeer diepgaand verschil is in de manier waarop je hiernaar kijkt want als je ernaar kijkt alsof je leven langzamer is gegaan, alsof de film langzamer draait, wachten jullie er meestal op om te wachten tot er iets gebeurt en komen jullie niet in actie, bewegen jullie je leven niet.

Toch, als jullie begrijpen dat de enige reden waarom dingen stil lijken te staan is, omdat jullie gewoonweg de snelheid van jullie creatie hebben verhoogd, kunnen jullie begrijpen dat het gezichtspunt nu een krachtpunt is; omdat jullie in een perfect evenwicht zitten met de snelheid waarmee jullie je realiteit scheppen, moment voor moment voor moment en dit betekent dat alles om jullie heen met dezelfde snelheid beweegt. En dit betekent weer dat traagheid in balans is en er niets is dat meer of minder mogelijkheid heeft om door jullie in gang gezet te worden dan jullie zelf – in de richting die jullie wensen.

Zij hebben allen dezelfde snelheid; jullie bewegen parallel, gesynchroniseerd ten opzichte van elkaar. En daarom hoeft er geen traagheid overwonnen te worden omdat jullie met dezelfde snelheid ten opzichte van elkaar bewegen – jullie en de gebeurtenissen in je leven gaan met dezelfde snelheid en jullie kunnen hen zachtjesaan elke richting op duwen die jullie wensen.

Dit is op een bepaalde manier de quote/on-quote, het geheim van wat jullie je vechtsporten noemen. Wat jullie een meester van vechtsport noemen zal jullie vertellen dat in de basis een schijnbaar zwakke persoon een schijnbaar sterkere, grotere persoon elke richting in kan krijgen die hij wenst in dit ene moment van actie van de kleinere persoon naar de grotere. De kleine past zich aan aan de snelheid van de grotere persoon en op dat moment zijn zij beiden exact gelijk in traagheid. 

Op dat moment beweegt niemand ten opzichte van de andere persoon en daarom is het eenvoudig om die persoon alle richtingen op te krijgen die de kleinere persoon wenst. Omdat er niets is dat overwonnen moet worden, geen massa, geen momentum, om te overwinnen. Alles beweegt op hetzelfde tempo en kan interacteren met elkaar op elke manier die men wil.

Deze limbostaat dus, deze tijd van schijnbare stilstand waarin het lijkt alsof jullie al het mogelijke hebben gedaan, is feitelijk de tijd waarin dingen het meest magisch, het snelst kunnen gebeuren. De enige reden waarom het niet lijkt te werken is omdat jullie staan te wachten totdat er iets gebeurt. Sta jezelf toe om vanuit dit gezichtspunt naar de limbostaat te gaan kijken. Kijk goed naar dit krachtpunt. Begrijp dat jullie stapvoets gaan, gewoon de koers synchroniseren, de letterlijke koers, waarop jullie bewustzijn de momenten van jullie realiteit schept.

Elk moment is een discreet moment, een discrete definitie, een discrete realiteit. Zij flikkeren allemaal, de een na de ander met een verbazingwekkend tempo, zo snel dat jullie fysieke realiteit een ononderbroken continuüm van tijd lijkt te zijn, maar dat is niet zo, het zijn discrete momenten, discrete definities. Als jullie denken dat jullie stromen in deze limbostaat staan jullie op het krachtpunt elke factor, elke gebeurtenis in jullie realiteit toe te staan om zich te bewegen naar de richting en de stijl die jullie wensen.

Alles wat jullie hoeven te doen als jullie op dit punt komen is handelen in de richting die jullie wensen en op de manier die jullie willen, handelen als de vertegenwoordiging van de realiteit die jullie wensen. Dingen in jullie leven zullen direct synchroon gebeuren, vallen direct op hun plaats.

Het enige dat jullie kan laten aarzelen is misschien – en ik zeg dit niet om jullie van streek te maken – het enige dat jullie kan doen aarzelen als jullie merken dat jullie in deze staat zijn, dat het zo makkelijk is om de realiteit die jullie wensen te scheppen dat sommigen van jullie bang kunnen worden van de kracht waarvan jullie je uiteindelijk realiseren dat jullie die hebben en daar een beetje afstand van nemen omdat jullie je op dit moment realiseren hoe krachtig jullie feitelijk zijn.

Het scheppen van jullie dagelijkse realiteit is een tweede natuur van jullie. Jullie zijn daarbij zo krachtig dat jullie in staat waren om te vergeten dat jullie de scheppers zijn van deze te ervaringsrealiteit.

Zo makkelijk komt het naar jullie toe. Het is zo makkelijk dat jullie in staat waren om te overzien dat jullie verantwoordelijk zijn voor het scheppen van die realiteit. Het komt zo makkelijk. Elke seconde, ELKE SECONDE, beoefenen jullie het kiezen van wat jullie geloven dat de beste te realiseren realiteit is om op dat moment te manifesteren, ELK MOMENT!!!

Zo krachtig zijn jullie!

Als jullie jezelf toestaan om te passen bij het niveau waarop jullie die realiteit scheppen zullen jullie je voelen alsof jullie stilstaan. Omdat jullie reizen met oneindige snelheden, en wanneer jullie met oneindige snelheden reizen, zijn jullie overal ineens.

En als jullie overal ineens zijn is het alsof jullie perfect stil staan omdat de enige manier om een gevoel van die beweging te hebben is als jullie een relatieve meting hebben tussen jullie realiteit en wat jullie een andere realiteit noemen.

Als jullie alle realiteiten kennen, alle gebeurtenissen, zijn alle scheppingen voor jullie gelijk omdat zij van jullie vandaan komen, als jullie hen allen toestaan om dat evenwicht te bereiken, kunnen jullie allen, laten wij zeggen, op hetzelfde niveau zijn, niets gaat er sneller, niets gaat er langzamer. En jullie kunnen de stukjes moeiteloos op hun plaats leggen. Jullie zijn in alle opzichten een gebeurtenis, een idee; en jullie beginnen alle gebeurtenissen in je leven werkelijk te zien als uitdrukkingen van jezelf.

En ik spreek nu niet figuurlijk, ik spreek nu niet filosofisch, ik spreek fysiek, mechanisch, letterlijk. Jullie zijn de scheppers van jullie realiteit. De limbostaat, wat jullie de limbostaat hebben genoemd, is jullie krachtpunt dat “leeft” in tegenwoordige tijd, in het NU.

Jullie zijn, zeg ik allegorisch, maar zoveel af (houdt twee vingers heel dicht bij elkaar) van het krijgen van alles dat jullie willen. Alles wat jullie dienen te doen is het nemen van die kleine extra stap.

En natuurlijk is voor velen van jullie, en nogmaals, ik zeg dit niet op jullie van streek te maken, de laatste stap de moeilijkste. Omdat jullie simpelweg steeds maar weer is verteld: “Zo makkelijk kan het niet zijn; zo krachtig kan het niet zijn!”

Maar dat zijn jullie wel omdat jullie aspecten en weerspiegelingen van de Schepping zijn. Jullie zijn gemaakt naar het beeld van God. Naar dit beeld gemaakt zijn betekent een echo zijn van God, en, in die zin, zijn jullie zo krachtig. Jullie zijn de Schepping zelf. Jullie zijn, in die zin, de dromen van God, de handen van God, de instrumenten, het gereedschap dat alle wezens in Schepping zijn. Jullie zijn, net als wij, alle verschillende manieren die de Schepping heeft om zichzelf uit te drukken, binnen deze Schepping!

Het is jullie natuur, het is de machinerie van jullie bestaan om de kracht zelf te zijn. Jullie hoeven geen gezwollen ego te ontwikkelen om dit te herkennen. Jullie kunnen jezelf toestaan om in balans te zijn met alle dingen en tegelijkertijd te weten dat omdat jullie in balans zijn met alle dingen, alles een uitbreiding van jullie is en dat jullie zullen bewegen in de richting die jullie zullen toestaan. Omdat jullie dit zeggen! Omdat dit jullie werk is! Als aspecten van het oneindige, om het zo maar uit te drukken, hebben jullie de verantwoordelijkheid gekregen om je directe realiteit te scheppen op de manier die jullie verlangen. Dat is de reden waarom jullie een vrije wil hebben.

Even terzijde, en refererend aan enkele conversaties die wij met een paar van jullie hadden, van tijd tot tijd, en nogmaals, wij willen niemand in jullie ogen vernederen, maar het lijkt ons behoorlijk tegengesteld dat er leden van jullie gemeenschap zijn die erop staan dat de Schepping de vrije wil in jullie inprent en tegelijkertijd jullie leven willen controleren met deze vrije wil.

Jullie hebben vrije wil omdat jullie een complete en volslagen vrije wil hebben. Jullie kunnen elke realiteit scheppen die jullie willen. Dat is het om naar het beeld van God geschapen te zijn. Handel ook zo, en jullie zullen gegarandeerd de hemel op Aarde hebben.

Onthoud dat het heden jullie krachtpunt is en in de limbostaat wachten jullie niet, staan jullie niet stil, maar hebben jullie oneindige snelheid. Beweeg je in de gewenste richting en alles zal automatisch, synchroon, op zijn plaats vallen.

Ik garandeer het jullie en jullie zullen een leven vol extase hebben. En onthoud: er bestaat niet zoiets als te goed om waar te zijn of te goed om lang te kunnen duren!

Extase is waar jullie van gemaakt zijn, het is de hoogste energie van schepping die weerspiegeld en gepresenteerd wordt door jullie fysieke vorm. Leef ook zo, omdat jullie gemaakt zijn van levend leven, jullie zijn de extase zelf. Hierover is in onze beschaving geen enkele twijfel.

En nogmaals, wij herinneren jullie daar alleen maar aan omdat wij van jullie houden en wij zullen altijd – hoe jullie ook over jezelf denken – in jullie geloven. Jullie kunnen elke realiteit scheppen die jullie willen en wij zullen bij jullie zijn, welke realiteit jullie ook zullen scheppen.

Maar het type realiteit dat jullie scheppen zal exact bepalen hoe wij in staat zullen zijn om met jullie te interacteren; niet dat dit nu het allerbelangrijkste in jullie leven is. Jullie zijn het belangrijkste in jullie levens.  

Het is gewoon zo dat als jullie dit herkennen, jullie elkaar kunnen dienen en een realiteit van vreugde kunnen scheppen en je dan voor ons kunnen openen voor de uitnodiging die wij van jullie nodig hebben om met jullie samen te werken en gezamenlijk ons en jullie ras te laten bloeien tot een grotere beschaving die voor altijd door kan gaan met scheppen op extatische manieren.

Want er komt geen einde aan, in ieder geval geen einde dat wij hebben gevonden in de duizenden jaren, in de duizenden beschavingen die schepping hebben ontdekt. Er is nooit, zelfs maar een sprankje, ontdekt van een einde. En voor wat ons betreft zal dit er ook nooit komen.

Wij verheugen ons over elke mogelijkheid die jullie ons willen geven om creatie met jullie te delen maar alleen als jullie bereid zijn om volledig te zijn wie jullie zijn want wij willen niet met jullie samenwerken maar vooral met idee van wat jullie denken te moeten zijn, alleen met jullie eigen illusies en, misschien, jullie dwalingen ten opzichte van je zelf. Wij geven de voorkeur – in jullie terminologie – aan het echte artikel, omdat wij het echte ding kennen dat jullie zijn: creatieve wezens, spontane wezens, liefhebbende wezens die alles kunnen scheppen dat zij willen, inclusief de hemel op Aarde.

Wij danken jullie dat wij hier konden spreken, of zal ik zeggen, mij toe te staan door de mond van dit kanaal te spreken. Als tegenprestatie voor het geschenk dat jullie ons hebben gegeven, voor het met ons delen van een deel van jullie bewustzijn, in ruil voor dit liefhebbende cadeau, wil ik jullie nu vragen: “Op welke manier kan ik jullie van dienst zijn?” Begin te delen en spreek dusdanig dat iedereen het ook met je kan delen.

Een goede dag voor jullie!

Bashar