Gods liefde - wat jullie altijd al hebben geweten, dat diep binnenin jullie zelf is - omhult alle levende wezens in Zijn goddelijke omhelzing. Nu zijn jullie op het punt om de realiteit te ervaren van dat meest verfijnde gevoel dat jullie erfenis, jullie goddelijke voorrecht en jullie geboorterecht is. Het is liefdevol voor jullie bereid en in een toestand van absolute perfectie in de zekere wetenschap dat jullie zouden terugkeren om het op te eisen, en dat het klaar zou zijn voor jullie op het afgesproken moment.

SAUL

woensdag 14 september 2016

Nieuwe website en een mooi verhaal 13 september 2016 / Lilian Ferru


Nieuwe website en een mooi verhaal
13 september 2016 / Lilian Ferru

Lieve mensen,

Ik ben helemaal happy, niet alleen omdat de zon zo uitbundig schijnt, maar ook omdat de gloednieuwe website: jijbenteenwonder.nl online is. Alles komt hier samen. Ik schrijf, organiseer, interview, beheer degoednieuwskrant.nl en verras mensen via het angelfonds. Paul tilt je op naar de werelden van licht zodat je de liefde opnieuw in je leven kunt gaan vieren.

De uitnodiging naar kinderen is de kosmos in geslingerd. En ze komen. Hetzij via de ouders, of, zoals bij teenagers, uit eigen beweging. De healings zijn zo fantastisch. Binnen de kortste zijn de kinderen in overgave en laten zich mee nemen naar de velden van eenheid en vrede. Een autistische jongen zag zoveel prachtige bloemen in een schitterend landschap, dat hij niet van plan is dit ooit te vergeten. Een meisje met een negatief zelfbeeld maakt de keuze om nooit meer haar vinger in haar keel te steken om slanker te worden. Een ander meisje danst op de regenboog en wordt door donsachtige liefdevolle armen omhult. Er zijn vele prachtige verhalen. Een wil ik hier vertellen. Het gaat om een machtig klein meisje dat diepe indruk op ons heeft gemaakt. Het is een ingekort fragment uit het boek: ‘Liefde kijkt naar liefde’, dat op 13 november verschijnt.


 kinderen meditatie1140

Ik volg Xara (gefingeerde naam) al vier jaar. Ooit is er via het Angelfonds gedoneerd voor een therapie in het buitenland. Sindsdien houdt haar oma mij op de hoogte. Kleine Xara is geboren met zwakke spieren. Ze heeft onvoldoende controle over haar lichaam. Oma, de ouders, en het zusje, komen mee. Na de kennismaking geef ik Xara de knuffel die ik heb gekocht. Het is een grote beer.

Toen ik hem zag wist ik meteen dat hij voor haar zou zijn. Lekker groot en zacht en met een rode strik. In kindertaal leg ik aan iedereen uit wat hun te wachten staat, waarbij ik mij voornamelijk tot Xara richt. ‘Dit is Paul,’ zeg ik, alsof ik een sprookje vertel. ‘Hij kent hééel vééel lichtwezens. Ze zijn héél groot en vol liefde. Die komen vandaag állemaal om jou te helpen. Vind je dat goed?’ Xara knikt, haar hoofdje ligt schuin. We zitten voor het haardje. Ik zet drankjes en fruit neer. Xara ligt bij papa op schoot en is dichtbij Paul. Daar gaan we.

Xara ligt er ontspannen bij. Na afloop is het stil. Zelf ben ik ver weg geweest, mijn hoofd voelt anders. ‘En schatje?’, vraag ik aan Paul zoals ik altijd doe. Hij steekt drie vingers omhoog. ‘Is Lara een drie?’ ‘Ja! ‘Wat is dat? Drie?’ wordt er gevraagd. Hoe moet ik dat de verschillende dimensies uitleggen? Ik wil dat Xara het ook begrijpt. ’Schattebout. Paul heeft gezien dat jij heel sterk bent’.

Met mijn armen maak ik een weids gebaar. ‘Er is één. Hier zijn de mensen bang en maken zich veel zorgen. Veel mensen op aarde zijn zo. Dan is er twéé. Deze mensen weten al beter dat ze verbonden zijn met het licht.’ Ik maak de beweging van Paul. Van boven naar beneden trek ik met mijn hand een krachtige lijn. Eén zijn met de Bron. ‘Dan is er drié. Daar ben jij eentje van! Dan ben je héél sterk en er is veel licht in jou.‘ (Ik leg het natuurlijk wat uitgebreider uit dan zoals het hier staat.) Ik heb geen idee of Xara ook maar iets begrijpt van wat ik zeg. De ouders luisteren in elk geval geboeid. Als ik ben uitgesproken kijkt iedereen naar Xara. Ze wil wat zeggen, verzamelt al haar krachten. Elk woord kost moeite. Iedereen wacht gespannen af. ‘Mag ik nog een aardbei?’ We schieten in de lach, maar zijn nog niet klaar.

kleuren bloemen2

Paul wil dat Xara tegenover hem zit. We pakken een krukje. De moeder ondersteunt haar ruggetje. Paul neemt de kleine handjes van Xara. Doet er wat mee, knijpt er een beetje in, draait er zachtjes aan. Ik weet dat dit met de energiestroom te maken heeft. Strak kijkt hij naar Xara en zij kijkt met een schuin hoofdje terug. Paul maakt een beweging, alsof hij iets voordoet. Een halve draai naar rechts, kin omhoog, hoofd omhoog. Moeizaam recht Xara haar hoofd. Paul heeft iets dwingends, zijn kaak staat gespannen. Zijn blik is priemend, houdt die van haar vast. Ik voel heel goed wat hier gaande is. Het is innerlijke communicatie. Hij herhaalt de beweging en blijft haar indringend aankijken. Zij doet hem na. De macht straalt van Paul af. Het is alsof een heerser je vertelt wat te doen. ‘Sta op! Recht je rug!’ Het heeft iets bevelends. Het ongeloof wordt gewist. Wonderen kennen geen rangorde naar moeilijkheid. Niets is onmogelijk. Jij kunt dat! Iedereen kijkt gefascineerd toe. Xara doet wat Paul doet. Ze volgt, al is het een enorme inspanning. Wow, hier gebeurt iets. Het is een omslag, iets in Xara begrijpt de boodschap van Paul. 

kleuren bloem3

Dan wil ze staan. Ze spartelt op haar beentjes, maar doet een poging. Daarna zit ze op de mat met een stralende glimlach. We gaan nog even naar de visjes in de tuin kijken. Oma is dankbaar, de moeder geroerd, het zusje stil, de vader blij. Iedereen gaat met een licht gemoed naar huis. Maar voordat het zover is, is er nog het afscheid tussen Xara en Paul. Ze wordt op vaders armen vastgehouden, kronkelt heen en weer. Ze wilt iets. Ze wil op de grond gezet worden. Ze maakt een pasje naar Paul, en wat dan gebeurt gaat recht mijn hart in. Kleine heeft het geschenk aanvaard en op waarde geschat. Ze wil Paul persoonlijk bedanken en staand op haar eigen voetjes, nestelt ze zich tegen hem aan. Haar kleine armpjes proberen hem te omvatten. Paul koestert haar in een tijdloos moment. Voor mij is dit een wondermoment, dat vier jaar geleden in gang is gezet.

Xara wordt in haar coole rolstoel, met vlinders aan de wielen, naar de deur gereden. Oma geeft haar de beer. Ze grijpt hem vast alsof ze hem nooit meer wil loslaten. Ja dit meisje is beresterk. Daarom was die beer voor haar. Na afloop en als iedereen is vertrokken voel ik nog de nawerking van de healing. De druk op mijn hoofd is er nog steeds. Paul’s blik staat op oneindig. ‘Wow’, zeg ik, ‘dat was intens’. Ook Paul is onder de indruk. Ik stel vragen. ‘Heeft ze vandaag gekozen om op te staan? Te staan voor wie ze is?’ ‘Ja’. ‘Dan kan het lichaam niet anders dan volgen?’ ‘Ja’. Ik begrijp dat er nog mooie dingen staan te gebeuren. De innerlijke wil is gesterkt, zo is mij duidelijk. Ik zie dat Paul nog steeds met Xara bezig is. Iets in mij weet dat hij aan haar zijde is en over haar zal waken. De volgende dag is er een mail van de vader:

Toen Xara vanochtend wakker werd, zei ze steeds dat ze heel sterk was geworden. Ze zei steeds:  ik ben zo sterk als een beer!!! Met mijn ogen kan ik zo een huis optillen!! De beer is heel belangrijk voor Xara. Toen ze vanmiddag bij een kindje uit de klas op bezoek was vertelde ze ook over Paul en hoe sterk hij haar had gemaakt!! Ben benieuwd wat kleine Xara ons nog allemaal gaat laten zien’. 

kleur engel

Bij een healing van Paul gaat het er niet om dat hij jou ‘beter’ maakt. Het gaat er om dat de weg vrij wordt gemaakt zodat het licht sterker in jouw bewustzijn kan stralen. Het is dit licht dat geneest, want alle macht komt van de Bron. Welke impact een healing heeft is moeilijk te voorspellen, maar waar liefde, licht en verbondenheid is, kunnen wonderen niet uitblijven.

Wil je ook een kind, een groep of klas, de ervaring van eenheid laten meemaken, mail me.

Liefs, Lilian