De Wet van Een

De Wet van Een is een vaststaande en universele wet. Degene die de Wet van Een begrijpen, realiseren zich dat alles Een is. Dat iets los lijkt te staan van het geheel zal uiteindelijk niets anders blijken te zijn dan een illusie van degene die ervan overtuigd zijn dat de dingen van elkaar gescheiden zijn, waardoor ze lijken te bestaan uit losse fragmenten zonder samenhang.

Kosmisch Bewustzijn geeft het inzicht dat het Universum een geheel is, Wanneer het Universum als Een geheel wordt herkend, kan universele harmonie worden bereikt.

Paul Shockly

zaterdag 9 maart 2013

Dolores Cannon - Deel 4 - 9 maart 2013


Dolores Cannon - deel 4

9 maart 2013

Vertaling winnyd@stralendetoekomst.nl

Dolores: Deze vreemde gevallen gebeurden niet alleen in mijn vroege onderzoeksdagen in de jaren rond 1980. Ik geef hierbij een recent geval dat het vermogen van buitenaardsen laat zien om een illusie te creëren op een veel grotere schaal dan alleen maar met dieren.

In 1997 had Clara me geschreven en diverse keren per telefoon gevraagd om een sessie met haar te doen. Er zijn nu zoveel mensen die dit willen dat ik gestopt ben om ze bij mij thuis te geven. Ik neem ook geen nieuwe subjecten/klanten meer aan behalve als ik een lezing moet geven in de stad waar ze wonen en alleen als ik dan de tijd ervoor heb. Ik herinnerde me Clara niet of ons gesprek. Ze ontdekte dat ik in mei in Hollywood moest zijn, voor een conferentie dus belde ze en vroeg om een afspraak. Ze woonde bij San Francisco maar ze wilde graag naar Hollywood komen. En onder die omstandigheden kon ik haar niet weigeren.

[Omdat de conferentie een flop werd, had Dolores meer tijd en was erg ontspannen toen Clara in haar hotelkamer kwam]

Clara is een aantrekkelijke blondine in haar veertiger jaren, schijnbaar actief, intelligent en in goede gezondheid. Tijdens ons gesprek vooraf, waarin ik probeer het probleem of de reden vast te stellen voor de sessie, zei ze dat de hoofdzaak van het probleem een episode van missende tijd was die enkele jaren tevoren gebeurd was. Ze gaat vaker naar Hawaii voor conferenties voor haar werk. Bij deze gelegenheid reed ze zelf op het eiland Maui. Het schemerde bijna maar was nog licht en ze zocht een restaurant dat ze bij eerdere tochtjes gezien had. Dat lag op het strand en ze wilde daar haar avondmaal nuttigen en ondertussen naar de zee kijken. Terwijl ze reed en zocht, ontdekte ze dat ze al voorbij de ingang was gegaan. Ze besloot om een stukje verder te rijden om een plekje te vinden om te gaan keren en terug te rijden. Dit deel van het eiland had weelderig tropisch groen en palmbomen die de twee rijstroken overschaduwden. 


Een paar huizen lagen achteraf de weg en werden uit het zicht verborgen. Ze vond tenslotte een weg om om te keren, alhoewel ze mentaal opmerkte dat ze die nooit eerder gezien had toen ze dezelfde route reed. Toen ze daar indraaide bevond ze zich in een groep kleine behuizingen samengesteld uit modulaire woningen. Die lagen tussen palmbomen in een heel aangename omgeving. Ze draaide haar auto daarin en keerde om. En dat was het laatste dat ze zich herinnerde.

Het volgende ogenblik bevond ze zich aan de andere kant van het eiland en reed over een drukke hoofdweg met vier rijstroken. Het was nu totaal donker en ze had er geen idee van hoe ze daar kwam.

Een jaar later toen ze terugkeerde naar hetzelfde eiland voor weer een conferentie, reed ze langs dezelfde weg en zocht naar die groep huizen, uit nieuwsgierigheid, omdat het vreemde incident nooit meer uit haar denken weg was gegaan. Ze reed het hele gebied rond en alhoewel ze het hotel weer terugvond, vond ze die groep huizen met de modulaire woningen niet meer terug. Dit had haar in verwarring gebracht en daarom wilde ze een sessie. Ze wilde ontdekken wat er die avond was gebeurd, en hoe ze zo mysterieus aan de andere kant van het eiland terecht kwam zonder enige herinnering dat ze daar naar toe was gereden. Ze bleek een uitstekend subject te zijn. Ik had geen probleem om haar onmiddellijk in een diepe trance te krijgen, en ze sprak best veel nadat ze de scène was binnengegaan. ..




Jeshua via Judith Coates: "De Evolutie van het Aardse Bewustzijn" Maart 2013 Judith Coates

Jeshua:
"De Evolutie van het Aardse Bewustzijn"

Maart 2013 / Judith Coates

Dierbare, Ik zou nu met je willen spreken over de evolutie van het bewustzijn op dit draagvlak. In het begin - jullie houden ervan te spreken over het begin en het einde, maar, in Waarheid, was het begin geen begin; het begin was een Isheid dat buiten de tijd is. Maar met wat jij zult begrijpen binnenin dit punt van concentratie, in het begin was er bewustzijn, besef, Isheid: en Isheid hoefde diens Isheid niet te verwoorden om zichzelf te kennen. Het was een Isheid van zijn, van uitbreiding. En de uitbreiding gaat door.

Zoals jullie de tijd begrijpen, het bewustzijn was en breidt zich nog steeds uit in Diens realisatie van Isheid. En in de uitbreiding, raakte Het, wat jullie noemen, gedachten aan, en Het verlangde ernaar binnenin de uitbreiding om Zichzelf op alle manieren te kennen: voorbijgaand aan wat jullie je zelfs maar voor kunnen stellen binnenin dit punt van concentratie. Het was/is als het zuurdeeg binnenin het brood, een uitbreiding die moet zijn, die niet ontkend zal worden.

En binnenin de heiligheid van het geheel van de Isheid, kwam er verlangen naar voren om tot uitdrukking te brengen. En het verlangen bracht vele, vele rijken, vele dimensies naar voren: vele werkelijkheden vanuit de ene Werkelijkheid.


vrijdag 8 maart 2013

‘Matthew-boek: Aarde’s Gouden Periode deel 1

Dit is een boek van Suzy Ward, die de moeder was van Matthew. Het is getiteld: " Earth’s Golden Age, Life beyond 2012” Ik kreeg dit boek om te vertalen. De hoofdstukken komen langzamerhand binnen, dus bewaar dit deel alvast.

Kleine uitleg voor iemand die het verschil niet kent tussen God en Schepper. De Schepper staat boven alle universums waarboven elk dus een God staat die ook is geschapen door Schepper. ‘ God’ is dus de God van ons Universum.
Matthew schreef daar vaker over.


Vertaling winnyd@stralendetoekomst.nl


Suzy Ward met: Aarde’s Gouden Periode
Het Leven verder dan 2012

Een ‘Matthew-boek’ met Suzanne Ward
2012 Copyright van Suzanne Ward



In TOEWIJDING

met de onvoorwaardelijke liefde van onze familie op Aarde
voor jullie broeders en zusters in andere werelden. 


De kracht van LIEFDE is de sleutel tot de Gouden Periode.

AARDE’S GOUDEN PERIODE
Het leven verder dan 2012 

Ashtar via James McConnell: "Ashtar" en "Iemand Die Dient" De Domino's Staan op het Punt 8 Maart 2013

"Ashtar" en "Iemand Die Dient"
"De Domino's Staan op het Punt
 te Beginnen met Omvallen” 

 Antwoorden van de Meesters:
8 Maart 2013 / James McConnell
Iemand Die Dient:

Ohm Mani Padme Uhm. Groeten aan jullie, het is goed om hier weer met jullie te zijn. Maar ik blijf hier slechts een klein poosje, slechts een moment, om energie voor te bereiden voor de volgende om door te komen die een beetje wenst te spreken. Wij zullen hier in korte tijd weer terug zijn.

Ashtar:

Ik ben Ashtar. Ik ben slechts één keer eerder door deze persoon gekomen, maar het is nu tijd om mijn energie door deze heen te lenen aan velen die deze woorden zouden willen horen en lezen. Want de tijd is nu gekomen, een tijd om je op alles voor te bereiden waarop jullie gewacht hebben. Want zeer spoedig, zeer binnenkort, velen zouden het nu op handen zijnde noemen, zijn er deze veranderingen die eraan komen die gedurende vele eonen aan tijd voorspeld zijn.


Kryon: Spiritualiteit en de innerlijke werelden. Barbara Bessen 8 maart 2013. Geplaatst: 25 oktober 2014

Kryon: Spiritualiteit en de innerlijke werelden.
Barbara Bessen
8 maart 2013. Geplaatst: 25 oktober 2014
Vertaald uit het Duits door Henk Steur

De meeste mensen houden zich bezig met de uiterlijke wereld, met hetgeen er buiten gebeurt, wat hen overkomt en wat zij met andere mensen beleven. De beoordeling gaat via het verstand, op basis van de opgeslagen criteria die uit het emotioneel lichaam stammen. Omdat ik jullie altijd graag bij mijn beschrijvingen wil betrekken vraag ik jullie nu de ogen te sluiten en je de dag van gisteren te herinneren. Hoe waren jullie ontmoetingen, welke gevoelens hadden jullie daarbij? Waardoor werden deze ontmoetingen bepaald?

Ga alleen van jezelf uit: In welke innerlijke toestand was je, hoe voelde je je erbij? Niet lekker, gelaten, vrolijk? Neem even de tijd om dit te overdenken. Sluit je ogen en laat de dag van gisteren voor je innerlijk oog de revue passeren en onderzoek hem. Analyseer alles wat er gebeurde naar uitgangspunt en voortgang en naar je eigen vereisten als je bijvoorbeeld je chef of een collega ontmoette. Waren er gevoelens van boosheid? Zo ja, Waarom? 


donderdag 7 maart 2013

De twaalf Herinnerings Sleutels

De twaalf Herinnerings Sleutels

Ik Ben Liefde

Niemand bestaat zonder het. Liefde is de Creatieve Kracht in de oorsprong van Alles Wat Is. Niets groeit en ademt zonder het. Waar Liefde is, is Leven en uitbreiding. Waar het niet is, is dood en spanning. Iedere ademhaling die ik doe is pure Liefde wanneer ik de Stroom van Liefde mijn lichaam laat binnenkomen en haar bestaan ondersteun. Het begrijpen van de puur creatieve kracht van Liefde die zich door mij manifesteert en door de prijzenswaardige diversiteit van Leven waarin alles nauw is verbonden, is de Sleutel tot het volledig herinneren van Wie Ik Ben, als Een met Al Dat Is. Mijn universele uitlijning via de uitdrukking van de centrale kern van mijn Ziel dat Ik Liefde Ben wordt ook erkend, en eert en autoriseert de werkelijke essentie van Wie Wij Zijn als Een met Alles Dat Is – daarmee onderstrepend de onderliggende herkenning dat de "Ik” die dit claimt het Omniversele Wezen is van wie wij allemaal afstammen, met wie wij allemaal ons bestaan delen, en aan wie wij allemaal eeuwig zullen terugkeren.

Ik Ben Licht

Vanuit Liefde komt het Licht dat het bewustzijn brengt van alles naar Alles Dat Is. In haar oneindige uitbreiding vanuit de Bron waar Liefde en Licht als eerste verschenen, brengt het Licht van Liefde, waar Het ook schijnt, de Creatieve Goedkeuring van Openbaring met zich mee. Liefde is de Alfa en Licht is de Omega. Net zoals Liefde de uit de openbaring gebleven Voelende Aanwezigheid naar Haar eerste uitbraak van Licht bracht, brengt het Licht deze Allesomvattende Aanwezigheid naar een steeds scherpere focus van bestaan. Via het claimen van mijn noodzakelijke Lichtessentie, dezelfde die schijnt door alles wat is, verkondig ik Wie Ik Ben aan de Universele Kracht van Liefde in mij en accepteer het bruidscadeau van ontvangenis voor een nog delicatere uitdrukking van Alles Dat Is. Ik word letterlijk het Licht van de Scheppersbron en ontvang helemaal opnieuw, op mijn eigen microscopische niveau, de Universele Realiteit van alle dimensionele rijken van openbaring en voor Haar oneindige duw naar het Zijn via alles dat Ik Ben.

Ashtar via Karen Doonan: Ashtar Spreekt in WAARHEID tot de Nieuwe Aarde 7 Maart 2013


Commandant Ashtar Spreekt in 
 
WAARHEID tot de Nieuwe Aarde
7 Maart 2013 / Karen Doonan
Diegenen die in staat zijn om mijn energieën te onderscheiden zullen nu in staat zijn mijn communicatie te begrijpen want Ik kom met een reden om door dit kanaal heen te communiceren. Voor diegenen die wachten op de bevestiging van de Nieuwe Aarde, dan is DIT in WAARHEID de bevestiging van de Nieuwe Aarde. Diegenen die ernaar gestreefd hebben om de WAARHEID in het open zicht verborgen te houden vallen nu langs de kant van de weg want de WAARHEID kan niet verborgen worden voor een ras dat nu in WAARHEID ontwaakt.

Veel van wat Ik te communiceren heb in deze tijd zou uitdagend kunnen zijn want daar zijn diegenen die nog steeds zwelgen in de complexiteiten van de oude Aarde. Zij zullen WAARHEID vinden of zij zullen ervoor kiezen om in de lussen te blijven die zelfgecreëerd zijn, het is niet van belang want de Nieuwe Aarde wordt nu in WAARHEID geboren. Dit moment zou altijd voor het menselijke ras zijn, het is op alle punten uitgedaagd in diens ontvouwing en velen zijn naar de oude Aarde en de trekkracht van de zware, dichtere energieën terug gevallen. Dat wat zich nu ontvouwd zal erop toezien dat aan het menselijke ras hun visie, hun macht en hun plaats in het universum teruggegeven wordt. Voor diegenen die ernaar streefden om de WAARHEID verbogen te houden in het open zicht streefden ernaar om het menselijke ras voor hun eigen doeleinden te vervormen en dit is nu geëindigd. Wat er over de planeet Aarde heen doorleefd wordt is het sterven van de oude Aarde energieën. 



woensdag 6 maart 2013

Dolores Cannon - Deel 3 - 6 maart 2013


Dolores Cannon - deel 3

6 maart 2013



  Dingen zijn niet altijd wat ze 
lijken te zijn.

Willy Schreiber was de eerste schrijver die de term "film herinneringen” gebruikte, in verband met UFO’s en aliens. Dit is een herinnering van een gebeuren of iets dat niet juist is. Soms werd het boven(over) iets heen geplaatst wat echt aan het gebeuren is en wat het denken anders interpreteert. Vaak wordt het geïnterpreteerd op een veiliger en vriendelijker manier, zodat de persoon niet bang wordt of getraumatiseerd raakt.

Toen ik hier van hoorde, dacht ik dat het een stuk was van het onderbewuste deel van het defensie systeem van het denken, diens methode om de psyche te beschermen voor iets dat het als schadelijk beschouwt om zich te herinneren, of om dat in zijn ware vorm te zien. Vaak houden deze film herinneringen dieren in. Ik heb diverse gevallen gehad waar dit bij scheen te gebeuren, waar een "bovenste laag”, zoals ik dat dan noem over de feitelijke scene werd gelegd. Om een of andere reden treden uilen prominent op bij dit fenomeen. In "Keepers of the Garden” schrok Phil laat op de avond toen er een uil over de highway naar beneden kwam en toen over zijn auto schoot. Onder hypnose ontdekten we dat het helemaal geen uil was, maar een alien voertuig dat hem dwong te stoppen. Zijn onderbewustzijn had de scène vermomd op een vriendelijker wijze zodat hij zich niet zou herinneren wat er eigenlijk was gebeurd. 

In het geval wat ik zal gaan vertellen, schijnen die "bovenlaag”herinneringen ook betrokken te zijn bij missende tijd. Ik had Brenda al diverse jaren gekend en zij was de hoofdverbinding in mijn werk met Nostradamus. We waren betrokken bij dat werk toen ik ook begon te werken als een UFO onderzoeker door hypnose te gebruiken in vermoedelijke ontvoeringszaken.. Op een dag in januari 1989 toen ik naar haar huis ging voor onze regelmatige sessie wilde ze me vertellen over een ongewoon incident dat in maart 1988 was gebeurd. Zij vond het vreemd, maar om een of andere reden had ze me dit niet eerder verteld. Ze dacht dat ik er nu meer geïnteresseerd voor zou zijn omdat ik meer betrokken werd bij het UFO fenomeen. Ze wist niet of ik verbonden was bij UFO’s of aliens maar er was absoluut wel missende tijd en er was een uil bij betrokken.

Ze reed naar huis van haar werk in Fayetteville, een rit die normaal een half uur kostte en ze was al in het zicht van haar huis op het land, toen het geval zich voordeed. De zon was al onder maar het was nog niet echt donker. Ze kwam om een bocht heen en daar was een uil die precies in het midden van haar laan stond. Het was geen normaal soort uil met een bruine kleur die gewoonlijk werd gezien in ons gebied. Er stonden schitterende wit met zilveren highlights op zijn borst en zijn ogen waren heel erg zwart. Het was absoluut prachtig en zij remde af zodat ze hem niet zou raken. Ze naam aan dat dit het soort "sneeuwuil” was, die normaal in koudere klimaten wordt gezien, zoals in Canada of in de noordelijke staten. Een zoöloog zei me later dat het mogelijk is dat een sneeuwuil in Arkansas gezien kan worden, in hartje winter, maar niet in de lente. Dit zou een raar geval zijn als het een echte uil was. 

Steve Rother & de Groep Maart 2013 Elrah en de Opzichter van de Tijd

~ Puzzel Perspectieven ~

Een Nieuwe Kijk op de Puzzel
van het Leven


Maart 2013 / Steve Rother 



Groeten, Ik ben Elrah van de Ritmische Dienst. Ik ben hier vandaag bij jullie om een heleboel verschillende redenen. Waarschijnlijk de meest belangrijke is om jullie gewoon te laten weten hoe speciaal jullie zijn. Weten jullie, mensen moeten er op een vrij regelmatige basis aan herinnerd worden om deze energie echt te acclimatiseren. Jullie hebben met iets gewerkt dat volledig nieuw is. De meesten van jullie begrijpen nog niet helemaal waar jullie zijn. Jullie zijn nu in deze gehele nieuwe wereld van bekrachtiging gegooid, en het ziet er behoorlijk anders uit van waar jullie slechts een paar korte weken geleden in zaten. Hoewel, het zeer gelijk is aan dezelfde energie, hebben jullie nog niet geleerd hoe alle stukjes te herkennen. Laat mij een analogie met jullie delen om te illustreren waar jullie vanuit het gehele collectief van de mensheid momenteel in jullie evolutie zijn.

Perspectieven Vermengen: Een Nieuwe Kijk op de Puzzel

Jullie moeten weten, dierbaren, dat jullie sneller dan de snelheid van het licht in beweging zijn. Zelfs Einstein zelf is zeer trots op jullie omdat hij niet had gedacht dat het mogelijk was. Het ziet ernaar uit dat liefde ietwat sneller beweegt dan licht en jullie ontdekken daar nu alles over. Jullie beginnen het op een andere manier dan voorheen te gebruiken, want jullie hebben feitelijk nooit eerder in overweging genomen dat liefde een energie is dat in jullie wetenschappelijke werelden bestond. Nu begint de ontdekking van de kwantum mechanica en kwantum wetenschappen veel van wat jullie in jullie spirituele arena al weten te valideren. Jullie beginnen iets vanuit twee verschillende gezichtspunten te volbrengen, en erkennen dat ieder gezichtspunt de andere valideert. 



Toterfout Grafheuvels (Veldhoven)


Toterfout Grafheuvels (Veldhoven)


aantal prehistorische grafheuvels uit de middenbronstijd
(1600 - 1000 v. Chr.)

In de gemeente Veldhoven bevindt zich een aantal prehistorische grafheuvels uit de midden bronstijd (1600 - 1000 v. Chr.) en het neolithicum.

Ze liggen in het gebied tussen de gehuchten Toterfout en Halfmijl, deels in de bossen. Aan de zijde van Toterfout (de oostzijde) bevindt zich een overzichtsplaquette met plattegrond.

De grafheuvels zijn genummerd en deels voorzien van plaquettes met tekeningen en beschrijvingen. De grafheuvels zijn deels omgeven door een ringsloot, een ringwal, of enkel- of meervoudige paalkransen.


Grafheuvel 4 wordt wel het Lambertsbergje genoemd en is de enig overgebleven grafheuvel die niet uit de bronstijd stamt maar uit het neolithicum.


dinsdag 5 maart 2013

Disclosure Aankondigingen en NESARA Het Grote plaatje /door Elizabeth Trutwin / maart 2013

Disclosure Aankondigingen en NESARA
Het Grote plaatje

door Elizabeth Trutwin / maart 2013


Ik wil mezelf graag even voorstellen. Ik heb een dozijn boeken over de Oude Astronauten geschreven. De focus hiervan is om te laten zien waar het is geschreven in oude teksten en dat we een galactische samenleving zijn. Kijkend naar de Ramayana, Tao Te Ching, het Boek van Henoch, de Upanishads, de Pistis Sophia, de Mazzaroth, The Masnavi, The Emerald Tablets, De Jatakas, Rambans Pentateuch en het Corpus Hermeticum kunnen we zien hoe in elke religie, elke cultuur en elke eon miljoenen jaren terug gaat, de Aarde werd bevolkt door onze oude Galactische Voorouders. Ik schreef deze boeken voor onze maatschappij om te helpen als een collectief om onze onzekerheden te laten vallen. 

Wetende dat deze waarheid ons vrij maakt van alle gebondenheid van het leven, vrij van de dood. Als dit eenmaal is begrepen zal men zich niet langer identificeren met de dualiteit en al die conditioneringen die je zo ongelukkig maken. Je bent naar de Aarde gekomen van een andere planeet of vanuit een andere dimensie. Het bewustzijn wat je binnenin je hebt . We zijn al voor een zeer lange tijd bezocht door buitenaardsen.

Drie jaar geleden gaf ik het full-time werk en een regelmatige salaris op, om mijn leven te wijden aan de Waarheid en de Advocacy Beweging voor Disclosure. Ik schreef twee andere boeken. Lord Ashtar en de Galactische Federatie en StarGate Aarde. Er is een buitenaardse aanwezigheid betrokken bij de mensheid. Er zijn buitenaardsen hier. 


Meer lezen >>>


zondag 3 maart 2013

Steve Rother & De Groep 3 maart 2013 Een nieuwe relatie met tijd

Een nieuwe relatie met tijd
3 maart 2013


De hoeder van de tijd

Gegroet, geliefden, Ik Ben de Hoeder van Tijd.

Ik ben hier als eerste omdat Elrah normaliter de eerste is en dan mag ik alle stukjes die hij in de zaal heeft laten liggen oppakken en ze voor jullie begrijpelijk maken. Vandaag dacht ik als eerste te komen om die stukjes aan hem over te laten.

Goed, we zullen zien of dat werkt, maar de reden waarom ik als eerste wil komen is om jullie allen iets te vertellen wat je op een diep niveau begint te begrijpen.

De illusie die jullie tijd noemen is in zeer specifieke gebieden van jullie bestaan op Aarde manifest. Het heeft jullie goed geholpen je zelf te zien als wezens op een tijdlijn. Het heeft jullie vele mogelijkheden gegeven je zelf te zien als geesten die zich als mens voordoen.

Dat was niet gemakkelijk en vaak genoeg liepen jullie tegen uitdagingen met betrekking tot tijds aan omdat jullie altijd geloofden dat tijd eindig was. Met andere woorden er was slechts een bepaalde hoeveelheid tijd.

Goed, wij zeggen jullie dat je relatie met tijd nu is veranderd en dat is lastig te begrijpen. Het zal enige tijd vergen om tot je door te dringen en in jullie nieuwe regels, want jullie hebben allemaal je eigen regeltjes waar jullie je aan houden.

Jullie hebben allemaal je eigen idee over op Aarde zijn en dat werkte redelijk goed, dus het zal nog even zo doorgaan. Maar, jullie beginnen nu alles van een ander perspectief waar te nemen omdat jullie eigenlijk meer inzicht hebben in dat wat jullie tijd noemen.

Dat is geen uitdaging omdat er in werkelijkheid maar één tijd is. Jullie zien de schaduwen aan beide kanten van tijd, maar weet je dat wat jullie toekomst of verleden noemen zijn schaduwen van de enige indruk van tijd die in gans het universum beschikbaar is, en dat is NU, op dit moment.


Dolores Cannon - deel 2 - 3 maart 2013



Dolores Cannon  - deel 2

3 maart 2013


In een volgend geval had het subject een levende, bewuste herinnering van het gebeuren.

Die herinneringen werden vergroot en kregen meer detail als ze onder hypnose kwamen. Eddie was een mannelijke arbeider rond de dertig die zelfs aarzelde om over zijn belevenis te praten Hij deed het alleen maar omdat zijn vriendin erbij hem op aandrong. Hij wilde geen opname van het gesprek omdat hij zich gegeneerd voelde. Ik zette het op de tafel en zei dat hij dit in enkele minuten zou vergeten. Als je mensen interviewt is het makkelijk om details te vergeten en de recorder verzekert je ervan dat het verhaal accuraat zal zijn. Deze bevestigt ook de bewuste herinneringen en houdt die apart van herinneringen die door hypnose zijn onthuld. Toen we spraken ontspande hij zich en vergat spoedig die hele machine.


Hij vertelde een gebeuren van 20 jaren geleden toen hij een 17-jarige schooljongen was die in een landelijk gebied woonde van een boerengemeenschap in Missouri. Nadat hij een vriend had bezocht, reed hij terug in zijn oude truck. Het was al laat op de avond op het modderpad waar maar weinig huizen staan met veel ruimte daartussen. Toen hij voor het eerst het licht zag, dacht hij dat die van een kwiklamp was die ergens buiten stond, en die waren nieuw in het gebied. Maar toen hij het naderde werd het hem steeds duidelijker dat het geen buitenlicht van de boeren was omdat het helderder en helderder werd en dat het hogerop in de lucht zat. Het schoof naar hem toe totdat het boven hem stopte en volgde de truck toen die verder reed. Hij stak zijn hoofd uit het raam om er naar te kijken. Ongeveer een halve mijl van huis ging het plotseling voor hem uit en zweefde boven een groepje bomen. Op dat moment kon hij zien dat het een brede lens-achtig soort vorm had. Er waren oranje lichten in de binnenkant en een roterende band draaide om het midden, die veroorzaakte dat de lichten knipperden.

De bodem ervan was van een metallic zilveren kleur. Zijn nieuwsgierigheid (dit moet rond 1960/70 of zo zijn gebeurd, dus verhalen daarover waren er nog niet zoveel.w) zorgde ervoor dat hij de truck onderaan de heuvel stopte. Hij kwam naar buiten en ging op de motorkap van de truck zitten om naar dat vreemde ding te kijken. Het leek hem raar toe dat hij helemaal niet bang was, maar hij nam aan het kwam omdat hij in het land was opgegroeid en heel veel tijd buiten had doorgebracht. Toen hij op de truck zat te kijken, kwam er een blauw licht uit de bodem en verlichtte de toppen van de bomen daaronder. Het ding bleef heel bewegingsloos zweven en alhoewel de band bleef ronddraaien was er geen geluid te horen. Om de grootte te schatten zei hij dat het ongeveer zo groot was als de kamer waarin we zaten, en dat zou ongeveer een 8 m breed zijn.

Hij bleef daar ongeveer vijftien 20 minuten zitten kijken. In die tijd gebeurde er nog iets vreemds. Een boerenfamilie kwam langs in hun verhoogde pick-up met twee volwassenen en een lading kleine kinderen die ongeveer drie mijl verderop woonden. De kinderen zaten allemaal achterin die truck. Eddie zwaaide met zijn armen en wees naar boven, om enthousiast te proberen hun aandacht te vangen. Hij wist dat ze hem moesten zien, omdat zijn truck nog deels op de weg stond. Maar ze reden verder zonder zelfs af te remmen. Later dacht hij om ze te gaan vragen waarom ze niet hadden gestopt maar hij kon zich er niet toe brengen om iemand over dit geval te vertellen.

Toen hij thuis kwam, rende hij schreeuwend de trappen op. Hij ouders sliepen al en hij maakte hen bang door ze zo plotseling te wekken. Hij liet hen naar het raam gaan en naar buiten kijken maar het licht was al verminderd tot de maat van een kwik lamp. In een moment knipperde dat uit en verdween. Wat zijn ouders nog zagen was een zwakke vergelijking van het grote toestel dat hij gezien had.

In dat hele jaar werden er veel sightings (zichtbare UFO’s) waargenomen in dat gebied, sommige werden door de politie gezien, maar hij hoorde nooit van een die zo dichtbij was als wat hij had beleefd. Hij kon zichzelf er niet toe brengen om er over te praten omdat hij bang was belachelijk gemaakt te worden…………

Hij zei: "Ik moest hier jaren mee leven, denkend dat ik waarschijnlijk gek was of dat ik een of andere psychologische reden had om dit verhaal te fantaseren. Alhoewel, dat is niet waar. Ik heb dat ding gezien. Het is een soort worsteling. Het idee niet willen geloven wat ik zag, of toegeven wat het was. (dit is juist wat heel veel mensen nog gaan beleven. Ze kunnen het niet geloven en hoe reageren ze dan. W.) Dat ding was zo dichtbij, ik denk dat een goed geweer het zo had kunnen raken. Telkens als ik probeerde om iemand dat te vertellen, voelde ik dat die persoon diep van binnen zou denken dat ik gek was. Ik wilde mezelf niet blootstellen aan dit soort reactie.”…………..

Ik kreeg de indruk dat Eddie zich onprettig voelde om zoveel als hij vertelde, te onthullen …. Onder hypnose werd er niks verder onthuld. Hij herinnerde zich het geval accuraat. Ik besloot toen om Eddie’s onderbewustzijn meer details te vragen waar zijn bewuste weten geen kennis over zou hebben. Als het subject in een diep genoeg stadium van trance is, kan dit gedaan worden en vaak komen daar verrassende antwoorden uit voort. Ik wilde weten of er iets was gebeurd waar Eddie zich niet van bewust was. Zijn antwoord was dat hem een infusie was gegeven. Hij had fragmenten, stukjes, beetjes informatie gekregen.


En hem was een richting gegeven. Hij bleef wijzen op infusie en toe ik vroeg wat hij bedoelde, gebruikte hij een woord dat mij onbekend is. Ik kan het alleen fonetisch spellen: contruvering. Dat woord had geen enkele betekenis voor me en hij zei ook dat hij niet wist wat het betekende. Hij zei dat de stukjes en beetjes informatie uit het schip kwamen en dat het hem zou helpen bij zijn verbreding en groei. Het was iets stoffelijks en de informatie werd door de cellen van zijn lichaam geabsorbeerd, alhoewel hij geen idee had van wat die informatie was.

Veel mensen hebben gedacht dat omdat ze een sighting hadden, ze misschien ook een ontvoering hadden beleefd en dat ze zich die niet herinneren. Ik heb ontdekt dat dit niet altijd gebeurt. In sommige gevallen is de sighting genoeg, omdat subliminale informatie wordt overgedragen (subliminaal wil zeggen, onderbewust.w.) zonder dat er een feitelijk contact wordt gemaakt. Dat gebeurt allemaal op een onderbewust niveau. En dus, veel mensen die denken dat ze alleen maar een sighting hebben gehad, hebben eigenlijk veel meer gekregen en werden beïnvloed op manieren die ze zich niet konden hebben bedacht.

Ik vroeg waarom dit Eddie was gebeurd, en het antwoord was (dus van het onderbewustzijn) dat hij kwetsbaar was. Hij was beïndrukbaar en naïef, en dit maakte het contact makkelijker. Het was moeilijker om tot mensen door te dringen die meer stoffelijk gezind zijn of gericht op de wereld. Mij werd verteld dat "kwetsbaar” of "onschuldig” goede beschrijvingen waren voor makkelijke contacten. En verrassend, het maakte niet uit of een persoon in deze objecten geloofde of niet, omdat het doel was om de aandacht van het individu te trekken. De inzittenden van de voertuigen keken naar een opening, een manier om in het wezen te gaan, in de kern van de persoon, zodat er een zaadje kon worden geplant. Ik was nieuwsgierig over wat voor soort zaad hij bedoelde, en hij gaf een vreemd antwoord: "Het zaad van hun wezen, van hun eenheid. Ik ben niet afgescheiden. Eenheid, geen twee maar een. Het zaad of het idee is in de psyche geplant door licht infusie. Het zit in de cellen, de herinnering van eenheid. Het kan overal worden geplant waar een opening is. Wij zijn allemaal een met hen. Wij zijn niet als twee geschapen, maar als een. Zij willen dat wij dit weten, en op die avond had hij een gelegenheid om ons te zien. Hij was een goede kandidaat om de informatie in te planten.”

(merk hoe het onderbewustzijn antwoord geeft, en in de derde persoon praat over Eddie.w.)

Er waren duidelijk andere keren in Eddie’s leven waarop hij onverwacht werd geïnstrueerd. Daar de lessen en concepten direct zijn onderbewustzijn in gingen, had hij er geen bewuste herinnering aan. Hij herinnerde zich alleen ongewone ervaringen die betrekking hadden op dieren die zich op een abnormale manier gedroegen.

(Dolores wijst op voorgaande gevallen, waarin een kat op de achterpoten bevroren leek te zijn, en een uil die veel te groot was. Maar ook op iets dat Eddie hierna vertelt. w.)

Het contact gebeurde gewoonlijk via de ogen van dieren, omdat dieren willige subjecten waren en op deze manier konden worden gebruikt. Eddie zag, door het element van verrassing , de spirit van eenheid in de ogen van het dier. In sommige gevallen was het geen echt dier maar een illusie. Dit werd gedaan om de kwetsbare plekken in mensen te vinden.

"De persoon moet rustig zijn. De persoon moet zijn wereld stoppen.” Ze konden de mensen iets laten zien dat er niet is, door een element van verrassing. Dat element kon de mensen niet ‘op hun hoede’ laten zijn. Maar ik denk dat de mensen helemaal niet de hele tijd op hun hoede zijn.

Het antwoord was: "Dat zal je verrassen. Mensen zijn altijd op hun hoede. Wij moeten manieren vinden om mensen door verrassing te nemen. Als de persoon zich op iets richt, op een toestel of op een dier, als we hun attentie krijgen, dan kunnen we hun wereld stoppen. Dan kan de infusie plaats vinden. We gebruiken het element van verrassing. Als de persoon zijn normale, dagelijkse routine doet, kunnen we hun aandacht noch hun focus verkrijgen en dan werkt het niet. Hun aandacht moet op een of andere manier worden afgeleid.”

Ik zei dat dit betekende dat de wezens constant moesten monitoren, om die kleine scheuren te krijgen. Hij zei dat ze dat doen. Dit kan ook een verklaring zijn van waarom ze onzichtbaar lijken te zijn voor mensen die niet bij die ervaring zijn betrokken. Hun wereld wordt dan niet gestopt.

Hij zei: "Niet alleen kunnen dieren worden gebruikt om dit te bewerkstelligen, maar ook dromen. In dit geval konden dat gecontroleerde dromen zijn die ongewone karakteristieken hebben. Lucide dromen, het soort dat realistischer is dan gewoonlijk. Vaak worden die vergezeld door stoffelijke sensaties in die droom. Deze blijven dan totdat de persoon is ontwaakt. Vaak kunnen dat kleurige dromen zijn, of angstige dromen, maar dromen van ongewone aard. Het maakt niet uit waar de droom over gaat. Die zal levendiger zijn en de kwaliteit hebben van levendigheid, zelfs nadat ze wakker zijn
geworden.

De droom kan angstemoties bevatten, omdat de dromende persoon onbewust moet worden gevangen, net zoiets als de ontwaakte persoon onbewust moet worden gevangen. Vrees is de meest krachtige emotie en die kan worden gebruikt, soms, om het stoppen van de wereld te genereren, in het dromen en in het ontwaakte gebied. Door een sterke emotie te creëren is het makkelijker voor ons om contact te hebben. Het element van verrassing en het element van vrees triggeren het ontwaken. Vrees wordt alleen tijdelijk gebruikt,en moet correct worden gebruikt. Vrees is alleen een opening, maar sommige mensen blijven er in hangen. Voor veel mensen is het makkelijker te begrijpen dan de boodschap. Ze hebben werkelijk geen reden om te vrezen, maar ze willen aan die emotie blijven vastzitten. Veel mensen hebben veel vrees nodig om hun wereld te stoppen, maar dat is hun eigen keuze.” 


Bij deze hypnose: 

Dolores: Het lijkt dat de wezens emoties gebruiken op manieren die wij niet begrijpen. 

Eddie’s onderbewustzijn: Wij hebben emoties gebruikt op manieren die wij niet begrijpen. 

D: dan is er dus eigenlijk niks om bang voor te zijn? 

E: Nee. Het is alleen een zacht breken van de schelp. Er wordt helemaal geen schade bedoeld.
Het vreemde stuk van deze ervaring betreffende de truck vol met mensen werd ook vaker herhaald in enkele andere gevallen. De belevenis was kennelijk alleen voor Eddie bedoeld, omdat de andere mensen het enorme schip boven zich niet zagen maar ze zagen Eddie ook niet. Dit was heel ongewoon. Ik woon landelijk (zegt Dolores) en als je iemand geparkeerd ziet staan aan de kant van een landweg, dan stop je altijd om te zien of ze hulp nodig hebben. Dit is algemeen de gewoonte omdat er zoveel ruimte zit tussen de huizen in het land en omdat hulp misschien moeilijk te vinden is. Je gaat nooit voorbij een gestrande buurman. Het leek dat hij net zo onzichtbaar was voor hen, hij was gevangen in zijn eigen kleine tijdskromming die niemand anders scheen te betreffen. Een echte privé ervaring.

Nadat Eddie was teruggekomen herinnerde hij zich enkele vreemde incidenten die dieren betroffen. Toen hij ooit zijn vader in het hooiveld hielp, reed hij op de tractor toen er een duif naar beneden kwam en op zijn rechter voorarm ging zitten. Hij voelde dat er toen in die tijd iets aan het gebeuren was omdat het zo verrassend was. Een andere keer zat hij in een korenveld toen er een coyote kwam en in cirkels om hem heen begon te lopen. Dit was hoogst ongewoon omdat coyotes meestal mensen ontwijken. In een ander geval was hij aan het jagen in de bossen, en liet een hert hem zo dichtbij komen dat hij het kon aanraken. Het had geen zweempje vrees. Bij die keren voelde hij alsof er iets gebeurde om hem af te remmen. Het liet hem anders naar de dingen kijken. 


Nu een verhaal van Dolores zelf. 

Ik zelf had een ongewoon incident met een uil dat ik nooit heb vergeten, en vooral omdat het zo’n vreemd gebeuren was. Ik kan me geen datum herinneren maar ik weet dat het winter was en ik denk dat het was voordat ik volledig betrokken was bij het UFO materiaal, want ik hechtte er geen belang aan totdat het onderwerp over filmherinneringen, later opkwam. Dit zou het ergens in 1988 neerzetten. Ik reed naar huis, heel laat op de avond, zeker na middernacht, vanuit een van mijn metafysische groepsvergaderingen in een andere stad. Ik woon in een heel geïsoleerde situatie boven op een door bossen bedekte berg in de Ozark Bergen. Die isolatie maakte me niet uit, omdat ik door mijn constante reizen en lezingen geven veel tijd doorbreng in de grote drukken steden van de wereld. Na zoveel hectische activiteit geniet ik van mijn eenzaamheid als ik terugkeer naar huis. Er zijn maar vijf huizen in de vier mijlen waarin ik mijn berg moet opklimmen. Mijn huis ligt een mijl van de dichtstbijzijnde buur, dus de weg is heel donker en ik ben gewend om ’s nachts wilde dieren te zien in het gebied.

Ik was naar de top van de berg gereden en was net aan het hek van mijn laatste buur voorbij gegaan. Toen ik dichtbij de grens kwam waar mijn land begint, pikten mijn koplampen een enorme uil op die in het midden van de weg stond. Ik reed er direct op af maar hij ging niet aan de kant. Hij bleef gewoon staan, duidelijk gebiologeerd door mijn koplampen. Zijn kop stond gelijk aan de bovenkant van het spatbord, dus ik kon hem nogal duidelijk zien met zijn enorme niet knipperende ogen. Ik toeterde en kwam er dichterbij. Ik wilde hem geen pijn doen, alleen dat hij van het pad afging. Toen draaide hij zich om en vloog heel laag over de grond met een brede vleugelslag, En hij ging net buiten het bereik van mijn koplampen wat omhoog, en hij daalde weer. Opnieuw kwam ik er dichterbij en hij wilde niet weggaan totdat ik er recht voor stond. Toen vloog hij weer een kort stukje, landde en draaide zijn gezicht naar de auto. Dit ging de hele tijd door tot aan mijn hek. Hij stopte op diverse plekken voor mijn auto en keek dan niet knipperend naar me. Het kostte iedere keer een paar seconden voordat hij opvloog. Ik lachte want het was heel erg bijzonder. Ik was er niet bang voor.

Ik bleef met hem praten, vroeg hem om alsjeblieft aan de kant te gaan want ik wilde hem niet overrijden. Dat had ik al een paar keer kunnen doen omdat hij niet aan de kant wilde gaan totdat ik er recht voor stond en toeterde. Dit liet me heel erg langzaam gaan omdat hij stopte, dan laag over de grond een stukje verder vloog en opnieuw landde. Ten slotte vloog hij naar de andere kant van de ingang naar mijn oprit en stond daar gewoon toen ik daarin draaide.

Ik beschreef aan mijn schoonzoon dat vreemde gedrag, en hij vond dat dit ongewoon was omdat uilen zich niet zo gedragen. Hij zet vallen en jaagt en is bekend met de dieren in onze bossen. Hij zei ook dat het klonk of het om een hele grote uil ging. Later toen het subject met die film herinneringen kwam, specifiek die over uilen ging, dacht ik dat dit amusant was. Ik dacht niet dat dit een van die soort was omdat ik helemaal niet bang was, alleen geamuseerd. En ook wist ik dat er zeker geen missende tijd was, want ik checkte de klokken toen ik thuis kwam en ik bleef nog een tijdje daarna op. Jaren later, in oktober 1996, kwam het geval naar me terugstormen met een zweempje bezorgdheid. Ik had net een lezingen reeks door Scotland gegeven en in Noord Engeland. En ik had een paar dagen de luxe om geen afspraken te hebben voordat ik naar Dorset ging in het zuiden van Engeland om op een conferentie te spreken.

Mijn idee van ontspanning is waarschijnlijk niet wat een gemiddeld mens wil doen. Ik ging met mijn pauze tijd naar het Natuur Museum in Londen. Ik bezocht allerlei dieren tot en met een reuze constructie van een dinosaurus. Maar in de vogel ruimte werd ik overrompeld. In een ruimte waren alle soorten uilen neergezet. Wat me schokte en rillingen over mijn rug liet gaan was dat geen van hen zo groot was als die ene die ik op die verlaten landweg had gezien. Geen van deze kon over het hoge spatbord van mijn auto hebben gekeken Toen ik in verwondering en perplex naar hen staarde, stroomden vragen in mijn hoofd. Wat had ik die nacht echt gezien op die weg? Had ik een gelijksoortige beleving als degenen die ik onderzocht? Gebeurde er nog iets anders in die nacht? In die tijd had ik dat nooit gedacht en zag ik het als een curieusheid.

Maar nu ik weet dat er iets anders gebeurde was het een zachte en makkelijke voorbereiding voor het werk dat ik ging doen en daar moest zeker geen vrees voor worden opgevat. Ik zeg niet dat dit een voorbeeld was van contact met alien wezens. Ik zeg alleen dat het geheimzinnig leek op de gevallen die ik sedertdien heb onderzocht. Als niets anders roept dit vragen in mijn geest op. Ergens anders in dit boek zeggen ze dat het kan gebeuren in een oogwenk als ze eenmaal je aandacht hebben gevangen. Het is vreemd hoe veel dingen ons gebeuren zonder dat we dat bewust weten.
Even over de dertig was Valerie, een vrouwelijke kapper in een klein stadje dichtbij. Ik ging naar haar huis op haar vrije dag en vroeg haar de ervaring te herhalen voor de taperecorder. Het gebeurde rond 1975 toen ze woonde in de buitenwijken van Fort Smith, Arkansas in het centrale westen van de staat. Enkele vrienden hadden haar bezocht en ongeveer twee uur in de ochtend waren de meesten vertrokken. Er was alleen een meisje nog over die Val moest terugrijden naar haar appartement in de stad.

Ze reed, met het meisje, door wat zijstraten en ging naar de highway, toen ze voor het eerst het vreemde object zag. Het was een groot lichtend, wit, gloeiend ding, groter dan de Maan. Val stopte aan de kant van de straat zodat zij er naar konden kijken. Ze waren niet zover van een legerbasis en ze dachten dat het iets met militaire nacht-manoeuvres te maken had. Het had een parapluachtige vorm en ze dachten dat het misschien een parachute was, maar spoedig werd duidelijk dat het niet zo normaal was. Toen ze er naar keken schoot het plotseling naar hen toe en zweefde boven de auto. Bang geworden, zette Val de auto in de terugstand, draaide om en reed naar de stad. Toen ze de highway bereikte bewoog het witte, gloeiende object en bleef aan de passagierskant, op gelijke snelheid met hen. Het had toen niet dezelfde vorm. Het scheen te veranderen, maar bleef wel heel wit, een lichtend, gloeiend licht. Ze reed harder, vastbesloten om zo snel mogelijk de stad te bereiken.

Toen merkte ze een vreemd fenomeen op. Er was geen verkeer op welke weg ook en er waren geen lichten. De ongewone situatie ging verder toen ze van de highway afging en de stad binnenkwam. Toen zag ze dat de lichten uitgingen, een voor een, als ze hen naderde en toch kon ze nog zien hoe ze reed. Niets bewoog zich, gras noch bladeren langs de weg. Er was alleen een spookachtige stilte. Ze zagen geen honden, geen katten, geen andere auto’s, geen mensen. Geen lichten in de huizen. Het was alsof zij de enige mensen op de wereld waren, een vreemd gevoel van "schemer zone”. Ze beschreef het alsof ze in een vacuüm zaten, geen geluid, geen beweging, niets. De straatlichten waren uit in het gebied waar ze doorheen gingen, maar toch was er een zacht stralend licht dat ergens van boven hen kwam. Ze waren vastbesloten om naar een plek, ergens, te gaan waar mensen zouden zijn. ze gingen naar een groot winkelcentrum waar een nacht-restaurant was.

Het object zweefde toen boven het centrum. Toen ze bij het restaurant waren zagen ze dat er geen teken van leven was, alhoewel dit 24 uren per dag open was. Er waren geen lichten aan en nergens mensen. Toen ze verder reden zagen ze geen auto’s of andere mensen. Zelfs als het zo laat was, was er altijd nog iemand in de straten van de stad.

 Uit wanhoop besloten ze om naar het kantoor van een vriend te gaan in de stad. Hij werkte laat ’s nachts en ze wisten dat hij daar zou zijn. Toen zij het bureau binnengingen werd hun wereld weer normaal. Ze vertelden hem niet de reden waarom ze bij hem waren gestopt, en ze bleven er gewoon even op bezoek. Val nam haar vriendin toen mee naar haar appartement.

Toen zij naar de highway ging om naar huis terug te gaan verscheen het ding weer, bijna alsof het op haar had gewacht. Alles was normaal in de tijd dat ze op dat kantoor waren, en toen ze naar het appartement gingen. Maar nu was het licht er opnieuw, nam haar tempo aan, aan de kant van de bestuurder van de auto. Toen ze haastig thuis aankwam en haar oprit inreed, snelde het object rap weg en verdween in de nachtelijke hemel. Val zei dat het zo snel verdween in het begin, en de manier waarop het wegging, het scheen echt iets door iets gecontroleerd/bestuurd te zijn. 
 Na het gesprek met haar, besloten we een hypnose sessie te doen om meer details te vinden over dat incident. Ze begon zich onmiddellijk details te herinneren, de naam van het meisje,(dat ze zich bewust niet kon herinneren, de juiste tijd waarop ze het huis verlieten, het jaar en het ontstaan van haar auto en het feit dat ze het vervelend vond om het meisje naar huis te brengen, zo laat nog. Ze ademde merkbaar sneller en was opgewonden toen ze weer vertelde van de eerste sighting van het object en de hysterische tocht naar de stad. Ze zei tegen haar vriendin: "Dit is idioot, om zo hard te rijden. Als hij ons wil dan kan ie ons krijgen.” Ze probeerde naar de stad te komen waar andere mensen zouden zijn, zodat ze getuigen kon hebben. Haar beschrijving van de gebeurtenissen zat heel dichtbij haar bewuste herinneringen.

Valerie: We weten dat als we bij Fort Smith kunnen komen dat er dan iemand is. Er is altijd een patrouilleauto bij het shoppingcentrum. Er zijn altijd mensen aan het eten bij Sambo’s. We moeten daar in ieder geval naar toe. Het is echt raar. Er beweegt zich niets. Er zijn geen eens auto’s. Er zijn geen dieren. Er is niks. Dat is eng. Het voelt alsof we in een timewarp(tijdskromming) zitten, net als in een schemergebied. Maar de straatlampen… Het lijkt dat er straatlampen vóór ons zijn… maar er zijn geen straatlampen als we daar komen. Het lijkt dat er iets met de elektriciteit is gebeurd. We gaan naar het winkelcentrum en dat is recht daar voor die gebouwen. Ik wil nog denken dat het de maan is, maar het is wel een vreemde maan. Die kan het niet zijn, want het verandert van vorm. 

D: In welke vorm veranderde het? 

V: Dat kan ik je niet precies vertellen. Het was niet genoeg rond om op de maan te lijken. Het was meer langwerpig, maar het had geen scherpe omtrekken. Het gloeide en was wit… en in Sambo’s, … daar zit niemand. 

D: Kun je de motor van de auto horen? 

V: Nee. We kunnen niks horen. Ik denk dat onze harten zo hard bonken. {lacht) Bij het ontwaken zei ze dat ze echt haar hart sneller voelde kloppen, alsof ze het weer opnieuw beleefde, met alle fysieke symptomen. 

Alles behalve wij lijken in een tijdskromming te zitten. De auto werkt. We kunnen elkaar horen. De auto is gewoon een auto. Maar er is geen ander geluid. Het is heel stil. Dat is gewoon heel erg vreemd. Ze zagen geen een andere auto of teken van leven, de hele weg door. Toen ze besloten om haar het kantoor van haar vriend te gaan en de straat indraaiden die daar naartoe ging, werd alles opeens normaal. Er waren lichten aan zoals dat moest zijn. In het kantoor waren ze geneigd om haar vriend dat gekke verhaal te vertellen, maar het leek toen zo absurd, omdat alles er normaal was. Nadat zij het meisje bij haar appartement had afgezet en weer naar de highway afdraaide om terug naar haar huis te gaan, keerde het object terug en ook de schemerzone kwam weer terug. Opnieuw geen geluiden, geen auto’s, geen lichten en geen mensen, alhoewel alles op dat kantoor normaal was geweest.  

Ik moet naar huis rijden. Dus … doe ik dat. En ik heb nog steeds dat licht dat met me mee rijdt. Het schijnt niet slecht te voelen, maar het maakt me wel bang. Het is een raar ding dat er gebeurt. …ik liet Glinda beloven dat ze dit aan niemand vertelt. Ik wilde ze niet laten geloven dat ik gek was.

Ik wilde niet worden opgesloten. Ik liet haar beloven dat ze niemand dit vertelde… ik ging naar huis en toen ik mijn inrit opreed keek ik naar het licht. En het ging gewoon "whoosh” weg van me, zo snel als het de eerste keer was gekomen. En uit het zicht. Het grootste deel van haar herinneringen onder hypnose waren hetzelfde als haar bewuste herinneringen. Ik kende de enige manier waarop ik meer informatie zou krijgen, tegen haar onderbewuste te spreken. Ik vroeg toen wat er gebeurde in de tijd dat ze reed en die vreemde sensatie had van geen lichten of beweging. Valerie’s onderbewuste geeft antwoord (in de derde persoon spreekt zij nu over haar eigen lichaam/ego): Het onderzoek. Het was een observatie van deze entiteit. Zij werd de hele reis al geobserveerd. De trip gebeurde echt. Maar het schip observeerde en pikte energiepatronen en testen op, terwijl ze haar auto bestuurde. 

D: Hoe wordt dat gedaan? 

V: Oh, dat is niet moeilijk. 

D: Werd ze fysiek meegenomen? 

V: Nee. De apparatuur is technisch heel ontwikkeld en verreikend. In feite, gebeurt dit vaak, dat testen of een observatie worden gedaan zonder dat het fysieke voertuig wordt verwijderd.

D: Wat is de bedoeling van zo’n onderzoek?

V: Dat is alleen informatief. Het is niet slecht.

D: Waarom voelde zij zich in een tijdskromming (timewarp) 

V: Ze zat in een timewarp. 


D: Kun je daar specifieker over zijn? 

V: De energie en de elektriciteit waren deel van de overdracht van het patroon, en beïnvloedde haar waarneming van het patroon. Beïnvloedde haar waarneming, van haar omgeving, alsof de tijd stilstond. 


D: Maar toch voelde ze dat ze echt reed. 

V: En dat deed ze. 

D: En zij dacht dat ze zich bewust was van haar omgeving. 

V: Ja. Maar je weet nu dat meer dingen op meer dan een niveau gebeuren, Dolores. En dat veel dingen tegelijkertijd kunnen gebeuren. Jij weet dat. 

D: Ik word me daar meer en meer van bewust. 

V: En dit is gewoon nog een voorbeeld van een tegelijkertijd gebeuren. 

D: Ik ben nieuwsgierig over het feit dat er geen lichten aan waren en geen auto’s of iets. Bedoel je dat de tijd letterlijk stopte buiten, in haar onmiddellijke omgeving? 

V: Ja, maar het belemmerde de rest van de wereld niet. De elektriciteit/power die voorafging aan deze gebeurtenissen stop-gapped(vulden het gat op) gewoon de gebeurtenissen op het directe pad. Begrip je dat? 

D: Ik probeer het. Alsof alles was bevroren? 

V: Ja, maar het was zo tijdelijk dat het niets beïnvloedde. 

D: Dus er werden helemaal geen levens van andere mensen beïnvloed? 

V: Juist. 

D: En er waren echt geen lichten? 

V: Ja. Er waren echt even geen lichten. 

D: En dit werd dus veroorzaakt door energie? 

V: Ja, dat is correct. 


D: Zouden anderen hebben gemerkt dat er geen lichten waren? 
 
V: Nee. Dit patroon, deze observatie gebeurde alleen bij deze ene. En haar vriend. 

D: Dus als er iemand daarbuiten was en er naar keek, dan zou voor hen het leven als normaal zijn doorgegaan? 

V: Het element tijd was dat er niemand was aan de 
buitenkant en naar binnen keek. 

D: Bedoel je dat er niemand was? 

V: Er was niets. Het was zo’n moment, zo’n flitsend moment, dat het was alsof er niks was. 

D: Dus op dat moment was er niemand anders betrokken bij dit scenario? 

V: Dat is juist. 

D: Dus was de tijd verdicht? (Ja) Dus eigenlijk ging er minder tijd voorbij dan zij dacht. (Ja.) Dus, in plaats van een tijdsgat was er een tijdsverdichting. 

V: Ja. Voor haar leek het alsof het een lange tijd doorging, maar toch was dat niet zo. 

D: En op dat ogenblik wat werd er toen doorgezonden? 

V: Een observatie van patronen van zielen herinnering. Licht werd uitgezonden. Condities van concepten. Gedachteprocessen. Conditionering. Wat de menselijke conditionering is, in termen van hun vermogen om te ontvangen en uit te zenden. En het conflict van de patronenserie in het bewuste denken door conditionering en training. En de werkelijkheid van wie deze wezens zijn. Begrijp je dat? 


D: Was er een uitwisseling van informatie, twee kanten uit?
 
V: Er was een uitwisseling van begrijpen van een van de dingen waar ze duidelijk over is geweest, maar alhoewel het zelfs zeer beangstigend was, het was een geweldige zegening. Het was eigenlijk een geschenk, zo te zeggen. Het was een erkenning van meer dan die de concepten van de gemeenschap had toegestaan. En de erkenning van een groter leven. En meer dan, is. 

D: Was er ook een tussenspel met de vriendin? Ik bedoel, gebeurde dit bij beide mensen? 

V: Het is moeilijk te zeggen wat deze kleine aanraking voor die andere ene deed. Ik kan directer spreken over deze ene. Duidelijk had de observatie niet te maken met het voertuig maar voor die ene bij haar ook. Dat zou alleen maar redelijk zijn. Anders zou zij alleen geweest zijn. Dus was het een analogie (een overeenstemming), en een bijeenkomen van informatie.


D: Maar was er ook een uitwisseling? Met andere woorden, werd de wezens ook informatie toegezonden? 
 
V: Ja, op een dieper niveau. Niet op een bewust niveau. 

D: Maar er werd hen geen schade berokkend? 


V: Oh, nee. Oh nee. Het is niet schadelijk. 

D: Dat is wat sommige mensen geloven dat het wel schadelijk is. 

V: Ja, maar die mensen zijn in een droomstatus verloren. Ze zitten in een warboel, in een knoeiboel, op veel manieren.

D: Well, kun je me wat vertellen over het schip, of over de wezens die deze informatie verzamelden? 
 
V: Nee. Ik kan je zeggen dat zij goed(aardig) waren. En dat licht dat gloeide, het was een vertegenwoordiging van dat licht dat gloeide. 

D: En de informatie die naar haar gezonden werd, was voor eigen gebruik in haar leven? 
 
V: Ja. Er kwam een innerlijk weten daarover, wat haar eigenlijk verwarde door haar angst. 

D: Maar het is alleen maar menselijk om bang te zijn voor iets wat we niet begrijpen? 

V: Ja, maar zij wil graag moedig zijn. 

D: Was er een specifieke reden dat zij er alleen werd uitgehaald, of was ze alleen gewoon op de juiste plek? 

V: Veel lichte mensen worden, als dat licht wordt door gezonden, opgepikt, op gestraald . Deze zielen worden verbonden met hun broeders, hun zusters, met andere wezens van God, zelfs voordat hun bewustzijn is ontwaakt.

D: Dus het was niet omdat ze gewoon daar was. Er zat meer een plan achter. 

V: Er is altijd een plan. 

D: Ik heb met enkele mensen gewerkt die ervaringen hadden sedert hun jeugd. 


V: En was het bij hen dan zo dat ze daar gewoon waren? 

D: Nee, niet in hun geval. 

V: Denk je dat dan van iemand? 

D: Ik weet het niet. Ik probeer dit uit te vinden. Maar blijkbaar was het goed. Het was ten gunste van haar. 

V: Het was ten gunste van haar. Alles heeft te maken met hoe we het gebruiken en wat we er mee doen. 

D: En het was goed dat zij ook informatie uitzond die zij waarschijnlijk konden gebruiken voor hun begrip? 

V: Oh, ja. Hun begrijpen gaat veel meer buiten dat. Er is al veel informatie in deze ene gekomen. Maar informatie wordt meestal aangeraakt vanuit een ander weten. 

D: Ik ben over iets bekommerd. Ik schijn alleen contacten met ervaringen te hebben gehad van positieve belevenissen. Maar ik heb van anderen gehoord dat ze wel negatieve ervaringen hadden. Is dat omdat er ook negatieve wezens zijn? 

V: Ik heb die mening niet. Ik ben van mening dat de reden dat zij zelf bewolkt zijn met negatieve ideeën en verhalen, en dat het uit dat bewustzijn komt dat die verhalen brengt. Dat die zo gekleurd zijn door hun hele eigen schepping. 

D: Denk je dan dat vrees en gelijkaardige emoties hun waarneming hebben gekleurd? 

V: Natuurlijk. Vrees is het enige – en de lijst die nog onder vrees zit – die schept wat duister is, wat negatief is, en dat is minder dan liefde en leven, en God. 

D: Denk jij dat ze eigenlijk ervaringen hadden, maar dat hun bewuste denken dit als negatief zagen? 

V: IK denk dat dit mogelijk is. Maar dan, ik ben niet al-wetend. 

D: Dan zal er ook de vraag gesteld worde: als het bewuste denken voor de gek gehouden wordt door het denken dat het een negatieve ervaring is, kan het dan ook voor de gek gehouden worden door te denken dat het een positieve ervaring is? 

V: Nee. Het kan niet voor de gek gehouden worden door het denken dat het een positieve ervaring is. Zie je, er is een verschil hier. Dat wat wij denken dat positief is, nemen we waar als goed, we nemen dit waar als God. Dat wat wij waarnemen als negatief is de illusie. De droom status. Dus, als we het waarnemen als positief, als goed, als God, dan zijn onze waarnemingen correct. Als we het waarnemen als negatief, dan kan het negatief geweest zijn, maar alleen op de manier waarop dit is uitgedraaid. De manier waarop het is waargenomen en gebruikt. Een gebrek aan begrip. Begrijp je dat? 

D: Ja. Dit is de manier zoals ik het geloof/denk. Behalve dat sommige mensen denken dat hen schade werd toegebracht door deze wezens. 

V: Er zijn enkele mensen die geloven dat hen schade werd toegebracht door de andere wezens en door hun buurman, hun vriend, en toch is dit hun eigen waarneming. We moeten begrijpen en naar een plek van weten gaan waar alles goed is. En dat als wij dit waarnemen vanuit angst, het dan niets anders kan zijn dan negatief. Vrees kleurt en ontkleurt. Ik kan je alleen maar vertellen wat mijn diepste ziel zegt, als we vanuit angst reageren, zal het negatief zijn. 

D: Misschien is dat waarom ik alleen betrokken was bij positieve ervaringen. 

V: Ik denk dat jij goed bent uitgekozen. 

D: Mij is ook verteld van genetische experimenten en genetisch manipuleren. En dat sommige resultaten niet menselijk lijken te zijn. 

V: Ik denk dat genetische experimenten gebeuren op deze planeet, maar dit gebeurt met de mensheid. De mens stapt buiten zijn spiritualiteit. 

D: Dat is een interessant concept. Je bedoelt dat er mensen zijn op Aarde die langs die lijnen experimenteren? 

 
V: Ja, maar dat zal niet verder mogen doorgaan. De informatie die ik heb is dat er inderdaad wezens van andere planeten op dit Aardeplan zijn, om de mensheid te dienen. Die zijn op veel manieren verder ontwikkeld, dan de mensheid. De mens is een co-creator met God, de Schepper. En in zijn schepping kan hij alles scheppen dat zijn denken hem toestaat. En dat wordt geschapen uit liefde of uit vrees. Dat komt uit een andere plek, een andere planeet, onze broeders en zusters komen uit liefde. Uit liefde voor de mensheid, voor deze planeet Aarde en voor het universum zelf. Ze komen in een tijd van onze nood/behoefte. Ze komen op een tijd van onze ontwaking.


Val’s onderbewustzijn zei dat ze nooit een feitelijke stoffelijke ontmoeting had met het toestel of de wezens. Het enige contact was deze uitwisseling van informatie. Toen Val ontwaakte herinnerde zij zich het eerste deel omdat het een zeer echte herleving was van het incident. Maar ze had geen herinnering van het laatste deel, de conversatie met haar onderbewustzijn. Ze luisterde naar dat deel van de tape en was verrast door wat zij gezegd had. Dit is heel typisch. Als het onderbewustzijn informatie geeft, zal het subject het zich niet herinneren. Het klinkt altijd alsof er een andere entiteit spreekt en het wijst altijd op het lichaam in de derde persoon (hij of zij), in plaats van op ik. Dit is altijd afstandelijk en kan dus analytisch en objectief zijn. 

Lees verder in deel 3